Τρίτη, 17 Μαϊος 2016 18:48

Η Βανέσσα Κουκούτση "πετάει" για Βαρκελώνη!

Συνέντευξη στη Μαρία Νίκα 
Ξυπνάει κάθε πρωί από τις 5.00. Κάνει ποδήλατο, τρέξιμο ή κολύμπι, πηγαίνει στη δουλειά της, το μεσημέρι ξανακάνει προπόνηση και το απόγευμα ξαναπηγαίνει στη δουλειά της. Τρώει σωστά, κοιμάται νωρίς και προσπαθεί να είναι ήρεμη. Αυτή είναι η καθημερινότητα της Βανέσσας Κουκούτση, η οποία όταν δεν εργάζεται στο κομμωτήριό της, ασχολείται με το τρίαθλο, ένα ιδιαίτερο άθλημα που η ίδια λατρεύει για πολλούς λόγους…

Πρόσφατα επέστρεψε στην Καλαμάτα με χρυσό μετάλλιο από το 1ο Πανελλήνιο Κύπελλο Τριάθλου στο Σχοινιά, ενώ αυτές τις μέρες ετοιμάζει τις βαλίτσες της για Ισπανία. Την Κυριακή 22 Μαΐου πρόκειται να πάρει μέρος στον διεθνή αγώνα τριάθλου Ironman 70,3 μίλια, που διεξάγεται στην Καλέγια, λίγο έξω από τη Βαρκελώνη.
Με αφορμή τη συμμετοχή της στο μεγάλο αυτό αθλητικό γεγονός, η Kalamata Journal συνάντησε την όμορφη «ironwoman», τη μοναδική γυναίκα από τους 7 Έλληνες αθλητές που θα βρεθούν στην Ισπανία.
Η γνωριμία μας από τα μαθητικά χρόνια - τελειώσαμε το Λύκειο σε διπλανά θρανία - νομίζω ότι μου δίνει το δικαίωμα να της μιλάω στον ενικό…

 

Τι θα κάνεις στη Βαρκελώνη;
Συμμετέχω στον διεθνή αγώνα τριάθλου με 2.220 αθλητές απ’ όλο τον κόσμο. Ο αγώνας ξεκινά στις 7.00 το πρωί της Κυριακής και συμπεριλαμβάνει 2 χλμ. κολύμπι, 90 χλμ. ποδήλατο με αρκετές ανηφόρες και 21 χλμ. τρέξιμο. Μεγάλη διαδρομή με απαιτήσεις. Θέλει μια πολύ καλή προετοιμασία και γενικά μεγάλη προσπάθεια, γιατί το τρίαθλο είναι ένα άθλημα ως επί το πλείστον αντρικό, όμως αυτό δε σημαίνει ότι κι εμείς οι γυναίκες δε μπορούμε να συμμετάσχουμε, να κάνουμε την προσπάθειά μας.

 

Υπάρχει κατηγορία γυναικών;
Στον αγώνα τρέχουμε όλοι μαζί, αλλά τα αποτελέσματα βγαίνουν ανάλογα με την κατηγορία. Εγώ τρέχω στην κατηγορία των γυναικών 40 - 44. Ο αγώνας όμως είναι κοινός για όλους, η απόσταση κοινή, όλοι τρέχουμε την ίδια διαδρομή και όλοι ξεκινάμε μαζί.

 

Είναι ο μεγαλύτερος αγώνας που έχεις πάρει μέρος;
Έχω ξανακάνει αυτή την απόσταση στην Ελλάδα, στο Άστρος το 2010, όπου είχα μια καλή παρουσία, είχα τερματίσει τρίτη γυναίκα. Την απόσταση την έχω κάνει, αλλά δεν έχω ξανασυμμετάσχει σε διεθνή αγώνα στην Ευρώπη. Ουσιαστικά πρώτη φορά θα πάρω μέρος σε τόσο σπουδαίο αθλητικό γεγονός, σε αγώνα με τέτοιο κύρος.

 

Στη Βαρκελώνη φτάνεις Παρασκευή. Πριν αγωνιστείς θα έχεις προπόνηση;
Το Σάββατο κάνουμε μια πολύ ελαφριά προπόνηση, λίγο ποδήλατο, κολύμπι για να δούμε τη θάλασσα εκεί. Επίσης, αν υπάρχει η δυνατότητα, θα κάνω και τη διαδρομή του ποδηλάτου με αυτοκίνητο, αναγνωριστικά, για να απομνημονεύσω κάποιες στροφές, κάποια σημεία του αγώνα που ενδεχομένως είναι επικίνδυνα. Είναι καλό να γνωρίζεις τη διαδρομή του ποδηλάτου, επειδή θα υπάρχει πολύς κόσμος, πρέπει να ποδηλατείς και να αγωνίζεσαι με ασφάλεια, γιατί συμβαίνουν και ατυχήματα. Σαφώς δεν θα ήθελες σε καμία περίπτωση να προκύψει κάτι, γιατί επιθυμία μου είναι να έχω έναν καλό τερματισμό.

 

Πρόσφατα πήρες ένα ακόμη μετάλλιο στο Σχοινιά και μάλιστα το χρυσό…
Στις 10 Απριλίου στο Σχοινιά, όπου διεξαγόταν το 1ο Πανελλήνιο Κύπελλο Τριάθλου, κατάφερα να τερματίσω πρώτη γυναίκα με μία πάρα πολύ καλή επίδοση. Ήταν πολύ ενθαρρυντικό για μένα που ενάμιση μήνα πριν από τον κύριο αγώνα μου είχα αυτή την επιτυχία. Ανέβηκα πολύ και ψυχολογικά, είδα ότι είμαι σε καλή φόρμα, γιατί για τον αγώνα της Βαρκελώνης προετοιμάζομαι από τον Σεπτέμβριο. Είναι μια προετοιμασία 8 μηνών και πραγματικά έχω κοπιάσει κι έχω θυσιάσει πολλά πράγματα, για να μπορέσω να συνδυάσω την κοινωνική και επαγγελματική μου ζωή με την αθλητική. Είναι δύσκολη η προετοιμασία για έναν αγώνα τριάθλου αυτής της απόστασης.

 

Υπάρχουν επαγγελματίες αθλητές που κάνουν μόνο αυτό;
Ναι υπάρχουν επαγγελματίες. Στην Ελλάδα δε μπορώ να πω ότι διαθέτουμε αρκετούς. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι επαγγελματίας αθλητής, πρέπει να έχεις μια ολόκληρη ομάδα γύρω από σένα με χορηγούς, υποστήριξη, και βέβαια να βιοπορίζεσαι από αυτό. Στην Ευρώπη υπάρχουν πολλοί επαγγελματίες κάτω από τη στέγη μεγάλων εταιρειών και κάνουν μόνο αυτό. Όπως έγραφε και μια μεγάλη αθλήτρια, ξεχνάω τώρα το όνομά της, «οι επαγγελματίες μπορεί να κάνουμε 5 - 6 ώρες προπόνηση κάθε μέρα, αλλά τις υπόλοιπες ξεκουραζόμαστε». Όλοι οι άλλοι που ασχολούμαστε με τον αθλητισμό σε ένα σοβαρό επίπεδο, έχουμε τις δουλειές μας, τις ζωές μας, τις υποχρεώσεις μας, πρέπει να συνδυάσουμε πολλά πράγματα. Και πρόκειται για ένα πολύ απαιτητικό και ακριβό άθλημα, με αρκετό εξοπλισμό κ.λπ. Ουσιαστικά έχεις να κάνεις με τρία αερόβια αθλήματα και χρειάζεσαι προπόνηση και στα τρία. Και αυτό θέλει ώρες. Στην Καλαμάτα είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που ασχολούμαστε με το τρίαθλο, ο Γιώργος Καστριτσέας, ο Λάκης Λαγωνικάκος, ο Τάκης Λαγοπάτης, ο Κώστας Κρανιώτης, ο Βασίλης Μίχος και άλλοι που κατά καιρούς συμμετέχουν σε τριαθλητικούς αγώνες όπως η Κατερίνα Κονταργύρη, τα αδέλφια Σταθάκη, ο Στράτης Σαραντέας. Μάλιστα στον αγώνα της Βαρκελώνης θα συμμετάσχει και ο συναθλητής μου Λάκης Λαγωνικάκος, με τον οποίο θα ταξιδέψουμε μαζί.

 

Η δική σου καθημερινότητα πώς είναι;
Έχω τη δουλειά μου, που είναι και αυτή σημαντική και απαιτητική, γιατί δεν είναι δουλειά γραφείου, βρίσκομαι σε ορθοστασία αρκετές ώρες. Η καθημερινότητά μου έχει πολύ νωρίς ύπνο, πολύ πρωινό ξύπνημα, γύρω στις 6.00 ή 5.00 καμιά φορά το πρωί, αναλόγως με τις υποχρεώσεις μου μέσα στη μέρα. Σηκώνομαι, φεύγω για προπόνηση, τρέξιμο ή ποδήλατο ή κολύμπι, μετά γυρνάω κάνω το μπάνιο μου και πάω στη δουλειά. Προσέχω πάρα πολύ τη διατροφή μου και το μεσημέρι συνήθως έχω ξανά προπόνηση. Αυτό σημαίνει ότι πάλι πρέπει να γυρίσω νωρίς, να κάνω το μπάνιο μου, να φάω καλά για να ξαναπάω στη δουλειά. Λίγο πολύ αυτή είναι η καθημερινότητά μου. Πειθαρχία, συγκέντρωση και πολλή αγάπη για το άθλημα.

 

Γιατί τα κάνεις όλ’ αυτά; Τι είναι για σένα ο αθλητισμός;
Για μένα η άθληση είναι ένα ταξίδι, ένα από τα ταξίδια της ζωής σου που το κάνεις σφιχταγκαλιασμένος με τον εαυτό σου. Και μέσα σ’ αυτό το ταξίδι γνωρίζεις τον εαυτό σου πολύ, τον ψάχνεις, διαπλάθεις το χαρακτήρα σου και κάνεις τον εαυτό σου λίγο καλύτερο κάθε φορά. Αυτό που σου δίνει η άσκηση, το άθλημα που εγώ έχω επιλέξει, έχει να κάνει πάρα πολύ με τη φύση γιατί βρίσκεσαι μέσα στο υγρό στοιχείο που είναι η θάλασσα, τρέχεις στο δρόμο, ποδηλατείς σε πολύ όμορφες διαδρομές - ειδικά στη Μεσσηνία - γεμίζεις εικόνες, συναισθήματα, βλέπεις χαραυγές, ηλιοβασιλέματα, κάνοντας ένα άθλημα που αγαπάς πολύ, κι αυτό είναι η ανταπόδοση όλων των κόπων σου, των ωρών προπόνησης, των άπειρων χιλιομέτρων που έχουμε κάνει όλοι οι αθλητές όλ' αυτά τα χρόνια που ασχολούμαστε με το τρίαθλο. Μπορεί να σου στερεί οικογενειακές στιγμές, ξενύχτια, φίλους, διακοπές, Σαββατοκύριακα, αλλά ο αντίποδας είναι ότι σου δίνει ζωή, κίνηση, ψυχική και σωματική ηρεμία. Μόνο καλά έχεις να πάρεις από τον αθλητισμό.

 

Μια όμορφη στιγμή που θυμάσαι από την πορεία σου μέχρι σήμερα;
Το 2004 στα Χανιά έτρεξα τον πρώτο μου τριαθλητικό αγώνα, που ήταν ίσως και ο ωραιότερος. Επειδή ήταν η πρώτη φορά. Θυμάμαι δεν είχα καν κούρσα (ποδήλατο δρόμου), αλλά ένα city bike και είχα βάλει πολύ μεγάλη προσπάθεια. Είχα χαρεί πάρα πολύ που είχα τερματίσει. Και βέβαια γιατί πρώτη φορά βρισκόμουν σε ένα αθλητικό γεγονός με ανθρώπους που αγαπούν τον αθλητισμό. Τότε θυμάμαι το τρίαθλο ήταν άγνωστο, ήμασταν πολύ λίγοι. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ δημοφιλές και αυτό είναι πολύ ευχάριστο, γιατί βλέπεις ότι ο λαός μας σιγά σιγά αρχίζει να στρέφεται στον αθλητισμό.

 

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που σε προπονούν;
Την προπόνησή μου επιμελούνται ουσιαστικά τρεις άνθρωποι, ο Τάκης Λαγοπάτης, προπονητής κολύμβησης, ο οποίος με συμβουλεύει και μου δίνει πρόγραμμα, ο Δημήτρης Δημητρακόπουλος, από τους καλύτερους ποδηλάτες που έχουμε στην Ελλάδα, που έχει και το κατάστημα στη Φαρών με τα ποδήλατα, ο οποίος με έχει βοηθήσει πάρα πολύ και έχει αναλάβει την προπόνησή μου όλους αυτούς τους μήνες στο ποδήλατο, και ο Χρήστος Μαυρίκιος, ο οποίος πάλι είναι από τους κορυφαίους δρομείς που διαθέτουμε στον ελληνικό χώρο, με τεράστια ψυχικά και σωματικά αποθέματα. Το τρέξιμο είναι και το αδύνατό μου άθλημα, παρ’ όλα αυτά με έχει βοηθήσει πάρα πολύ και έχω κάνει μεγάλη πρόοδο. Θέλω βέβαια να ευχαριστήσω και τη μαμά μου, η οποία μου έχει προσφέρει πολύ μεγάλη ψυχολογική υποστήριξη και έχει αναλάβει τη διατροφή μου, μου ετοιμάζει τα πάντα, ενώ μου έκανε και ένα πολύ συγκινητικό «support» στο Σχοινιά. Ευχαριστώ πολύ την οικογένειά μου και όλους τους φίλους που με τον τρόπο του ο καθένας με έχει στηρίξει. Στη Βαρκελώνη θα πάω με την καρδιακή μου φίλη Μαρία Κουτσούκου (σ.σ. επίσης αγαπημένη συμμαθήτρια από το Λύκειο). Ακόμη, ευχαριστώ τον φυσιοθεραπευτή Κώστα Διαμαντόπουλο, που έχει μαγικά χέρια και με κουράρει, και τον Τάκη Παραγγίνη που με έχει συμβουλέψει πάρα πολύ σε θέματα διατροφής. Εύχομαι και ελπίζω στη Βαρκελώνη να κάνω το καλύτερό μου, να το ευχαριστηθώ, να τερματίσω καλά και να είμαι υγιής. Από εκεί και πέρα όλα τ’ άλλα, χρόνοι και επιδόσεις, έπονται. Η προσπάθεια μετράει.

Η Βανέσσα με τον προπονητή της στην κολύμβηση, Τάκη Λαγοπάτη. Πιο πάνω η Βανέσσα είναι με τον συναθλητή της Λάκη Λαγωνικάκο, που θα ταξιδέψουν μαζί στη Βαρκελώνη και ακολούθως με τον Αλέξανδρο Τσιότσιο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Με τη μητέρα της, κυρία Μαίρη