Παρασκευή, 06 Σεπτεμβρίου 2019 18:10

Ρεμπέτικη Κομπανία Καλαμάτας: «Θέλουμε να γυρίσουμε όλη την Ελλάδα»

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)
Γιάννης Πουλάκης, Νίκος Ευταξόπουλος, Χρυσαυγή Καφοπούλου, Νίκος Ζερίτης, Αρίστος Κεχαγιάς Γιάννης Πουλάκης, Νίκος Ευταξόπουλος, Χρυσαυγή Καφοπούλου, Νίκος Ζερίτης, Αρίστος Κεχαγιάς

Η Ρεμπέτικη Κομπανία Καλαμάτας είναι μία ομάδα από ερασιτέχνες μουσικούς, που δημιουργήθηκε χάρη στην αγάπη τους για το ρεμπέτικο τραγούδι. Όπως λένε, όταν παίζουν, σέβονται το ύφος των αυθεντικών πρώτων εκτελέσεων, λειτουργώντας κατά το δυνατόν με επαγγελματισμό, αφού στόχος τους είναι να βελτιώνονται συνεχώς. Είναι μία δεμένη ομάδα που έχει βρει τα μουσικά πατήματά της και δηλώνουν ότι θέλουν να γυρίσουν όλη την Ελλάδα! Τους το ευχόμαστε…

Συνέντευξη στην Βένια Παπαδοπούλου

Η Ρεμπέτικη Κομπανία Καλαμάτας αποτελείται από τέσσερις άνδρες και μία γυναίκα: τον Αρίστο Κεχαγιά που παίζει μπαγλαμά, τον Νίκο Ζερίτη στην κιθάρα, τον Γιάννη Πουλάκη στο μπουζούκι, τον Νίκο Ευταξόπουλο στο τραγούδι και στα κρουστά (ποτηράκι/κομπολόι/κουτάλια) και τη Χρυσαυγή Καφοπούλου, με την ‘χρυσή’ φωνή που ξεχωρίζει, μεταδίδοντας τον πόνο και τον καημό που κουβαλάνε μέσα τους τα ρεμπέτικα τραγούδια. Σαν νά ’ζησε τότε αυτό το κορίτσι…

-Πόσο καιρό παίζετε, ως σχήμα, με αυτήν την σύνθεση προσώπων;

Ν.Ευταξόπουλος:«Σαν Ρεμπέτικη Κομπανία Καλαμάτας με τη σημερινή μορφή είμαστε δυόμιση-τρία χρόνια. Είμαστε ένα καθαρά ερασιτεχνικό σχήμα και η αγάπη μας για το ρεμπέτικο ήταν ο κοινός τόπος που μας ένωσε».
Γ. Πουλάκης: «Από τη στιγμή που ήρθαν η Χρυσαυγή κι ο Αρίστος είπαμε να δώσουμε το όνομα τυπικά, για να αυτοπροσδιοριζόμαστε, για το τί θα ακούσεις, ας πούμε, αν έρθεις εκεί που παίζουμε…»

-Οι πιο πολλοί σας γνωρίζουμε από τις ρεμπέτικες βραδιές στα «Σουβλάκια του Τζίμη», στους Αγίους Αποστόλους.

Γ. Πουλάκης: «Ναι. Από τον Τζίμη ξεκινήσαμε πολύ πριν γίνουμε ‘Ρεμπέτικη Κομπανία Καλαμάτας’, 6-7 χρόνια πριν, ήταν το σημείο αναφοράς μας. Όλοι όσοι ήμαστε στην Καλαμάτα και ασχολούμασταν με το ρεμπέτικο, μαζευόμασταν στου Τζίμη για να παίξουμε. Κάποιοι, μάλιστα, από εμάς στον Τζίμη γνωριστήκαμε και ταιριάξαμε...»

- Ωστόσο, εμφανίζεστε και σε άλλα μαγαζιά της Καλαμάτας, κυρίως μουσικά μεζεδοπωλεία. Παίζετε κάπου σταθερά;

Γ.Πουλάκης/Ν.Ευταξόπουλος: «Όχι, πηγαίνουμε, όπου μας καλούνε και θέλουνε μόνο ρεμπέτικο».  

-Μας συστηθήκατε ως ερασιτέχνες, ωστόσο, το ηχητικό αποτέλεσμα είναι αρκετά επαγγελματικό, θα έλεγα. Αυτό οφείλεται στο ότι κάνετε συχνά πρόβες;

Γ. Πουλάκης: «Βρισκόμαστε για πρόβες μόνο για τα καινούρια τραγούδια».
Ν. Ευταξόπουλος: «..και φυσικά όταν πρόκειται να πάμε σε κάποιο Φεστιβάλ ή σε κάποια μεγάλη εκδήλωση, προηγούνται κάποιες πρόβες».
Γ.Πουλάκης:«Είμαστε ερασιτέχνες, αλλά λειτουργούμε με επαγγελματισμό».
Αρίστος: «Όταν παίζουμε ένα τραγούδι, δείχνουμε πάρα πολύ μεγάλη ευαισθησία στην αυθεντική του εκτέλεση, την οποία, όμως, προσαρμόζουμε στις ιδιαιτερότητες που έχει ο καθένας μας».
Ν. Ζερίτης: «Σεβόμαστε το ύφος».
Αρίστος: «Ναι, υπάρχει αυτή η τάση, να σεβόμαστε δηλαδή την αρχική εκτέλεση με μικρές διαφοροποιήσεις, ανάλογα με τις δικές μας δυνατότητες. Ο τρόπος που παίζουμε και ακουγόμαστε είναι πάρα πολύ σημαντικός για εμάς».

-Μου δίνετε την αφορμή να ρωτήσω, επειδή είναι και πολύ της μόδας τελευταία, για τις διασκευές ήδη γνωστών τραγουδιών. Είναι κάτι που πρόκειται να ακούσουμε και από εσάς;

Γ. Πουλάκης: «Δεν μας ενδιαφέρει κάτι τέτοιο, τουλάχιστον προς το παρόν».

-Κατανοητό. Ποιές είναι οι φιλοδοξίες σας για το μέλλον της Ρεμπέτικης Κομπανίας Καλαμάτας;

Χρυσαυγή: «Δεν κάνουμε σχέδια, θέλουμε να κυλήσουν τα πράγματα μόνα τους».
Αρίστος: «Τα σχέδιά μας είναι να βελτιωνόμαστε συνεχώς».
Γ. Πουλάκης: «…Και να γυρίσουμε όλη την Ελλάδα…!»

-Να μιλήσουμε, λοιπόν, για το πρώτο σας ταξίδι, την συμμετοχή σας στην 1η Πανελλήνια Συνάντηση Ρεμπετών, που πραγματοποιήθηκε, στον Βόλο, στον Παλαιό Πλάτανο Αλμυρού, στις 29-30 Ιουνίου. Πείτε μας για την εμπειρία αυτή.

Γ.Πουλάκης: «Επικοινώνησαν οι άνθρωποι μαζί μας και μας κάλεσαν, εάν θέλουμε να παίξουμε κι εμείς. Συμμετείχαν πολύ γνωστά επαγγελματικά ρεμπέτικα σχήματα απ’ όλη την Ελλάδα, οι μόνοι ερασιτέχνες ήμασταν εμείς και η ομάδα του Βόλου και της Λάρισας.
Μας άρεσε έτσι κι αλλιώς πάρα πολύ η ιδέα να συμμετάσχουμε, πόσο μάλλον στην πόλη του Βόλου, που φημίζεται για το ρεμπέτικο…».
Ν. Ζερίτης: «..Τεστάραμε τις δυνάμεις μας».
Ν. Ευταξόπουλος «..Τύχαμε και αποδοχής και πραγματικά, σταθήκαμε στο ύψος των περιστάσεων και η προσωπική μου άποψη είναι ότι, τουλάχιστον φωνητικά (σ.σ. κοιτάει την Χρυσαυγή), σταθήκαμε καλύτερα από πάρα πολλούς».

-Πρόσφατα εμφανιστήκατε και στα Λεχαινά Ηλείας, στην εκδήλωση «Σαν Παλιά Γειτονιά» του Ομίλου Εθιμοτοπικών Εκδηλώσεων της περιοχής, στην παλιά αγορά. Γιάννη, θα μας μιλήσεις γι’αυτό; 

Γ. Πουλάκης: «Εκεί, ο μη κερδοσκοπικός Όμιλος Εθιμοτοπικών Εκδηλώσεων διοργανώνει κάθε χρόνο, στις 10 Αυγούστου, μια βραδιά σε ρεμπέτικο ύφος, στην παλαιά αγορά των Λεχαινών, κάτω από το σπίτι του Ανδρέα Καρκαβίτσα.
Ήταν μία αμιγώς ρεμπέτικη βραδιά, με κοινό περίπου 700 ίσως και περισσότερα άτομα.
Αυτό που μας άρεσε πολύ ήταν ότι είχαμε ντυθεί καταλλήλως, σε ρεμπέτικο ύφος, ενώ υπήρχαν και τα ανάλογα σκηνικά. Ήταν άλλη μία πολύ ωραία εμπειρία».

-Ποιούς συνθέτες προτιμάτε να παίζετε περισσότερο στο ρεπερτόριό σας;

Ν. Ευταξόπουλος: «Τσιτσάνη, Μάρκο (Βαμβακάρη), Χιώτη, Μητσάκη, Σκαρβέλη κυρίως, αλλά και Περιστέρη, Τούντα, κ.ά».

-Χρυσαυγή, ποιό τραγούδι σ’αρέσει να τραγουδάς περισσότερο; Ποιό τραγούδι αρέσει στον καθένα να παίζει;

Χρυσαυγή: «Το τραγούδι που μου αρέσει είναι το ‘Αρρώστησα στα ξένα μακρυά σου’ του Μάρκου Βαμβακάρη. Είμαι συναισθηματικά δεμένη με αυτό το κομμάτι, γιατί μου θυμίζει τον πατέρα μου…».
Ν. Ζερίτης: «Του Σπύρου Περιστέρη το ‘Ορχηστρικό’».
Αρίστος: « ‘Θα φύγω’ του Μητσάκη» (σ.σ. και του αρέσει πάρα πολύ να το ακούσει από την Χρυσαυγή, όπως μας είπε.)
Γ. Πουλάκης: «‘Για σένα  Μαυρομάτα μου’ των Κώστα Σκαρβέλη και Σπύρου Περιστέρη».
Ν. Ευταξόπουλος: «Εμένα …ό,τι λέει ο Μάρκος».

-Ας υποθέσουμε ότι σας δινόταν η ευκαιρία, για ένα βράδυ, να παίξετε με κάποιον σημαντικό για εσάς λαϊκό τραγουδιστή ή συνθέτη, ή μουσικό σχήμα ή με κάποιον μπουζουξή που θαυμάζετε, για παράδειγμα, ποιός θα ήταν αυτός; Ας μας πει ο καθένας για τον εαυτό του.

Αρίστος: «Θα ήθελα να παίξω με τους Σκούτα-Μηταράκη (σ.σ. ο Βασίλης Σκούτας παίζει τρίχορδο μπουζούκι και ο Δημήτρης Μηταράκης κιθάρα) γιατί δεν έχουν μπαγλαμά! Και τους γνωρίσαμε και στον Βόλο».
Γ. Πουλάκης: «Νίκος Τατασόπουλος, είναι μπουζουξής, γιος μεγάλου μπουζουξή, (σ.σ. του Γιάννη Τατασόπουλου) και τον θαυμάζω απεριόριστα!».
Ν. Ευταξόπουλος: «Κι εγώ με Τατασόπουλο».
Χρυσαυγή: «Με τους Σκούτα και Μηταράκη».
Ν. Ζερίτης: «Εγώ με τον Γιάννη τον Νιάρχο θα ήθελα. Παίζει κιθάρα αυτός βασικά, είναι και τραγουδιστής (σ.σ συμμετέχει στους Τακίμ), τον έχω ακούσει και live στη  Αθήνα».

-Σαν σχήμα, είστε ολοκληρωμένοι ή σας λείπει κάποιο άλλο όργανο, που θα θέλατε να προσθέσατε;

Γ. Πουλάκης: «Ακορντεόν-βιολί βασικά έχουμε στο μυαλό μας. Ακορντεόν παίζει η Χρυσαυγή και προσπαθούμε να το εντάξουμε στο σχήμα, πιθανόν να το καταφέρουμε φέτος».

-Χρυσαυγή, ως η μόνη γυναίκα στο σχήμα, πώς είναι να συνεργάζεσαι με τέσσερις άνδρες;

Χρυσαυγή: «Θρίλερ έχεις δει;» (γέλια)
Γ. Πουλάκης: «Πρώτα θα έπρεπε να ρωτήσεις τους υπόλοιπους πώς είναι να συνεργάζεσαι με την Χρυσαυγή!» (γέλια)
Χρυσαυγή: «Θεωρώ ότι δεν είναι και το πιο δύσκολο πράγμα, υπάρχει κατανόηση…ψέματα όλα, έτσι;!»

-Ποιός είναι ο πιο αυστήρος;

Χρυσαυγή: «Ο πιο αυστηρός είναι ο Γιάννης. Αμέσως μετά είναι ο Νίκος (ο Ζερίτης). Ο Νίκος παίζει ξύλο..
Ν. Ευταξόπουλος: «Εμείς δεν τσακωνόμαστε, γιατί κοιμόμαστε μαζί στα τουρ..»(γέλια)
Χρυσαυγή: «Λοιπόν να τα πω τώρα σοβαρά. Είμαστε πολύ δεμένη ομάδα, έχουμε τρομερή χημεία, έχουμε, βέβαια και τις αντιθέσεις μας, γιατί είμαστε διαφορετικοί χαρακτήρες, αλλά ξέρουμε να αλληλοσυμπληρωνόμαστε, ξέρουμε πότε θα κάνει ο ένας πίσω κι έχουμε βρει τη χρυσή τομή κι αυτό που λέμε κώδικες επικοινωνίας».

***Ευχαριστούμε το Κέντρο Δημιουργικού Ντοκιμαντέρ, στο ιστορικό κέντρο, που μας  παραχώρησε τον χώρο του για την συνέντευξη.