Τετάρτη, 09 Ιανουαρίου 2019 23:48

Η Χρυσάνθη Δούζη είναι η Αμάντα στον “Γυάλινο Κόσμο” του ΔΗΠΕΘΕΚ

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Συνέντευξη στη Μαρία Νίκα 
Τριάντα χρόνια μετά την πρώτη της συνεργασία με το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Καλαμάτας η ηθοποιός Χρυσάνθη Δούζη επιστρέφει στο ΔΗΠΕΘΕΚ ως Αμάντα στον «Γυάλινο Κόσμο» του Τένεσι Ουίλιαμς, σε σκηνοθεσία του καλλιτεχνικού διευθυντή του Θεάτρου Γιάννη Μαργαρίτη. Με αφορμή το ρόλο της μιλήσαμε για την παράσταση που παίζεται αυτόν τον καιρό στην Κεντρική Σκηνή.

- Κατ’ αρχάς εντυπωσιάστηκα από το βιογραφικό σας. Πέρα από τις παραστάσεις στις οποίες έχετε συμμετάσχει, αποφοίτηση από τη Σχολή του ΚΘΒΕ, πανεπιστημιακές σπουδές Θεάτρου στη Γαλλία, συνεργασία με τον Γκροτόφσκι στην Ιταλία, μαθήματα Βυζαντινής Μουσικής και τεχνικής Ινδικού Θεάτρου… Μέχρι στην Εθνική Σχολή Τσίρκου του Παρισιού πήγατε! Ανήσυχο πνεύμα.

Μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη σε μια εποχή που πιστεύαμε ότι μπορούσαμε να αλλάξουμε τον κόσμο, ή τουλάχιστον είχαμε αυτήν την αυταπάτη. Το θέατρο ήταν η μεγάλη μου αγάπη. Το παιχνίδι της μεταμόρφωσης ήταν αγαπημένο από την παιδική μου ηλικία. Η ολοκλήρωση των σπουδών στη σχολή του Κρατικού δεν κάλυπτε αυτά που εγώ πίστευα. Ίσως δεν μου ταίριαζε κι ένα κλίμα στασιμότητας που ένοιωθα να υπάρχει στο δεύτερο μεγαλύτερο θέατρο της χώρας. Η ιδιοσυγκρασία μου, το κλίμα της εποχής και η ανάγκη μου για έρευνα, με οδήγησαν σε αυτήν την ανήσυχη αναζήτηση…

- Δύο από τα παραπάνω μου έκαναν τη μεγαλύτερη εντύπωση. Τα σεμινάρια Ινδικού Θεάτρου και η Εθνική Σχολή Τσίρκου. Σε αυτά τι ακριβώς κάνατε;

Η γοητεία που ασκούσε το τσίρκο επάνω μου και η ενασχόλησή μου με την ενόργανη γυμναστική σε επίπεδο πρωταθλητισμού, με ώθησαν στην εγγραφή μου στη Σχολή Τσίρκου στο Παρίσι. Άλλωστε η εξοικείωσή μου με τα ακροβατικά ήταν μεγάλη. Το σεμινάριο Ινδικού Θεάτρου ήταν στο πλαίσιο της αναζήτησής μου για το θέατρο άλλων πολιτισμών.

- Η συνεργασία με τον Γιέρζι Γκροτόφσκι πάνω σε τι ήταν;

Πήρα μέρος στο ερευνητικό πρόγραμμα «Η τέχνη ως όχημα» στην Ποτεντέρα της Ιταλίας που στόχο είχε να μεταφέρει σε νέους καλλιτέχνες μέσα από την πρακτική δουλειά, τα τεχνικά, μεθοδολογικά και δημιουργικά συμπεράσματα αλλά ταυτόχρονα και την τριαντάχρονη εμπειρία του Γκροτόφσκι. Μετά από πολυήμερη ακρόαση, καλλιτέχνες από διαφορετικές χώρες του κόσμου, ήρθαμε σε επαφή με το τελετουργικό θέατρο. Η πρωτόγνωρη συνεχής άσκηση και οι ατελείωτες ώρες δουλειάς με τον μεγάλο αναμορφωτή του θεάτρου, μου έδωσαν τη δυνατότητα να ζήσω μια ιδιαίτερη θεατρική εμπειρία. Βίωμα ζωής.

- Και τώρα Αμάντα στον «Γυάλινο Κόσμο» του ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας. Ρόλος πρόκληση μιας και έχει ερμηνευθεί από τη Βάσω Μανωλίδου στο Εθνικό μέχρι την Κάθριν Χέπμπορν. Ως θεατής θα χαρακτήριζα την Αμάντα δύσκολο ρόλο. Εσείς πώς τον προσεγγίσατε;

Τον χαρακτήρα της προσπάθησα να τον δημιουργήσω με προσοχή και βάσει των παρατηρήσεων του συγγραφέα, χωρίς να αντιγράφω συγκεκριμένα πρότυπα. Θέλησα να δώσω μια γυναίκα, με ασυμμάζευτη ζωτικότητα που είναι προσκολλημένη σε μια εκτός τόπου και χρόνου δική της, πραγματικότητα.

- Τελικά τι είναι η Αμάντα; Ανισόρροπος άνθρωπος; Μια εγκαταλειμμένη γυναίκα που ζει με ψευδαισθήσεις, μια νευρωτική-υπερπροστατευτική μάνα που καταδυναστεύει τα παιδιά της, ένα πλάσμα δυστυχισμένο;

Η Αμάντα δεν είναι παρανοϊκή. Η ζωή της αποτελεί παράνοια. Πολλά μπορεί να θαυμάσει κανείς επάνω της, πολλά να αγαπήσει ή να συμπονέσει, αλλά και με πολλά να γελάσει. Σίγουρα διαθέτει καρτερία και ένα είδος ηρωισμού, και – παρόλο που η επιπολαιότητά της την κάνει να φθάνει ασυναίσθητα στη σκληρότητα – υπάρχει τρυφερότητα μέσα της.

- Ο χαρακτήρας της Αμάντας επηρεάζεται από τις κοινωνικο-πολιτικές συνθήκες της εποχής; Τις βλέπουμε ως «φόντο» στην παράσταση. Αμερική, δεκαετία του 1930, οικονομική κρίση. Κάτι σαν αυτό που ζούμε σήμερα.

Ο «Γυάλινος κόσμος» είναι από τα πλέον αυτοβιογραφικά έργα του Τένεσι Ουίλιαμς. Η Αμάντα είναι αντικατοπτρισμός της μητέρας του. Ταυτόχρονα νομίζω ότι οι συνθήκες οικονομικής κρίσης διαμορφώνουν και τη συμπεριφορά της. Ανάλογη δεν είναι και η συμπεριφορά της Ελληνίδας μάνας στις σημερινές συνθήκες της κρίσης;

- Στο ΔΗΠΕΘΕΚ είχατε ξαναβρεθεί το 1989, με τη «Χαμένη Κούκλα», τον «Κατσούρμπο» και το «Όνειρο Θερινής Νύχτας». Ήταν στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του. Τι θυμάστε από τότε;

Πολλοί ηθοποιοί, πολλοί τεχνικοί, κλασσικά έργα και παραστάσεις που απασχολούσαν όχι μόνο το κοινό της Καλαμάτας, μεγάλες παραγωγές, περιοδείες…

- Τριάντα χρόνια μετά πώς βλέπετε το Δημοτικό Θέατρο Καλαμάτας;

Χρειάζεται πολλή δουλειά, προσπάθεια κι επιμονή για να ξαναβρεί το ΔΗΠΕΘΕΚ τον βηματισμό του.

- Μετά το τέλος της παράστασης, οι θεατές έρχονται να σας δουν; Και τι σας λένε για το έργο ή το ρόλο της Αμάντας;

Η αλήθεια είναι πως δεν έρχονται πολλοί θεατές στα παρασκήνια. Πάντως αυτοί που έρχονται εκφράζονται πολύ θετικά, με ιδιαίτερα κολακευτικά σχόλια, για την παράστασή μας.

- Υπάρχει κάτι που θα μείνει μέσα σας - μια σκέψη, μια φράση, ένα συναίσθημα - από αυτόν το ρόλο, όταν κάποια στιγμή ολοκληρωθούν οι παραστάσεις;

Πολλές σκέψεις, πολλές λέξεις, πολλά συναισθήματα. Ο χρόνος θα δείξει.

- Σας ευχαριστώ.

Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ.

 

Πληροφορίες
για την παράσταση

«Γυάλινος κόσμος» του Τένεσι Ουίλιαμς
Μετάφραση: Δημήτρης Μαυρίκιος
Σκηνοθεσία: Γιάννης Μαργαρίτης
Σκηνικά - Κοστούμια: Δημήτρης Κακριδάς
Μουσική: Δημήτρης Οικονομάκης
Βίντεο: Χρυσούλα Κοροβέση - Μάριος Γαμπιεράκης
Παίζουν οι ηθοποιοί: Χρυσάνθη Δούζη, Άρης Τσαμπαλίκας, Σοφία Κουλέρα, Γιάννης Μάνθος.

Κεντρική Σκηνή ΔΗΠΕΘΕΚ, Δημοσθένους 2, τηλ. 2721082616
Παραστάσεις: Παρασκευή, Σάββατο στις 9.00 μ.μ., Κυριακή στις 8.00 μ.μ.