Χρονογράφημα του Παναγιώτη Αντωνόπουλου 
         Από τα Γιάννενα εκπορεύεται ο νεοελληνικός διαφωτισμός. Γύρω του κι άλλα κέντρα, Ρούμελη, Μακεδονία. Στο εξωτερικό << αστράφτει και βροντά >> στο Παρίσι, στο Βουκουρέστι, στο Γιάσι,  [ Ιάσιο ] και στη Βιέννη. Και στα Εφτάνησα το αίμα των διανοουμένων ζεσταίνεται  και ζητούν να κάνει το ίδιο και ο λαός.  << Όλο  και πιο πολλοί ζητούν βιβλία δια την τζέπην κατά την συνήθειαν των καινοτρόπων Γάλλων >>. Ο Φαναριώτης όμως λόγιος Κάλφογλου το βιολί του. Θρηνολογεί γράφοντας στίχους για να κοροϊδεύει την αναγέννηση του πνεύματος: << Όθεν με αυτά τα φώτα / με φρατζέζικα χαρτιά / αναιδώς οι νέοι βάζουν / εις τα σπίτια των φωτιά //. 

Χρονογράφημα του Παναγιώτη Αντωνόπουλου 
           Μέρες δόξης γνώρισε εκείνη την προεπαναστατική περίοδο  η ποίηση και η πεζογραφία.  Δεν ήταν δυνατόν οι ποιητές και οι γραφιάδες να βλέπουν  τα τεκταινόμενα έξω και να κάθονται αμέτοχοι σε αναμμένα κάρβουνα χωρίς να γράφουν τα τραγούδια τους.  Αγόγγυστα να πάσχουν με τον υπόδουλο λαό,  εξακοντίζουν αστέρες στίχους και σκέψης κάνοντας την τέχνη τους βάθρο στήριξης του αγώνα  για την ελευθερία. 

Διήγημα του Παναγιώτη Αντωνόπουλου 
Συνεπαρμένος να κοιτάζει το βουνό ο επιχειρηματίας Λεόντιος, έστρεψε ύστερα το βλέμμα του πάνω στο νερό της θάλασσας που με το κύμα της ίσιωνε την άμμο κι έπαιζε με τα μικρά σκορπισμένα άσπρα κοχύλια που λαμπύριζαν μπροστά σχεδόν στα πόδια του. Έτσι ονειρεμένος από την ομορφιά του τοπίου, σκέφτηκε πως έπραξε συνετά που εγκατέλειψε το μολυσμένο αέρα και το βάρβαρο πλήθος της πόλης και ήρθε στον παράδεισο της επαρχίας να βρει την ησυχία του μέσα στα σκίνα και τους ιβίσκους.

Χρονογράφημα του Παναγιώτη Αντωνόπουλου 
           Τελευταίο τέταρτο του 18ου αιώνα αρχίζει η κορυφαία στιγμή του νεοελληνικού διαφωτισμού και τελειώνει με την έναρξη της Eπανάστασης του 21. Αυτή  η μεγάλη πνευματική δύναμη  ταρακούνησε τη νηφαλιότητα του πνευματικού κόσμου και ζέστανε το κρύο αίμα στις φλέβες του λαού για το γκρέμισμα της oθωμανικής αυτοκρατορίας.  Προετοίμασε το έδαφος για την επανάσταση και έφερε στο προσκήνιο τις αντιθέσεις προοδευτικών και αντιδραστικών δυνάμεων. 

Χρονογράφημα του Παναγιώτη Αντωνόπουλου 
             Παρακάμπτω την επικαιρότητα για να γράψω κάτι προσωπικό. Γι’ αυτό το << άψε σβήσε >> μιας φωτεινής δέσμης φωτός που ανάβει τις λυχνίες του πνευματικού μου σκότους, όταν στρέφομαι ελλειπτικά στης ύλης τη στροφή  και πάω να τουμπάρω στο γκρεμό. Αυτό, το << άψε σβήσε >> που μου δίνει η κυρία Ελένη. Από πολύ πρωί ανοίγει το παράθυρο. Παράθυρο με θέα μόνο στο Ιόνιο, στο στενό δρόμο και στο μεγάλο καλντερίμι του σταυροπάζαρου. Μέσα αυτή, απέξω εγώ γνωριστήκαμε. Ξέρει όλους τους γείτονες, καλημερίζει τις κορασίδες με τα λαμπερά μάτια και γλυκομιλάει στους παίδες και στους εφήβους με τα δυνατά γέλια. Ηλικιωμένη και τι δεν έχει δει από την θέα του παραθυριού της. Μου τα λέει όταν κάποιο δείλι την επισκέπτομαι για κουβέντα. 

Χρονογράφημα του Παναγιώτη Αντωνόπουλου 
      Η νηφαλιότητα προϋποθέτει κρύο αίμα.  Οι καταπιέσεις όμως των Τούρκων στα Βαλκάνια έκανε το αίμα των υποδουλωμένων να βράζει. Κυρίως από αγρότες το κίνημα ανταρσίας που φούντωσε, η ένοπλη αντίσταση έκανε πάταγο στις λάκκες και στα βουνά. Στην Ελλάδα πήρε διαστάσεις στο τέλος του 18ου και 19ου αιώνα και στράφηκε εναντίον της τούρκικης εξουσίας αλλά και των Ελλήνων γαιοκτημόνων κοτζαμπάσηδων. Αυτοί λοιπόν οι φύλακες και προστάτες του λαού από τον Τούρκο ονομάστηκαν κλέφτες. Είχε συκοφαντικό χαρακτήρα στην αρχή από την εξουσία, ηρωικό στη συνέχεια όταν η κλεφτουριά έγινε  λαοφιλής. Λέει ο Κολοκοτρώνης: << Μας ονομάζουν οι άρχοντες και το γουναρικό [ οι κοτζαμπάσηδες ] κλέφτες >>.

Χρονογράφημα του Παναγιώτη  Αντωνόπουλου 
          Λαμπρόν πεδίον δόξης για τα διακόσια χρόνια του ’21 κι εγώ δε βλέπω την ώρα και τη στιγμή να γράψω ολίγα ημερολόγια για το καριοφίλι που άστραψε και βρόντηξε  τότε και ελεύθεροι πια, είμαστε στην πρώτη γραμμή για την  << αναγέννηση της πατρίδας >>. Παύοντας να γράφω, λεπτεπίλεπτα χρονογραφήματα για μανταμίτσες οικοκυρές κι αργόσχολους θα καταπιαστώ με ημερολόγια του ΄21 που το ζήτησαν εν εξάλλω οι αναγνώστες μου και καλά έκαναν.  Έτσι αρχίζω με το ηρωικό Σούλι αποκηρύσσοντας  για λίγο τις μικρές ιστορίες μου στα παρελθόντα χρονογραφήματα.

Χρονογράφημα του  Παναγιώτη  Αντωνόπουλου  
              Οι Ιδέες του φίλου Πλάτωνα, διαδέχονται η μία την άλλη. Άλλες ιδιαζόντως ειδεχθείς κι άλλες, ήπιες, προβλέψιμες, λογικές.  Στη βόλτα μας προχθές στην παραλία ξέχασε το νοσογόνο στέλεχος του ιού για να καταπιαστεί με τους αβροδίαιτους του Μαξίμου, Κεραμέως και Χρυσοχοϊδη. 

Χρονογράφημα του Παναγιώτη Αντωνόπουλου 
              Διαβάζοντας κάποιο βιβλίο, νιώθω μείζων και ως άνθρωπος αλλά και ως υπηρέτης των γραμμάτων. Και ως μείζων << εραστής των μακρισμένων ταξιδιών  και των γαλάζιων πόντων >> κλίνω το γόνυ  σε κάθε παραμυθά που μέσα απ’ τις σελίδες του, με κάνει να πιάνω κουβεντολόι με τα λαϊκότροπα ενδιαφέροντα. Αυτά τα ωραία που διάβασα στο βιβλίο του Δημήτρη Κολέτσου, εξ Αυλώνος Μεσσηνίας με συγκίνησαν τόσο, που τα δέχτηκα μέσα μου ως το άκρατο κεχριμπάρι του βαρελιού. Πληρεξούσιοι πλιατσικολόγοι που να περιγελούν το πόπολο δεν υπάρχουν στις σελίδες του. Σ’ αυτές πλειοδοτούν οι άνθρωποι του λαού, οι απολωλότες  ξωμάχοι της υπαίθρου, οι φυλακισμένοι του κοινωνικού κράτους, οι ιδιώτες που έχτισαν τη ζωή τους και συνεχίζουν να τη χτίζουν οι επίγονοί τους, μέσα στη στάχτη και στη μπούλμπερη.  

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ του Παναγιώτη Αντωνόπουλου 
             Η καραντίνα εθίζει στην τεμπελιά. Αν αράξεις στον καναπέ, καλομαθαίνεις και αντί να ξεκαρφωθείς και να φύγεις, καρφώνεσαι και μένεις. Δοθείσης ευκαιρίας  να πάω στο φαρμακείο,  να προμηθευτώ ένα HAND HYGIENE GEL αντισηπτικό, ξεπόρτισα. Δυστυχώς στην αγορά η καλή μου διάθεση και η άριστη εσωτερική ψυχική φωτοχυσία μου, εξαφανίστηκαν. Τα μαγαζιά κλειστά,  οι ευφορικές  συμπεριφορές των περιπατητών ψυχρές, η  κυκλοφορία  πεζών και οχημάτων σε ακινησία, οι αλλοτινές στιγμές του γέλιου και του θορύβου αποτραβηγμένες στις έρημες γωνιές. Τρομοκρατήθηκα! Με τέτοιο νταραβέρι ξενέρωτο, το ‘βαλα στα πόδια κι έγινα Λούης.  << Δε φταίνε οι συμπολίτες μου που κλείστηκαν στα σπίτια αλλά αυτός ο εστεμμένος ιός που τους αμπάρωσε μέσα >> σκέφτηκα και τράβηξα για το σταθμό του τρένου. 

Σελίδα 1 από 9