Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2020 01:06

Φεστιβάλ κουκλοθέατρου: ΦΑΣΟΥΛΗΣ καρναβαλική ιστορία έρωτος και θανάτου

Παράσταση κωμικού λαϊκού κουκλοθέατρου χαρακτηρίζει η ομάδα Στάθης Μαρκόπουλος κουκλοθέατρο “Αγιούσαγια” την παράσταση “Φασουλής καρναβαλική ιστορία έρωτος και θανάτου”, η οποία θα παρουσιαστεί την Κυριακή 11 Οκτώβρη, στις εννιά το βράδυ, στο φουαγιέ του Πνευματικού Κέντρου…

Η παράσταση έχει διάκεια 45-50 λεπτά και μπορούν να την παρακολουθήσουν νέοι και μεγάλοι, από δέκα ετών και πάνω. 

Όπως σημειώνει η ομάδα “Αγιούσαγια”, “η Η Ελλάδα έχει δύο παραδοσιακούς κωμικούς χαρακτήρες. Τον Καραγκιόζη και τον Φασουλή. Ο Καραγκιόζης είναι φιγούρα του θεάτρου σκιών και έφτασε από την Τουρκία. Ο Φασουλής είναι γαντόκουκλα και αδερφός του Ιταλού Fagiolino (και μέλος της μεγάλης οικογένειας των Pulchinella, Punch, Kasper, Petruska, κλπ). Έφτασε στην Ελλάδα από την Ιταλία, το 1840. Πριν από το τέλος του 19ου αιώνα, ήταν ήδη γνωστός στην Αθήνα. Στην αρχή του 20ού και μέχρι το 1930 περίπου, υπήρξε σοβαρός ανταγωνιστής του Καραγκιόζη, αλλά και σύντροφός του, αφού πολλοί καραγκιοζοπαίχτες έπαιξαν και το Φασουλή.

 

Στον δικό μας ΦΑΣΟΥΛΗ, το κείμενο έχει αφαιρεθεί, οι φωνές έχουν πλήρως παραμορφωθεί, οι μορφές έχουν αλλάξει. Η παράσταση διατηρεί όλα τα καρναβαλικά χαρακτηριστικά και σημάδια της και επικεντρώνεται σε αυτά σαν ένα παγκόσμιο χαρακτηριστικό του λαϊκού κουκλοθέατρου, με στόχο την παραγωγή ενός συμπαγούς κωμικού αποτελέσματος, πάντα οικείου και πάντα σύγχρονου.

 

Ο θεός έχει προαιώνια έχθρα με τους κουκλοπαίκτες. Του είναι αδύνατο να ανεχτεί ότι κάποιος εκτός αυτού δίνει ζωή στην άψυχη ύλη.

Τον εξοργίζει δε ακόμη περισσότερο το γεγονός ότι οι άνθρωποι βρήκαν τρόπους να υποφέρουν το θάνατο -ή τη γεμάτη θάνατο ζωή τους- με χάρη.

Το γέλιο αμφισβητεί ευθέως και παντοιοτρόπως τη σοβαρότητα της κατάστασης. Φοβάμαι λιγότερο ότι έχω περιγελάσει την ιστορία έρωτα και θανάτου: Το κουκλοθέατρο είναι η απόλυτη παρωδία της γέννησης του είδους μας και της ύπαρξής του στον κόσμο τούτο.

Ο Φασουλής δεν είναι επαναστάτης, απλώς δεν έχει καμία ηθική αναστολή, καθώς υλοποιεί ταυτόχρονα το πολύ καλό και το πολύ κακό σε μια αρμονική συνύπαρξη.

Εραστής και φονιάς, έρχεται αντιμέτωπος με όλα σε μια σχέση παιδιού με το παιχνίδι του: η ζωτική σοβαρότητα στην εξερεύνηση του κόσμου, ταυτόχρονα με την ελαφρότητα της άγνοιας και της μη φορτισμένης συνείδησης και μνήμης.

 

Αναλαμπές που φωτίζουν την έμφυτη τάση ελευθεριότητας του Φασουλή, τον οδηγούν στις πράξειςτου. Ξέρει άραγε τι κάνει;

Η παραδοσιακή τεχνική του παλιού κωμικού: ο φόνος είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για να περάσεις στην επόμενη σκηνή του έργου.

 

Η τελική αναμέτρηση, με τον ίδιο τον Χάρο, φανε- ρώνει τελικά τη μόνη συνειδητή ιδιότητα του Φασουλή: χτυπώντας το καμπανάκι λήξης της παράστασης αναγνωρίζει την φύση του - καθώς και του Χάρου - ως κούκλα και αυτο-ακυρώνεται προκειμένου να ακυρώσει και τον αντίπαλό του.

 

Μετά την παράσταση, οι κούκλες πεθαίνουν. Οι άνθρωποι συνεχίζουν.

 

Σκηνοθεσία, κατασκευές και ερμηνεία:

Στάθης Μαρκόπουλος, Κουκλοθέατρο Αγιούσαγια!

Είδος κούκλας: γαντόκουκλες.