Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017 01:20

“Ο βοηθός του κυρίου Κλάιν” ταξίδεψε στην Καλαμάτα

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
“Ο βοηθός του κυρίου Κλάιν” ταξίδεψε στην Καλαμάτα Χλόη Κουτσουμπέλη, Χαρά Νικολακοπούλου, Ελένη Κοφτερού

ΧΛΟΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΕΛΗ 

“Μια ζωή που αναλώθηκε σε λάθη είναι πολύ πιο αξιέπαινη και πολύ πιο χρήσιμη από μια ζωή που αναλώθηκε μην κάνοντας τίποτα”. 
Η ρήση του Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω, με την οποία ξεκινά το μυθιστόρημα της Χλόης Κουτσουμπέλη “Ο βοηθός του κυρίου Κλάιν”, σκιαγραφεί θα έλεγε κανείς την προσωπικότητα του ήρωά της. Τον εγωκεντρικό και μοναχικό Στέφαν, στον οποίο δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία να αναθεωρήσει το νόημα της ζωής, για να φτάσει στην κάθαρση και να βρει τη λύτρωση, καθώς έρχεται σε επαφή με τον πόνο της ανθρωπότητας...

Το βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Μελάνι” και για το οποίο έχουν γραφτεί εξαιρετικές κριτικές, παρουσιάστηκε την Παρασκευή το βράδυ στην Καλαμάτα. Η Θεσσαλονικιά συγγραφέας και ποιήτρια βρέθηκε στη “Μπουκαδούρα”, όπου για το μυθιστόρημά της μίλησαν η ποιήτρια Ελένη Κοφτερού και η συγγραφέας και φιλόλογος Χαρά Νικολακοπούλου.

Με δυο λόγια, η υπόθεση αυτού του πρωτότυπου αλληγορικού μυθιστορήματος έχει ως εξής: Ο Στέφαν, πρώην δικηγόρος και νυν άνεργος, προσλαμβάνεται για 40 μέρες (συμβολικός αριθμός) από τον μυστηριώδη κύριο Κλάιν, ως θυρωρός και συντηρητής, στην πολυκατοικία του. Η δουλειά του είναι να φροντίζει το κτήριο, να κάνει συντηρήσεις και να εξυπηρετεί τους ενοίκους των διαμερισμάτων. Ωστόσο, κάθε σπίτι στο οποίο μπαίνει ο Στέφαν, κρύβει και έναν πόνο, πενθεί κάτι.

Για ένα μυθιστόρημα με “καφκικό άρωμα” έκανε λόγο η Ελένη Κοφτερού, ενώ επισήμανε την “υποδειγματική αρτιότητα σκιαγράφησης των ηρώων”. Μίλησε για ένα βαθιά πολιτικό βιβλίο, με την έννοια ότι προβληματίζει ιδιαίτερα κοινωνικά και χαρακτήρισε καθηλωτικό τον τρόπο με τον οποίο μετέχει σε αυτό ο θάνατος.

Στη “γραφή υψηλών προδιαγραφών” και στους “άρτια δομημένους ανθρώπινους χαρακτήρες” της Χλόης Κουτσουμπέλη αναφέρθηκε η Χαρά Νικολακοπούλου, μιλώντας για ένα μυθιστόρημα που κινείται στα όρια του ψυχολογικού θρίλερ.
Επικαλέστηκε δε την κριτική της Πόλυς Χατζημανωλάκη για το βιβλίο, στην οποία η ιστορία θύμισε τη σουρεαλιστική ταινία Grand Budapest Hotel και τον θυρωρό του ξενοδοχείου, που ο σκηνοθέτης Γουές Άντερσον εμπνεύστηκε από νουβέλα του Στέφαν Τσβάιχ.

Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζουν, όπως ανέφερε και η Χαρά Νικολακοπούλου, τα αποσπάσματα από συγγραφείς άλλων βιβλίων, που παραθέτει η Χλόη Κουτσουμπέλη, τα οποία “φωτίζουν την εσωτερική μοναξιά και απόγνωση του κεντρικού ήρωα”.

Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το μυθιστόρημά της διάβασε η ίδια η συγγραφέας στο τέλος της παρουσίασης, σημειώνοντας ότι το συγκεκριμένο έργο αποτελεί φόρο τιμής στον αδελφό της που χάθηκε πρόωρα. Και σε αυτόν είναι αφιερωμένο.

Μαρία Νίκα