Πέμπτη, 09 Ιουνίου 2016 18:50

Στον πολύχρωμο κόσμο της Αφροδίτης Κυριαζή

Συνέντευξη στη Μαρία Νίκα 
Χρώμα, φαντασία, ονειροπόληση… Λες και προσπαθούν να ξορκίσουν τη μουντάδα και τη σκληρότητα της εποχής, οι πίνακες της Αφροδίτης Κυριαζή σου φτιάχνουν τη διάθεση και σε ταξιδεύουν.
Αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική αλλά την απορρόφησε η ζωγραφική. Αν και πολύ νέα, η Καλαματιανή ζωγράφος έχει ήδη πραγματοποιήσει με μεγάλη επιτυχία ατομικές εκθέσεις, ενώ έχει πάρει μέρος και σε ομαδικές…

Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της στην Καλαμάτα, τη Βυτίνα, την Κεφαλονιά, τις Σέρρες, τη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, τη Σιγκαπούρη!
Αγαπημένα της θέματα τα παλιά αντικείμενα, από ρετρό αυτοκίνητα και μηχανές μέχρι χαλάσματα σπιτιών, τα οποία αποτυπώνει στον καμβά με το δικό της τρόπο. Εικόνες διάφανες, νοσταλγικές αλλά όχι απαισιόδοξες.

 

- Σπούδασες αρχιτεκτονική. Το ταλέντο στη ζωγραφική πότε το ανακάλυψες;
Από μηνών, στην αγκαλιά της μητέρας μου, παρακολουθούσα με προσήλωση την ώρα που ζωγράφιζε. Μεγάλωσα με τη μυρωδιά από τα λάδια και τα χρώματα της φύσης, αφού η μητέρα μου είχε και έχει μεγάλη αγάπη στα λουλούδια τα οποία και ζωγραφίζει. Απ’ όταν θυμάμαι τον εαυτό μου, το αγαπημένο μου παιχνίδι ήταν να κόβω περιοδικά, να συλλέγω εικόνες και ύστερα να φτιάχνουμε όλοι μαζί, με τους γονείς μου, κολάζ. Αργότερα, σε ηλικία περίπου τεσσάρων ετών, με τα πινέλα μου, έφτιαξα δύο σχέδια σε απόλυτη προοπτική και με σωστές αναλογίες. Τα θέματα ήταν τα γυαλιά ηλίου της μητέρας και το λούτρινο αρκουδάκι μου. Εκεί άκουσα τη μητέρα μου για πρώτη φορά να λέει ότι μια μέρα θα γίνω μια πολύ καλή ζωγράφος. Μετέπειτα, κατά τη διάρκεια των σχολικών μου χρόνων, είχα την τάση να σκιτσάρω με μολύβι πάνω σε χαρτί χαλάσματα σπιτιών, τα οποία και συνέχισα κατά τη διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων. Θεωρήθηκε αρχικά πως ήμουν επηρεασμένη από το μεγάλο σεισμό της Καλαμάτας του ΄86. Όντας καλή στο σχέδιο και με την τάση να σχεδιάζω κτίσματα, έβαλα ως στόχο τη σχολή της αρχιτεκτονικής. Με άριστα στο σχέδιο (20) και με μια καλή βαθμολογία στις εξετάσεις των Πανελληνίων, περνάω στην Αρχιτεκτονική του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στο Βόλο.

 

- Η αρχιτεκτονική σε βοήθησε στη ζωγραφική;
Θυμάμαι τις φορές που ως αρχιτέκτονας βρισκόμουν μπροστά από ένα λευκό χαρτί περιμένοντας να λειτουργήσουν αστραπιαία οι εικόνες, τα βιώματα, η εμπειρία, η γνώση και οι μνήμες, ώστε να θέσω πάνω του τις πρώτες βασικές χαράξεις. Μια διαδικασία επίπονη της αρχιτεκτονικής σύνθεσης και ιδίως των πρώτων σταδίων της. Η κάθε γραμμή, σαν ένας κόσμος που είχα τη δύναμη να δημιουργήσω από την αρχή, να μεταβάλω, να μετασχηματίσω αλλά ακόμα και να γκρεμίσω. Έτσι και με τη ζωγραφική μου, αυτό που κάνω είναι να συνθέτω. Δημιουργώ, χτίζω μικρόκοσμους και μεγάκοσμους με τις χρωματικές και τις γεωμετρικές συνθέσεις μου πάνω στον καμβά.

 

- Τα περισσότερα έργα σου είναι παλιές μηχανές, παλιά αυτοκίνητα, παλιά σπίτια… Σε εμπνέουν αντικείμενα στα οποία ο χρόνος έχει αφήσει τα σημάδια του;
Το θέμα μου στη ζωγραφική πλέον έχει να κάνει κυρίως με παλιά οχήματα, αυτοκίνητα και σκούτερς - βέσπες. Από μικρή θυμάμαι την αγάπη της οικογένειάς μου και το σεβασμό προς τα παλιά αντικείμενα. Μου δημιουργούσαν πάντα μια αίσθηση νοσταλγίας για το παρελθόν αλλά ταυτόχρονα και μια αίσθηση αισιοδοξίας για το μέλλον. Έτσι και οι πίνακές μου. Παρόλο που τα οχήματά μου δείχνουν εγκαταλελειμμένα, στην ουσία είναι εκεί ζωντανά και ονειροπόλα, νοσταλγούν αλλά περιμένουν το αύριο χωρίς να αγωνιούν, γιατί είναι αγκαλιασμένα με τα χρώματα της φύσης όπου και νιώθουν προστατευμένα. Ανταλλάσσουν με το περιβάλλον -όπου κάθε φορά βρίσκονται- χρώματα και ύλη και έτσι με αυτόν τον τρόπο καταφέρνουν να ζουν και να ξαναζούν σε κάθε επερχόμενη εποχή…
Η τέχνη μου μιλάει για το σεβασμό προς το περιβάλλον, την αρμονική συνύπαρξη φυσικού και τεχνητού, για την ανακύκλωση αλλά και την επανάχρηση υλικών. Τα θέματά μου και η χρωματική μου γκάμα εκφράζουν ελευθερία και φαντασία. Ελευθερία γιατί ταξιδεύουν αδιάκοπα και φαντασία γιατί τα οχήματά μου ονειροπολούν.

 

- Αυτή την εποχή έχεις μια «εμμονή» με τις βέσπες;
 Απλά έτυχε το τελευταίο διάστημα να παρουσιάζω στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μόνο ζωγραφικούς πίνακες με βέσπες, λόγω της ατομικής μου έκθεσης που έλαβε χώρα στον πολυχώρο πολιτισμού Αθηναΐς, αρχές Απριλίου στη Αθήνα, εν όψει των εκδηλώσεων του Vespaθήναια 2016 (διοργάνωση του Athens Vespa Club). Με τις βέσπες έχουμε μια πολύ καλή χημεία. Θεωρώ πως συνομιλούμε υπέροχα. Η βέσπα, από τη μια εκφράζει ελευθερία, φαντασία και δίνει στη κυριολεξία χρώμα στη ζωή. Από την άλλη, το μότο μου είναι «βάλε χρώμα στη ζωή σου, ζήσε με ελευθερία και φαντασία» - τρία βασικά στοιχεία που συναντά κανείς και στη ζωγραφική μου. Κάποιος θα αναγνωρίσει πίνακά μου όχι μόνο από τα χαρακτηριστικά θέματα, αλλά και από την ιδιαίτερα ξεχωριστή χρωματική μου παλέτα, την ελευθερία στη πινελιά μου, αλλά και στη φαντασία κάθε φορά απόδοσης των οχημάτων μου.

 

- Τι σημαίνει να είσαι καλλιτέχνης σε καιρούς οικονομικής κρίσης;
Οι καλλιτέχνες ζουν ούτως ή άλλως μέσα σε κλίμα φόβου και ανασφάλειας, οικονομικής και όχι μόνο. Ως καλλιτέχνης τώρα χρειάζομαι την τέχνη μου τόσο πολύ όσο ποτέ. Ζωγραφίζοντας, εξωτερικεύω τη συσσωρευμένη ανησυχία μου. Με τα έργα μου βάζω χρώμα και φαντασία στον ζωγραφισμένο με μελανά χρώματα καμβά της καθημερινότητάς μας. 

- Αυτό το διάστημα δουλεύεις κάτι καινούργιο; Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;
Αυτό το διάστημα ετοιμάζω μία σειρά από πεταλούδες. Πολύχρωμες πεταλούδες, σχεδόν αφηρημένες και ελεύθερες, έτοιμες να μεταμορφωθούν σε όμορφα όνειρα. Σαν αυτά τα όνειρα που κάνουμε όλοι για το μέλλον μας!

 

Αφροδίτη Κυριαζή
Ατελιέ: Αριστοδήμου 46, Καλαμάτα
Ιστότοπος:
www.akyriazi.gr

 

Facebook:
https://www.facebook.com/akyriazi
https://www.facebook.com/AphroditeKyriaziPainter