Της Μαρίας Νίκα 
Τους γνώρισα ένα βράδυ σ’ ένα παιδικό πάρτυ. Σ’ ένα μπαλκόνι με την ωραιότερη θέα της Κυπαρισσίας...

Της Μαρίας Νίκα 
Θυμάμαι τη μακαρίτισσα τη Σοφία Φίλντιση, αγαπημένη συγγραφέα παιδικών βιβλίων και όχι μόνο. Τα τελευταία χρόνια που η υγεία της είχε επιβαρυνθεί δεν έβγαινε συχνά από το σπίτι. Που και που όμως, κάτι καλοκαιρινά βράδια, της άρεσε να κατεβαίνει με την παρέα της στην παραλία της Καλαμάτας για κανένα ουζάκι. Σχολίαζε λοιπόν για την κίνηση και τη φασαρία στην παραλιακή: «Τι ειν’ αυτό ρε παιδί μου! Πας στη θάλασσα να πιεις ένα ούζο και «βρουμ!» πετάγεσαι από την καρέκλα. Νομίζεις ότι περνάει το μηχανάκι πάνω στον κεφτέ!»...

Της Μαρίας Νίκα
Κι εκεί που το ΄χεις πάρει απόφαση πως ούτε και φέτος θα πας διακοπές, κάνεις ένα τσουπ και ξαφνικά βρίσκεσαι να ρεμβάζεις στη θάλασσα του Ιονίου από το λόφο της Μπόχαλης! Γιατί ο Ηλίας και η Αγγελική αποφάσισαν να παντρευτούν στην όμορφη Ζάκυνθο. Στο νησί του Σολωμού, του Κάλβου και του Γρηγορίου Ξενόπουλου…

Της Μαρίας Νίκα
Αυτό που θαύμαζα στο Χάρη ήταν ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπιζε τους απλούς ανθρώπους. Εκείνους που δε βρίσκουν εύκολα βήμα για να εκφράσουν τον πόνο τους. Ο Χάρης ήταν δημοσιογράφος του πολιτικού ρεπορτάζ, συνομιλούσε καθημερινά με διοικούντες και παράγοντες, όμως ταυτόχρονα ήξερε να ακούει και να συμπαραστέκεται σε κάθε αδύναμο που προσπαθούσε να βρει το δίκιο του...

Της Μαρίας Νίκα
Στέκομαι από κάτω και το κοιτάζω. Άλλον έναν όροφο να είχε και θα το έλεγες πολυκατοικία. Το καινούργιο κτήριο του 8ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμάτας στην οδό Χίου…

Της Μαρίας Νίκα
Η Θεανώ είναι 2 ετών. Κάθε βράδυ κοιμάται αγκαλιά με τον Μακ, ένα άσπρο μαλακό προβατάκι με πορτοκαλί αυτιά. Της τον έκανε δώρο φίλη όταν γεννήθηκε, κι από τότε έχουν γίνει αχώριστοι...

Της Μαρίας Νίκα
Από προχθές ακούω συνέχεια ισπανικά τραγούδια, ονειρεύομαι ταξίδια στη Λατινική Αμερική και φαντάζομαι το Σαντιάγο με φόντο τις χιονισμένες Άνδεις. Αφορμή, η θεία Σόνια...

Της Μαρίας Νίκα
Την Αγορά της Καλαμάτας πρέπει να έχεις χρόνο για να τη γυρίσεις. Αν πας "με την ψυχή στο στόμα" να κάνεις βιαστικά τα ψώνια σου και να φύγεις, έχασες όλη την ατμόσφαιρα…

Της Μαρίας Νίκα
Όταν η κυρία Νίτσα ήταν παιδάκι και πήγαινε σχολείο στη Μεσσήνη, ξεκίνησε ο πόλεμος με τους Ιταλούς...

Της Μαρίας Νίκα
Εφτά το απόγευμα στο σιδηροδρομικό σταθμό της Καλαμάτας. Στην αποβάθρα κόσμος. Κυρίως οικογένειες με παιδιά. Τα πιτσιρίκια τρέχουν πάνω - κάτω, φωνάζουν, παίζουν και κάθε τόσο ρωτάνε: «Πότε θα ΄ρθει το τρένο;»...