Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017 02:51

Τα "παιδικά" βιβλία που αγάπησα το 2017

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Της Μαρίας Νίκα
Ακόμη και τα βράδια που κλείνουν τα μάτια απ’ τη νύστα και δεν έχω κουράγιο να φτάσω μέχρι το κρεβάτι, η Θεανώ είναι ανένδοτη. Επιμένει να της διαβάσω. Επιστρατεύω λοιπόν δυνάμεις και ξεκινάω. Έτσι την έμαθα - ευτυχώς - και τώρα δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Όταν δεν την παίρνει ο ύπνος, μου ζητάει και δεύτερο βιβλίο. Έχουμε και αγαπημένα. Μερικά από αυτά διάλεξα να παρουσιάσω σήμερα, τελευταία μέρα του χρόνου, κάνοντας έναν μικρό απολογισμό. Απευθύνονται σε παιδιά από 3 ή 4 ετών και πάνω, τα έχουμε διαβάσει πολλές φορές και τα προτείνουμε...

Τι θα πει «παιδί»
Beatrice Alemagna
Εκδόσεις Κόκκινο
«Ένα παιδί είναι ένας μικρός άνθρωπος. Είναι μικρό μόνο για λίγο, μετά μεγαλώνει… Ένα παιδί έχει μικρά χέρια, μικρά πόδια και μικρά αυτιά, αλλά όχι και μικρές ιδέες... Τα παιδιά είναι σαν τα σφουγγάρια. Ρουφάνε τα πάντα: τα νεύρα, τις κακές σκέψεις, τους φόβους των άλλων».
Αποσπάσματα από ένα υπέροχο βιβλίο των εξαιρετικών εκδόσεων «Κόκκινο», που έχουν την έδρα τους στην Καλαμάτα!
Τα κείμενα και η εικονογράφηση είναι της εξαιρετικής Beatrice Alemagna, η οποία ζει στο Παρίσι κι εμείς τη γνωρίσαμε χάρη στις εκδόσεις «Κόκκινο».

Η Εύη όλο χορεύει και χορεύει
Birgitta Sif
Εκδόσεις Ίκαρος
Ένα μικρό κορίτσι λατρεύει το χορό. Όμως ντρέπεται πολύ. Η Εύη νιώθει συνέχεια τα βλέμματα των άλλων πάνω της και φοβάται ότι θα την επικρίνουν. Έτσι σιγά σιγά σταματά το χορό που αγαπά τόσο. Ώσπου μια μέρα κάτι γίνεται και βρίσκει τη δύναμη να διώξει το φόβο. Και τότε όχι μόνο αρχίζει να ξαναχορεύει αλλά «παρασύρει» και τους γύρω της στη μαγεία του χορού της.
Πολύ μικρά κείμενα, υπέροχη εικονογράφηση.
Το βιβλίο είναι αφιερωμένο «σε όλους εκείνους που ζουν με την καρδιά τους».

Το ποντικάκι που ήθελε ν' αγγίξει ένα αστεράκι
Ευγένιος Τριβιζάς
Εκδόσεις Μεταίχμιο
Ένα ανήσυχο ποντικάκι κάνει τα πάντα για ν’ αγγίξει ένα αστεράκι. Και τα καταφέρνει! Τι κι αν τ’ αστέρια βρίσκονται τόσο μακριά, ψηλά στον ουρανό; Όταν θέλεις κάτι πολύ, όλα είναι δυνατά!
Από τις πιο γνωστές και αγαπημένες ιστορίες του Ευγένιου Τριβιζά. Και χριστουγεννιάτικη!
Η εικονογράφηση είναι του Στίβεν Γουέστ.

Η κυρία Άιφελ
Alice Briere Haquet
Εκδόσεις Παπαδόπουλος
Ο Άιφελ είναι μηχανικός και ερωτευμένος με την Κάτια, το πιο όμορφο κορίτσι του Παρισιού. Οι δυο τους είναι πολύ ευτυχισμένοι και ονειρεύονται να κάνουν πολλά ταξίδια. Όμως μια μέρα, απότομα, η Κάτια αρρωσταίνει. Το μόνο που θα τη βοηθήσει είναι ο καθαρός αέρας, λένε οι γιατροί. Ο Άιφελ κλείνεται στο εργαστήριό του και δουλεύει μέρα νύχτα. Φτιάχνει έναν πανύψηλο πύργο και ανεβάζει την Κάτια στην κορυφή του. Και τότε τα μάγουλά της ξαφνικά ροδίζουν!
Εικονογράφηση: CSIL

Ξενοδοχείο «Η χειμερία νάρκη»
John Kelly - Brenlla Laura
Εκδόσεις Πυραμίδα
Ο χειμώνας έρχεται κι ένας αρκούδος προσπαθεί να πέσει σε χειμερία νάρκη. Ωστόσο στη σπηλιά του έχει πολλή φασαρία. Οι φίλοι του, τα άλλα ζωάκια, δεν τον αφήνουν να κοιμηθεί. Μαζεύει λοιπόν τα πράγματά του και φεύγει για το ξενοδοχείο. Εκεί βρίσκει κάποια στιγμή την ηρεμία που αναζητεί, όμως τελικά ανακαλύπτει ότι του λείπουν οι φίλοι του και ότι χωρίς αυτούς… δε μπορεί να κλείσει μάτι!

Πώς να κρύψεις ένα λιοντάρι
Helen Stephens
Εκδόσεις Ίκαρος
Η μικρή Έλλη βρίσκει ένα φοβισμένο λιοντάρι στον κήπο της. Το βάζει στο σπίτι και το κρύβει στο δωμάτιό της. Οι γονείς της και οι κάτοικοι της πόλης φοβούνται τα λιοντάρια, γι’ αυτό όταν το ανακαλύπτουν το κυνηγούν. Μόνο η Έλλη, με την αγνή παιδική ψυχή της, μπορεί να καταλάβει πόσο καλό είναι το λιοντάρι της. Ώσπου φτάνει η ώρα για να το διαπιστώνουν και οι υπόλοιποι.

Κάθε μέρα Χριστούγεννα
Αντρέας Κένιγκ - Γίντερ Γιάκομπς
Εκδόσεις Μεταίχμιο
Αυτές τις γιορτές, ο Μαξ ζητάει κάτι εντελώς ασυνήθιστο από τον Άγιο Βασίλη. Στο γράμμα που του στέλνει, εύχεται να είναι… κάθε μέρα Χριστούγεννα! Ο Άη Βασίλης πραγματοποιεί την ευχή του και τότε αρχίζουν τα προβλήματα…
Μια πολύ έξυπνη χριστουγεννιάτικη ιστορία, με μικρά κείμενα και όμορφες εικόνες.

Ο συναχωμένος κόκορας
Ευγένιος Τριβιζάς
Εκδόσεις Κέδρος
Ο Ερίκος ο κόκορας, ζει στη Ντελαγκράτσια και κάθε πρωί ξυπνάει ολόκληρη την πόλη με τα «Κι-κι-ρί-κου» του. Κάποια μέρα, μετά από μια νεροποντή, ο Ερίκος κρυολογεί, η φωνή του βραχνιάζει, δε μπορεί να φωνάξει δυνατά και ο δήμαρχος τον απολύει γιατί τον θεωρεί άχρηστο πια. Τη λύση δίνουν τα παιδιά που κάνουν δώρο στον Ερίκο ένα… μικρόφωνο!
Η εικονογράφηση είναι του Βαγγέλη Ελευθερίου.

Η μεγάλη περιπέτεια του Φι και του Λι
Λίνα Μουσιώνη
Εκδόσεις Ελληνοεκδοτική
Ανάμεσα σε ξυπόλητες πατούσες, πολύχρωμα μαγιό, μακροβούτια και κάστρα στην άμμο, δυο μικρά βότσαλα ζουν μια μεγάλη περιπέτεια. Ένα «δροσερό» βιβλίο για τη φιλία, το καλοκαίρι και τη χαρά της θάλασσας.
Η εικονογράφηση είναι της Βανέσσας Ιωάννου.

Τα τρία μικρά λυκάκια
Ευγένιος Τριβιζάς
Εκδόσεις Μίνωας
Το γνωστό κλασικό παραμύθι με τα τρία γουρουνάκια παραλλαγμένο από τον αστείρευτα ευφάνταστο Ευγένιο Τριβιζά. Τα γουρουνάκια έγιναν λυκάκια και τα παιδιά ανακαλύπτουν ότι ο λύκος δεν είναι τελικά το κακό και μοχθηρό ζώο που παρουσιάζεται σε όλα τα παραμύθια.
Η εικονογράφηση είναι της Έλεν Οξένμπερυ.

Φρέντερικ
Λίο Λιόννι
Εκδόσεις Πατάκη
Μια παρέα ποντικών εργάζεται μέρα νύχτα προκειμένου να μαζέψει προμήθειες για το χειμώνα - σιτάρι, καρύδια, καλαμπόκι. Όλοι τους δουλεύουν ασταμάτητα. Όλοι εκτός από τον Φρέντερικ, που τεμπελιάζει και ονειρεύεται και τίποτα δεν κάνει. Ή έτσι νομίζουν οι άλλοι. Γιατί ο Φρέντερικ μαζεύει «ήλιο», «χρώματα» και «λέξεις». Κι έρχονται οι κρύες, γκρίζες νύχτες του χειμώνα και τελειώνουν τα φαγητά και κάνει κρύο στη φωλιά. Και τότε... ο Φρέντερικ τους ζεσταίνει με τον «ήλιο», τα «χρώματα» και τις «λέξεις» του. Γιατί ο Φρέντερικ είναι ποιητής!

Το γιγάντιο πραγματάκι
Beatrice Alemagna
Εκδόσεις Κόκκινο
Άλλο ένα μικρό αριστούργημα από τη Beatrice Alemagna και τις εκδόσεις «Κόκκινο». Το «γιγάντιο πραγματάκι» είναι η ευτυχία που κρύβεται στα πιο απλά καθημερινά πράγματα: σε μια βόλτα στη θάλασσα, στη βροχή, στο καλοκαίρι, σε μια παγωμένη χιονονιφάδα, στα βλέμματα, στις μυρωδιές, στις αγκαλιές των άλλων... Είναι η ευτυχία που περνά από δίπλα μας κι εμείς δε μπορούσε να τη δούμε ή δεν ξέρουμε να την ξεχωρίσουμε. Έτσι τη χάνουμε.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Η μουριά της Κατερίνας Ζωή που αξίζει… »