Δευτέρα, 03 Αυγούστου 2015 18:24

“Πετάει μόνο αυτός που τολμάει να πετάξει”

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Της Μαρίας Νίκα
Καιρό είχα να κλάψω με βιβλίο. Η τελευταία φορά πρέπει να ήταν με το “Αγαπητέ Θεέ” του Ερίκ Εμανουέλ Σμιτ. Ή μάλλον όχι, με το “Άλμπατρος” της Σώτης Τριανταφύλλου, εκεί προς το τέλος, όταν ο Έντμουντ αφήνει το Λονδίνο και πάει στο Μεσολόγγι να πεθάνει, όπως ο Μπάιρον... 

Χθες τελείωσα την “Ιστορία του γάτου που έμαθε σ’ ένα γλάρο να πετάει” του Χιλιανού Λουίς Σεπούλβεδα. Νομίζω ό,τι πιο συγκινητικό έχω διαβάσει ως τώρα (μετά τις "Απόψεις ενός κλόουν" του Χάινριχ Μπελ). Και για δες σύμπτωση: Κι αυτός ο τίτλος, όπως και το "Άλμπατρος", σ’ ένα θαλασσοπούλι αναφέρεται.
Κάπου κοντά στο λιμάνι του Αμβούργου ένας θηλυκός γλάρος πέφτει σε πετρελαιοκηλίδα. Λίγο πριν ξεψυχήσει στο μπαλκόνι ενός σπιτιού, όπου έχει καταφέρει να φτάσει πετώντας, γεννάει το αυγό του και το εμπιστεύεται… σ’ έναν γάτο! Το Ζορμπά. Η γλαροπούλα τον βάζει να της υποσχεθεί ότι θα κλωσήσει το αυγό και πως όταν γεννηθεί το γλαρόνι θα το μεγαλώσει και θα το μάθει να πετάει! Ύστερα, ο Ζορμπάς φωνάζει την παρέα του - τέσσερις γάτους του λιμανιού - θάβουν τη γλαρομάνα στον κήπο, νιαουρίζουν ένα λυπητερό τραγούδι και ξεκινούν όλοι μαζί αγώνα για να επιβιώσει το γλαράκι και να καταφέρει να πετάξει.
Είναι δυνατόν πέντε γάτοι να μεγαλώσουν στοργικά ένα πουλάκι αντί να μπουν στον πειρασμό να το φάνε; Και πως θα το πείσουν ότι δεν είναι γάτα σαν τους ίδιους (το γλαρόνι φωνάζει το Ζορμπά "μαμά") αλλά πουλί, ώστε ν’ ανοίξει τα φτερά του; Στο σχέδιό τους μπορεί να τους βοηθήσει μόνο ένας άνθρωπος. Ο ποιητής που μένει στο παρακάτω σπίτι και κάθεται όλο στο μπαλκόνι με τη γραφομηχανή του…
Αυτό το υπέροχο βιβλίο μου το έκαναν κάποτε δώρο και παρότι μικρό - μόλις 150 σελίδες - είχε ξεμείνει για χρόνια στη βιβλιοθήκη, όπως αρκετά ακόμη που περιμένουν να διαβαστούν. Ίσως η τύχη να έκρινε ότι τώρα ήταν η κατάλληλη στιγμή να διαβαστεί η συγκεκριμένη ιστορία.
Ο Χιλιανός συγγραφέας θίγει πολλά ζητήματα μέσα από το ευαίσθητο κείμενό του, όμως μία φράση του Ζορμπά θα μου μείνει για πάντα χαραγμένη στο μυαλό και την καρδιά: “Πετάει μόνο αυτός που τολμάει να πετάξει”.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τι μου θύμισες τώρα… Πάλι εκλογές μαμά; »