Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017 17:48

Τσουρέκι πρώτη φορά

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Της Μαρίας Νίκα 

«Μαμά θέλω πασχαλινό τσουρέκι!» μου λέει η Θεανώ. «Θα σου πάρω» της απαντάω, αλλά εκείνη συνεχίζει: «Δε θέλω να μου το πάρεις, να μου το φτιάξεις θέλω»...

Να το φτιάξω; Τη μοναδική φορά που δοκίμασα στη ζωή μου να φτιάξω γλυκό, ένα γιορτινό κέικ τα περασμένα Χριστούγεννα, κατέστρεψα ολόκληρο μίξερ, πασάλειψα την κουζίνα με ζύμη και στο τέλος πέταξα τα υλικά. Τόσο άσχετη. Υπάρχει περίπτωση να τα καταφέρω με τσουρέκι που θέλει και τέχνη;

Η Θεανώ όμως επιμένει. Την ίδια μέρα στο διαδίκτυο, πέφτω πάνω σ' ένα βίντεο της foodblogger Βίκυς Κουμάντου. Θέμα: Πώς να φτιάξετε τα πιο αφράτα και τρυφερά τσουρέκια του κόσμου! Συνταγή της μαμάς της. Ξαφνικά θυμάμαι το υπέροχο σταφιδόψωμό της που δοκίμασα πρόσφατα στο Σχολείο Τουρισμού Καλαμάτας, όπου ήταν προσκεκλημένη. Κάθομαι και αντιγράφω τη συνταγή από το Tastefull, την ιστοσελίδα της, και ύστερα παρακολουθώ το βίντεο με την ίδια να εξηγεί λεπτομέρειες. Ολόκληρη επιστήμη! Ποιο αλεύρι είναι κατάλληλο, πόσο τοις εκατό πρωτεΐνη πρέπει να περιέχει, πώς διαλύεται η μαγιά, πόσο χρειάζεται να ζεστάνεις το βούτυρο… Ξενύχτησα.

Την άλλη μέρα αγοράζω τα υλικά. Αλεύρι, γάλα, αυγά, βούτυρο, ζάχαρη κ.λπ. Πήρα και μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας. Στη ζαχαροπλαστική, λέει, η ακρίβεια παίζει μεγάλο ρόλο. Στο ένα κιλό αλεύρι βγαίνουν τέσσερα τσουρέκια. Έκανα τη μισή δόση, γιατί ήμουν σχεδόν σίγουρη ότι δεν θα τα πετύχω. Μην πετάω πάλι τα υλικά.
Τα ζύγισα όλα ακριβώς, μέχρι γραμμάριο, και ξεκίνησα. Το άγχος μου έφυγε όταν έβγαλα τα «δάκρυα» της χιώτικης μαστίχας από το σακουλάκι και άρχισα να τα κοπανάω για να γίνουν σκόνη. Μοσχομύρισε η κουζίνα! Τα αρώματα συνεχίστηκαν τρίβοντας το ξύσμα λεμονιού, που μόλις είχα κόψει από τη λεμονιά. Και να μην πετύχει, σκεφτόμουν, μόνο που γέμισε το σπίτι τόσες ευωδιές φτάνει. Η Θεανώ από δίπλα, άσπρη από το αλεύρι, να παλεύει μ’ ένα κομμάτι ζυμάρι και τον πλάστη. Κι όλο να με διακόπτει: «Θέλω κι εγώ υλικά! Τι ΄ναι αυτό; Να μου βάλεις κι εμένα...».

Η ζύμη έμεινε όλη νύχτα σκεπασμένη σε μεγάλο μπολ για να φουσκώσει. Πρωί πρωί άρχισε το πλάσιμο. Άλλη τέχνη εδώ. Να κάνεις το σταύρωμα και να βγουν οι πλεξούδες. Ύστερα πάλι σε αναμονή, δυο - τρεις ώρες στη λαμαρίνα, για το δεύτερο φούσκωμα. Άλειμμα με αυγό και προαιρετικά στόλισμα με σουσάμι, παπαρουνόσπορο ή αμύγδαλο. Και ψήσιμο. Μόλις 15 λεπτά στους 200.

Όταν τα έβγαλα από το φούρνο (φωτο) και τα δοκίμασα δεν το πίστευα! Πραγματικά, ήταν τα πιο τρυφερά τσουρέκια που είχα φάει. Το επιβεβαίωσε και η Θεανώ, η οποία τώρα... μου ζητάει μπισκότα με σοκολάτα!

Υ.Γ. Αν κάνετε τη συνταγή της Βίκυς Κουμάντου, δείτε οπωσδήποτε και το βίντεο. Περιέχει σημαντικές λεπτομέρειες που δεν υπάρχουν στο γραπτό κείμενο.
Καλή επιτυχία!