Κυριακή, 18 Απριλίου 2021 11:56

Πέφτει η Τριπολιτζά. Η σφαγή [Ημερολόγιο του ’21]

Χρονογράφημα του Παναγιώτη Αντωνόπουλου 
          Σε κλίμα έντασης συνεχίζονται οι επιχειρήσεις για την ανεξαρτησία. Στις 23 Ιουλίου του 1821 πέφτει το κάστρο της Μονεμβασίας και στις 6 Αυγούστου του Ναυαρίνου.  Η Τριπολιτζά πολιορκείται από τους Έλληνες και περνά δύσκολες ώρες.  ΟΙ Τούρκοι απεγνωσμένα προσπαθούν να μπουν μέσα και να ενισχύσουν τους πολιορκημένους με τρόφιμα και πολεμοφόδια αλλά δεν το κατορθώνουν.  Ο Τουρκικός στόλος με τον Καρά Αλή κάνει μια προσπάθεια να βγάλει στις ακτές του Μοριά χιλιάδες στρατιώτες αλλά αποτυγχάνει. Η κατάσταση στην Τριπολιτζά είναι φριχτή και αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις. Δύσκολη η διαπραγμάτευση με τους Τούρκους και ο Κολοκοτρώνης συνδιαλέγεται με τους 1500  Αλβανούς μισθοφόρους στρατιώτες που τους υπόσχεται πως θα τους αφήσει ελεύθερους αρκεί να μην πολεμήσουν.  Αυτοί οι Αλβανοί πουλούσαν στη μαύρη αγορά τρόφιμα στους πολιορκημένους, συνεργάζονταν μαζί τους, είχαν σχέσεις μεταξύ τους  και ήταν εύκολο να δεχτούν μια συμφωνία με τους Έλληνες. Στις 23 Σεπτέμβρη 1821 έγινε η πτώση της Τριπολιτζάς, νωρίτερα από ότι είχε προβλεφθεί. Μια ομάδα πολιορκητών με το Π. Δούνια σκαρφάλωσε στα τείχη και από την << πόρτα τ’  Αναπλιού >> μπήκαν μέσα. Οι Έλληνες  ορμούν μέσα και η σφαγή ήταν άγρια. Κράτησε τρεις μέρες, ήταν γενική, χιλιάδες σφάχτηκαν. Ο  Κολοκοτρώνης είδε τις θηριωδίες και προσπάθησε να τις σταματήσει αλλά δεν τα κατάφερε. Την τέταρτη μέρα η πόλη θύμιζε νεκροταφείο, όλα είχαν διαρπαχτεί και η τρομοκρατία απλωνόταν παντού. Μόνο οι Αλβανοί σώθηκαν χάρη στη συμφωνία με το γέρο του Μοριά και ελάχιστοι από τους πολιορκημένους.

   Ο Κολοκοτρώνης λέει πως από το κονάκι του ως την εκκλησιά το άλογό του πατούσε μόνο πάνω σε πτώματα! Αιώνων μαρτύρια τα ανταπόδωσαν μ’ αυτή την αγριότητα οι Έλληνες! Ωστόσο η άγρια σφαγή των Τούρκων είχε κακή απήχηση στο εξωτερικό. Δημιουργήθηκε κλίμα δυσπιστίας της ελληνικής επανάστασης και έκανε την προσωρινή διοίκηση να εκδώσει φυλλάδιο στο Λονδίνο με το οποίο δικαιολογούσε τη σφαγή και βεβαίωνε πως η Τριπολιτζά έπεσε με πολεμική πράξη και όχι με συνθήκη. Στη συνέχεια συμπλήρωναν πως στις αρχές της επανάστασης οι ωμότητες των Τούρκων ήταν εξίσου σκληρές. Τέλος μια σχετική πληροφορία ήθελε να γίνεται έρανος υπέρ των πληγέντων Τούρκων που δείχνει τον ουμανισμό των Ελλήνων απέναντι στους αντιπάλους.

   Στο πολιτικό και στρατιωτικό τώρα μέρος η πτώση της Τριπολιτζάς ήταν σημαντικό πολεμικό γεγονός γιατί εξουδετέρωσε την έδρα της Τουρκίας στο Μοριά και ενίσχυσε το ηθικό των αγωνιζομένων Ελλήνων  που έβλεπαν πως σιγά – σιγά  οι εδαφικές περιοχές έπεφταν στα χέρια τους  και το όνειρο για μια ανεξάρτητη πατρίδα  πραγματοποιούνταν. Ακόμη η νίκη αυτή χρεώθηκε στις δημοκρατικές δυνάμεις, τόνωσε το κύρος τους και άνοιγε το δρόμο για ουσιαστικές πολιτικές ενέργειες όπως η σύγκληση εθνικής συνέλευσης. Ο Υψηλάντης δεν άφησε την ευκαιρία να χαθεί και στην εγκύκλιο που κυκλοφόρησε αναφέρει μεταξύ άλλων: << Μετά την πτώσιν της Τριπολιτζάς έπαυσαν οι τυραννοκτόνοι και παν είδος τουρκολατρείας >>. Λόγια σκληρά που ξένισαν τους κοτζαμπάσηδες και αντέδρασαν με διαμαρτυρίες κι έντονες συμπεριφορές. Όμως παρά ταύτα δέχτηκε η δημοκρατική παράταξη να κυκλοφορήσει εγκύκλιο συμβιβαστική στις 9 Οκτωβρίου και να καλέσει να οριστούν αντιπρόσωποι για να συγκληθεί << εθνικό σύστημα >> κάτι όπως θα λέγαμε σύνταγμα. Κάποια διαμαρτυρία από τους καπεταναίους δεν έπιασε και ο Υψηλάντης υποχώρησε τόσο όσο αρκούσε για να υπαγορεύσουν οι κοτζαμπάσηδες  τα δικά τους σχέδια και τις  δικές τους λύσεις.  Ο δε Μαυροκορδάτος ενήργησε τυχοδιωκτικά και ως αλαζόνας έστειλε γράμμα στον Υψηλάντη που κατηγορούσε τους φιλικούς ως απατεώνες και Καλβίνους που άχρηστοι όντες και ανίδεοι έστρεψαν εναντίον τού αγώνα την οργή των ευρωπαίων. Πρότεινε δε όλη η εξουσία να  ασκείται από τους κοτζαμπάσηδες και να πάψουν οι Φιλικοί να έχουν επιδιώξεις στην πολιτική εξουσία και στα πολιτικά δικαιώματα.  Γράφει: << … πρέπει  ν’ αφήσωμεν αρχηγούς πληρεξούσιους και επιτρόπους να οργανώσωμεν την εξουσίαν εις άλλας χείρας και να προσκαλέσωμεν κανένα υποκείμενον ως ο πρίγκιψ Ευγένιος [ πρόγονος του Ναπολέοντα] ή ο κόμης Καποδίστριας ή πας τις άλλος ικανότερος ημών …>>

    Τα ίδια έλεγε και ο ρασοφόρος Ιγνάτιος προς τον Π. Γερμανό το Νοέμβρη του 1824 : << Η πατρίς κινδυνεύει αν δεν συστηθεί  εθνική διοίκησις και να είναι άριστη όχι μόνον εις το γένος αλλά και προς τας ξένας δυνάμεις, αίτινες νομίζουν ότι πειράζεται η ησυχία των λαών από κάθε νεοφανές σύστημα. Το σύστημά μας το βλέπουν ως καρβουναρικόν, το διαβάλλουν ως τοιούτον και έχουν δίκαιον >>.

   ellinikoxromografima.blogspt.gr