Τρίτη, 12 Μαϊος 2015 00:00

Μια πόλη για παιδιά

Της Μαρίας Νίκα
Προ ημερών διάβασα για τους κυβόλιθους με τους οποίους αποφάσισε ο Δήμος να στρώσει το δρόμο μέσα στο Πάρκο Σιδηροδρόμων και απόρησα. Δηλαδή, εκεί που σήμερα υπάρχει φυσικό υλικό να μπει τσιμέντο! Μήπως να πάμε την Παρασκευή στην Αθήνα να παρακολουθήσουμε τη διάλεξη του συντοπίτη μας Κώστα Πουλόπουλου μπας και πάρουμε καμιά καλύτερη ιδέα;

«Κοπεγχάγη: Πόλη για παιδιά» είναι το θέμα της ομιλίας που θα παρουσιάσει στην Τεχνόπολη ο Καλαματιανός αρχιτέκτονας με τη διεθνή καριέρα, ο οποίος ζει στην πρωτεύουσα της Δανίας με την οικογένειά του. Μια πόλη όπου σε κάθε κάτοικο αντιστοιχούν 36 τετραγωνικά μέτρα πρασίνου, όταν στον κάθε Αθηναίο αντιστοιχούν 0,9 τ.μ. ενώ το ελάχιστο όριο που έχει θέσει ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας είναι 9 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο πόλης. Δεν το λέω εγώ, ο Κώστας Πουλόπουλος το έχει πει, σε παλαιότερη διάλεξη που είχε δώσει με το ίδιο θέμα στη Θεσσαλονίκη.

Εκεί είχε πει κι άλλα ενδιαφέροντα για το πώς η Κοπεγχάγη αντιμετωπίζει τα παιδιά.
Όπως αυτό: «Κάθε πόλη έχει στο κέντρο της, ως σημείο αναφοράς, αυτό που η ίδια θέλει να προβάλει. Υπάρχουν πόλεις που στο πιο κεντρικό τους σημείο έχουν μια εκκλησία ή την αγορά. Στην Κοπεγχάγη το πιο κεντρικό σημείο είναι το Τίβολι. Το δεύτερο παλαιότερο λούνα παρκ του κόσμου!».
Ή αυτό: «Για να ευημερεί μια κοινωνία στο μέλλον, πρέπει να ευημερούν τα παιδιά σήμερα. Τα παιδιά στη Δανία ανήκουν στην κοινωνία, είναι ισότιμα μέλη της και αυτή την ευθύνη την επιστρέφουν στην κοινωνία».

Στην ίδια ομιλία ο διακεκριμένος Καλαματιανός αρχιτέκτονας είχε αναφερθεί στα «επίσημα πάρκα» της Κοπεγχάγης (του Δήμου με τους 550.000 κατοίκους και τα 650.000 ποδήλατα), στα «πάρκα τσέπης» και τις «αυλές τετραγώνων»!

Σύμφωνα με τον Κώστα Πουλόπουλο «τα παιδιά είναι οι πιο ευαίσθητοι χρήστες της πόλης. Ταυτόχρονα, είναι οι πιο σημαντικοί χρήστες της, γιατί αντιπροσωπεύουν το μέλλον μιας πόλης. Εμείς οι άνθρωποι σχεδιάζουμε καταρχήν για να προστατευτούμε από δυσάρεστες καταστάσεις και κατεξοχήν για να εκπληρώσουμε στόχους, δηλαδή επιθυμητές καταστάσεις. Τα παιδιά, οι φορείς του μέλλοντος, είναι τα μέλη μιας κοινωνίας που θα κληθούν να πραγματώσουν αυτές τις επιθυμητές καταστάσεις και να βοηθήσουν με τη σειρά τους να εκπληρωθεί το όραμα αυτής της κοινωνίας. Μα ώσπου να έρθει η σειρά τους, πώς μπορούμε να σχεδιάσουμε το χώρο ώστε να τους παρέχει ασφάλεια και το αίσθημα του ανήκειν, από το οποίο πηγάζει η κοινωνική υπευθυνότητα; Η Κοπεγχάγη είναι μια πόλη που έχει σκεφτεί και σχεδιάσει εδώ και αρκετές δεκαετίες πάνω σε αυτό τον άξονα: μια πόλη που σχεδιάζεται για το μέλλον, είναι μια πόλη που σχεδιάζεται για τα παιδιά».

«Τι θέλουν τα παιδιά για να μεγαλώσουν; Αγάπη θέλουν» μου είπε κάποτε φίλη. Έ, αν έχουν κι ένα ωραίο περιβάλλον, ακόμη καλύτερα…

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Καλλίμαχος Αντωνάκος Φτου και βγαίνω! »