Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015 16:57

Είχες και στο χωριό σου τοστ;

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Της Μαρίας Νίκα
“Τοστ φτιάχνετε;” ρωτάω ένα πρωί την Ιωάννα με το καταπληκτικό ταβερνάκι πάνω στη θάλασσα. Εκείνη με κοιτάζει με το γνωστό “ψαρωτικό” της ύφος, αλλά και με μια δόση απορίας μαζί. “Τοστ όχι. Άμα θέλεις, να σου βάλω ψωμί με κεφαλοτύρι” μου απαντάει και με κάνει να νιώσω εντελώς ηλίθια…

“Πού πας κοπέλα μου; Είχες και στο χωριό σου... toast; Από πού μας ήρθες εσύ και δε σου κάνει το κεφαλοτύρι; Από τον “Πύργο του Ντάουντον”; Αυτό - ή κάτι παρόμοιο - φαντάζομαι ότι θα σκέφτηκε όταν “απέρριψα” το ψωμοτύρι και πήρα μόνο καφέ.
Σαν το καφενείο του Άγγελου, απ’ όπου παραγγέλναμε καφέδες στην παλιά μου δουλειά. Για χρόνια ολόκληρα, πριν μπει στο μαγαζί ο γιος του, έφτιαχνε αποκλειστικά ελληνικό και φραπέ. Τι γαλλικούς του ζητάγαμε εμείς, τι καπουτσίνους, τι εσπρέσο… τον είχαμε τρελάνει τον άνθρωπο. Αλλά αυτός “βράχος”. Αρνιόταν να σερβίρει ξενόφερτα πράματα. Μέχρι σοκολάτα βιενουά του ζήτησε συνάδελφος μια μέρα. «Σοκολάτα βιενουά; Τι ΄ν αυτό;» της είπε γουρλώνοντας τα μάτια. Ώσπου ανέλαβε το κατάστημα η νέα γενιά και μπήκε στο καφενείο η μηχανή του καπουτσίνο! Πάρτυ κάναμε στη δουλειά εκείνη την ημέρα. Επιτέλους, θα πίναμε κι εμείς το φρέντο μας σαν άνθρωποι! Α, μπορεί να τον πληρώναμε ακριβότερα και να παίρναμε περισσότερες θερμίδες, αλλά ήταν άλλη αίσθηση.
Που να “φύγεις” λοιπόν από την Ευρώπη; Τώρα που συνηθίσαμε στα φρεντοτσίνο και τα μπριός να ξαναγυρίσουμε στον ελληνικό και το ψωμοτύρι; Να γίνει καν’ αστείο, να σταματήσουν οι εισαγωγές, να εξαντληθούν από την αγορά οι “κάψουλες” και να σου μείνει αμανάτι η πανάκριβη καπουτσινιέρα στην κουζίνα να μην ξέρεις τι να την κάνεις; Λίγο το ΄χεις;
Τώρα αν θα μας φτάνει ένας μισθός για ν’ αγοράζουμε τις “κάψουλες” του Τζορτζ Κλούνεϊ είναι άλλο θέμα…

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Έχω like, άρα υπάρχω Τι μου θύμισες τώρα… »