Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016 10:11

"Περίπατος" με τον Βαγγέλη Δούβαλη

Συνέντευξη στη Μαρία Νίκα 
Πρόκειται για τη δεύτερη δισκογραφική δουλειά του, στην οποία συμμετέχει και η Αφροδίτη Μάνου. Ο «Περίπατος» του Βαγγέλη Δούβαλη κυκλοφόρησε μέσα στο 2015 και περιλαμβάνει πέντε λαϊκές μπαλάντες, το είδος της μουσικής που αγαπά ιδιαίτερα και τον χαρακτηρίζει. Γι’ αυτό το CD αλλά και για τη μουσική του πορεία μέχρι σήμερα, μίλησε στην Kalamata Journal ο Μεσσήνιος ερμηνευτής και τραγουδοποιός. Αφορμή η κάθοδός του στην Καλαμάτα για να συμμετάσχει στο μουσικό αφιέρωμα στον Σταύρο Ξαρχάκο που παρουσιάζει την Παρασκευή 24 Ιουνίου στο Κάστρο η Ένωση Φίλων της Μουσικής «Αρμονία»...

 

Γιατί “Περίπατος”;
Τον τίτλο τον έδωσε ο Γιώργος Μανιώτης, ο σημαντικός θεατρικός συγγραφέας και όχι μόνο, με τον οποίο είμαστε φίλοι. Στο CD αυτό συμμετέχω συνθετικά και στιχουργικά με τρία τραγούδια, τον «Διάφανο Θεό», το «Μικραίνει ο κόσμος» και το «Με την Άνοιξη στο χέρι» που το λέει η Αφροδίτη Μάνου. Στα άλλα δύο τραγούδια έχει γράψει στίχους ο Μιχάλης Μπουρμπούλης, σημαντικός Έλληνας ποιητής, και μουσική ο Μανώλης Ανδρουλιδάκης. Επίσης ο σημαντικός συνθέτης Φίλιππος Περιστέρης, ενώ συμμετέχει και η Ελένη Τζιαμουράνη, νέα στιχουργός. Είναι η δεύτερη προσωπική μου δουλειά, η πρώτη ήταν «Το ταξίδι που δεν έγινε» σε στίχους Μιχάλη Μπουρμπούλη, Γρηγόρη Χαλιακόπουλου και μουσική του Φίλιππου Περιστέρη.
Είμαι χαρούμενος γι’ αυτό το δεύτερο CD, γιατί παρουσιάζει μια πιο σφαιρική πλευρά μου. Δεν συμμετέχω απλά σαν τραγουδιστής, αλλά ξεδιπλώνω και το κουβάρι των στίχων και της σύνθεσης.


Η καταγωγή σου είναι από τη Μεσσήνη;
Ναι αλλά τελείωσα το σχολείο στην Καλαμάτα. Ήμουν επίσης μέλος της χορωδίας της «Αρμονίας» με την οποία συμπράττω για να τραγουδήσουμε στο Κάστρο της Καλαμάτας. Την ευχαριστώ για την τιμή που μου έκανε να συμμετέχω σε αυτό το ωραίο μουσικό αφιέρωμα. Τα χρόνια που δούλεψα στην Καλαμάτα ήταν πολύ ωραία. Πήρα το βάπτισμα του πυρός σε καλά μαγαζιά, όπως το Duende, με πολύ ωραία ορχήστρα τότε, που περάσαμε μαγικά. Έφυγα το ΄98 για Αθήνα όπου μένω από τότε και πορεύομαι μουσικά. Έχω συνεργαστεί με πολλούς αξιόλογους Έλληνες τραγουδιστές, όπως οι Δημήτρης Μπάσης, Κώστας Μακεδόνας, Κωνσταντίνα, Κατερίνα Κούκα, Πίτσα Παπαδοπούλου, Μαριώ, Γιώργος Μαργαρίτης, Γιώτα Νέγκα, με τη Μελίνα Ασλανίδου που πήγα στην Αμερική δύο χρονιές, με τον συνθέτη Μίμη Πλέσσα και με την ορχήστρα «Έμμετρον» που αποτελείται από πολλά μπουζούκια. Το καλοκαίρι θα είμαι σε συναυλίες με τον Δημήτρη Μπάση και σε κάποιες άλλες με τη Μαριώ και τη Στέλλα Κονιτοπούλου.

 


Ο Βαγγέλης Δούβαλης με τον Μιχάλη Μπουρμπούλη


Η συνεργασία με την Αφροδίτη Μάνου πώς ήταν;
Ήταν η μόνη τραγουδίστρια με την οποία δεν είχα δουλέψει ποτέ. Εκτός από ερμηνεύτρια, η Αφροδίτη σαν συνθέτης και σαν άνθρωπος είναι πολύ δυνατό μυαλό. Της έστειλα το τραγούδι μου χωρίς να την ξέρω, το αγάπησε και μπήκε στο CD. Ήρθε και το είπε αβίαστα και την ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.

 

Είναι προσεγμένη δουλειά, ακόμη και στο εικαστικό μέρος…
Ναι, και μουσικά και εικαστικά. Τις φωτογραφίες έχει κάνει ο Γιώργος Αλεξανδράκης. Μάλιστα το τραγούδι «Διάφανος Θεός» το είχε ακούσει και ο Χατζιδάκις. Πιτσιρικάς το είχα γράψει.

 

Τον Χατζιδάκι τον συνάντησες στους Αγώνες Τραγουδιού της Καλαμάτας;
Πιο παλιά. Είχε παρουσιάσει εδώ τη «Ρωμαϊκή Αγορά» το ΄87. Ήμουν 16 χρονώ. Πήγα να τον δω κι όταν έφτασα κοντά ντράπηκα, φοβήθηκα, δεν ήξερα τι να του πω. Είχα μαγευτεί όμως από τον δίσκο της «Ρωμαϊκής Αγοράς» και πήγα και τον βρήκα λίγο αργότερα στην Αθήνα, στον «Σείριο». Εκεί ο Μάνος μου έδωσε το τηλέφωνό του και μου είπε ό,τι έχω να του τα γράψω σε μια κασέτα και να του τα στείλω. Με πήρε τηλέφωνο και άρχισε να μου στέλνει βιβλία για διάβασμα. Ήταν παιδαγωγός ο Χατζιδάκις, ήθελε να δημιουργήσει μια ανώτερη παιδεία στους ανθρώπους. Δεν ήθελε να αγαπήσω τη μουσική του και να μην αγαπήσω του Ξαρχάκου. Με τροφοδοτούσε με μουσικά αλλά και λογοτεχνικά βιβλία. Με έβαλε στον κόσμο του Γκάτσου, του Ελύτη, του Σεφέρη, του Έλιοτ, του Λόρκα, του Εγγονόπουλου… Σε ωθούσε να ψαχτείς σαν άνθρωπος. Άλλωστε και ο Χατζιδάκις έγραφε ωραία γιατί είχε διαβάσει πολύ. Ένα δικό του βιβλίο που διάβασα και από εκεί αποκόμισα πολλά πράγματα είναι «Ο καθρέφτης και το μαχαίρι», με κείμενα από διαλέξεις του και συνεντεύξεις των εφημερίδων, από το ΄45 μέχρι το ΄88.
Κι όταν ήρθε το ΄90 κάτω, δε θα ξεχάσω που πήγαινα στις πρόβες στο Κάστρο και μετά ξημεροβραδιάζαμε στο
Elite. Ήταν ο Σαββόπουλος, ο Γιώργος ο Κουρουπός και άλλοι…


Τότε στους Αγώνες συμμετείχε και ο Μιχάλης ο Τούμπουρος με το τραγούδι «Μονολογώντας», άγνωστος ακόμη στην Καλαμάτα, γιατρός ο οποίος κατέβηκε, συμμετείχε στους αγώνες και πήρε το τρίτο βραβείο. Ο Ορφέας Περίδης ήταν δεύτερος, πρώτη η Μαρία Βουμβάκη, μαθήτρια της Λένας Πλάτωνος και τέταρτη η Θέμις Μαρσέλλου. Υπάρχει και δίσκος της ΔΕΠΑΚ, Αγώνες Τραγουδιού Καλαμάτας, ζωντανή ηχογράφηση από το Κάστρο. Ήταν γεγονός για την Καλαμάτα, ένα 6ήμερο γεμάτο τραγούδια, με κριτές όπως ο Νίκος Κηπουργός, ο Χατζιδάκις…
Μέσα σε αυτό το 6ήμερο ήρθε και ο Μίκης Θεοδωράκης και παρουσίασε Σεφέρη με τη Μαρία Δημητριάδη στο Κάστρο, τα «Επιφάνεια». Επίσης, ο Θάνος Μικρούτσικος με τον άγνωστο τότε Λιδάκη, που παρουσίασαν το «Εμπάργκο» και μια συναυλία του Χατζιδάκι με την Καγιαλόγλου σε τραγούδια του.


Με τον Μάνο Ελευθερίου και τη Μαρίνα Λαχανά

Σήμερα στην εποχή της κρίσης πώς είναι τα πράγματα για τους καλλιτέχνες και την τέχνη;
Υπάρχει κρίση αλλά πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι, γιατί πλούτος είναι το μυαλό μας. Το χειρότερο είναι η πνευματική φτώχεια, το να μην ακούμε τους ποιητές μας, που μας εξυψώνουν το ηθικό. Αν αποκτήσεις πλούτο πνευματικό θα ξεπεράσεις και την οικονομική φτώχεια, γιατί η παιδεία και το μυαλό θα σε βοηθήσουν να κάνεις κάτι καλύτερο και να προχωρήσεις. Θα βελτιώσεις τη ζωή σου με τις επιλογές σου.