Πέμπτη, 01 Οκτωβρίου 2015 18:01

Άγριοι καιροί

Της Μαρίας Νίκα
Όταν η κυρία Νίτσα ήταν παιδάκι και πήγαινε σχολείο στη Μεσσήνη, ξεκίνησε ο πόλεμος με τους Ιταλούς...

«Ένα πρωί» λέει, «όπως ήμασταν στο προαύλιο και είχαμε τελειώσει την προσευχή, ανεβαίνει ο διευθυντής στα σκαλοπάτια και με σοβαρό ύφος μας ανακοινώνει: “Σήμερα δε θα κάνουμε μάθημα γιατί οι Ιταλοί μας κήρυξαν τον πόλεμο”. Εμείς ούτε για πόλεμο προλάβαμε ν’ ακούσουμε ούτε για Ιταλούς. Με το που είπε “Σήμερα δε θα κάνουμε μάθημα…” αρχίσαμε να ζητωκραυγάζουμε και να χοροπηδάμε απ’ τη χαρά μας. Μόνο αυτό μας ένοιαζε, να πάμε για παιχνίδι. Κι ας πετούσαν τα πολεμικά αεροπλάνα πάνω απ’ τα κεφάλια μας. Και ύστερα, όταν απαγορεύτηκε η κυκλοφορία και μόνο λίγες ώρες μπορούσες να βγεις από το σπίτι, εμείς πάλι ωραία τα περνάγαμε. Βρίσκαμε τρόπο και παίζαμε. Έτσι είναι τα παιδιά».
Μπαίνω στον πειρασμό να τη ρωτήσω:
- Και πότε ήταν καλύτερα κυρία Νίτσα; Τότε ή σήμερα;
- Τότε, μου απαντάει χωρίς δεύτερη σκέψη. Αυτό το πράγμα το σημερινό, δεν αντέχεται.
Την ακούω και αναρωτιέμαι σε τι κόσμο έφερα την κόρη μου. Πως θα μεγαλώσει, σε τι σχολείο θα πάει, τι μόρφωση θα πάρει…
Προχθές βρέθηκα στο 4ο Λύκειο Καλαμάτας. Ήταν από τα σχολεία που είχαν κατάληψη. Πίσω από τα κάγκελα αρκετοί μαθητές. Πλησιάζω ένα κορίτσι και το ρωτάω:
- Θα συνεχίσετε;
- Ναι, μου λέει.
- Μέχρι πότε;
- Όσο πάει, απαντάει αδιάφορα και φεύγει.
Όσο πάει…
Το 4ο Λύκειο είναι από τα σχολεία με τις μεγαλύτερες επιτυχίες στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Ιατρικές, Νομικές, Πολυτεχνείο… Κι όμως, το καλοκαίρι με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, μιλώντας με αριστούχους του συγκεκριμένου σχολείου, πιο πολύ προβληματισμένους τους έβλεπα παρά χαρούμενους για την επιτυχία τους. Πάνε, λέει, για σπουδές και δεν ξέρουν τελειώνοντας αν θα βρουν δουλειά στην Ελλάδα ή θα αναγκαστούν να φύγουν στο εξωτερικό. Κι αν η μετανάστευση είναι επιλογή σου, έχει καλώς. Αν όμως δε θες να φύγεις;
Μου είπαν ακόμη για την ανισότητα που βλέπουν να μεγαλώνει μεταξύ των παιδιών. Φίλοι τους, καλοί μαθητές που δεν είχαν χρήματα για φροντιστήριο, έμειναν πίσω και δεν πέρασαν φέτος στο Πανεπιστήμιο.
Χθες το Τέταρτο «άνοιξε» και τα παιδιά ξαναμπήκαν για μάθημα. Σε άλλα σχολεία όμως η κατάληψη συνεχίζεται.
Για πόσο; Όσο πάει…

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Στο πανηγύρι με το τρένο Σάββατο στην Αγορά »