Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016 21:08

Mr Booze: Διάγραψε τον εαυτό σου και θα ανακαλύψεις κάτι...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ
Συνέντευξη στον Σταύρο Μαρτίνο

Και αν ο Θεός δεν είχε βιαστεί την έβδομη ημέρα της δημιουργίας να πάει για ξεκούραση, η παρακμή του ανθρώπου θα ήταν ίδια σήμερα; Φιλοσοφικό το ερώτημα ή πραγματικό; Μια απάντηση δίνουν οι ιερείς στους ψαλμούς τους. Ένα εξαιρετικό σχόλιο όμως σε αυτές τις ανησυχίες κάνουν οι Mr Booze στον τελευταίο τους δίσκο. Είναι μια Καλαματιανή ροκ μπάντα, που με τους στίχους της πραγματεύεται ζητήματα της σύγχρονης κοινωνίας. Η Kalamata Journal μίλησε με τον στιχουργό και κιθαρίστα της μπάντας, Γιώργο Μπελογιάννη…
Οι Mr Booze ιδρύθηκαν το 2021 και οι μουσικοί της είναι, εκτός από τον Γιώργο Μπελογιάννη, ο Δημήτρης JD Διαμάντης (φωνή), ο Γιώργος Μουντανέας (μπάσο) και ο Στάθης Μπαρούτσος (τύμπανα).
Ο Γιώργος Μπελογιάννης απάντησε στις ερωτήσεις μας, αλλά μας περιέγραψε κιόλας το θέμα και το νόημα του κάθε τραγουδιού, track by track, του τελευταίου δίσκου των Mr Booze, “Dance At Your Own Risk”...

-Πέρασαν ήδη οι πρώτοι μήνες από την κυκλοφορία του νέου σας δίσκου και οι κριτικές των σχετικών είναι πολύ καλές. Εσείς οι ίδιοι πόσο ευχαριστημένοι είστε από αυτή τη δουλειά σας; Με αυτό το δίσκο γίνατε πιο ώριμοι μουσικά; Καταφέρατε να εκφράσετε αυτό που θέλατε;
Ακούγοντας το ‘Dance At Your Own Risk’, τώρα που μετράει ήδη κάποιους μήνες ζωής, νομίζω πως είμαστε πολύ ευχαριστημένοι και δεν θα αλλάζαμε κάτι. Σίγουρα συνεχώς μαθαίνεις πράγματα οπότε έρχονται και αλλαγές σε κάθε επόμενη κίνηση, αλλά ο δίσκος εκφράζει 100% αυτό που θέλαμε και νιώθαμε τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο που τον γράψαμε.

 

-Είσαι ο στιχουργός και η κιθάρα της ομάδας. Ακούγεται σαν να είσαι ο πιο αναντικατάστατος. Πόσο δεμένοι είστε μεταξύ σας;
Ο κύριος Μπουζ είναι μια φανταστική φιγούρα μέσα στα μυαλά τεσσάρων ανθρώπων. Πλάθει τον χαρακτήρα του μέσα στα τέσσερα αυτά μυαλά και επειδή είναι κάπως εξωστρεφής, παρουσιάζει τα κατορθώματα του μέσω των μουσικών δίσκων. Μπορεί να φέρνω εγώ μια ιδέα για να δουλέψουμε στο στούντιο αλλά η διαδικασία και η σύνθεση ανήκει σε όλους. Κάθε μέλος είναι εξίσου σημαντικό.

 

-Οι στίχοι που γράφεις έχουν πλούσια νοήματα και μιλούν με αγάπη για τον άνθρωπο, παρά τις αδυναμίες του, τις μανίες του, τα ελαττώματά του. Εσύ πιστεύεις ότι η μουσική σας μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο να γίνει καλύτερος;
Όχι, δεν έχουμε τέτοιες βλέψεις. Ο καθένας πρέπει να κάνει τα δικά του λάθη και να μαθαίνει από αυτά, χωρίς να βασίζεται εξ’ ολοκλήρου στα λόγια άλλων. Η μουσική μας βοηθάει εμάς τους ίδιους να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι. Από εκεί και πέρα όποιος διασκεδάζει με το να την ακούσει ή βρίσκει κάτι ενδιαφέρον διαβάζοντας τους στίχους, αυτό είναι πολύ θετικό και χαίρομαι ιδιαιτέρως σαν ακροατής που μελετάει τις στιχουργικές δουλειές που γίνονται σε δίσκους άλλων συγκροτημάτων.  Όσον αφορά το νόημα των δικών μας στίχων, πιστεύουμε  πως το ανθρώπινο είδος έχει ελαττώματα από τη φύση του και δεν πρέπει αυτά να καταπιέζονται από άγραφους ή γραπτούς νόμους θρησκειών και πολιτειών, χωρίς αυτό να σημαίνει πως μας αρέσει η ολοκληρωτική ανομία και οι ακραίες πράξεις, ειδικότερα αν έχουν να κάνουν με τη βία.

 

-Η Καλαμάτα αγαπάει τη μουσική που παίζετε; Είστε ευχαριστημένοι από το κοινό της περιοχής;
Η Καλαμάτα κοιμήθηκε για λίγα χρόνια αλλά τελευταία τα πάει πολύ καλά. Το κοινό του ροκ εν ρολ είναι μια χαρά, στηρίζει κάθε εκδήλωση που γίνεται και αφορά τον ήχο. Παρατηρώ πάντως πως γενικότερα η Καλαμάτα τα πάει καλά με τις Τέχνες. Βλέπουμε πολλές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις να λαμβάνουν χώρα στην πόλη και να αγκαλιάζονται από το κοινό τους. Οποιοσδήποτε καλλιτέχνης κάνει κάτι από την καρδιά του, είτε ζωγραφίζει, παίζει θέατρο ή μουσική, θεωρείται φίλος των Μίστερ Μπουζ και μπορεί να πιεί από το μπουκάλι τους.

 

-Υπάρχει προθυμία από τα μαγαζιά της πόλης να δέχονται μπάντες σαν τη δική σας για live; Εσείς τα περνάτε ωραία στα live που κάνετε;
Υπάρχουν συγκεκριμένα μαγαζιά που στηρίζουν πάρα πολύ τις εγχώριες μπάντες γενικότερα. Τα δουλεύουν παιδιά που δεν ενδιαφέρονται για το κέρδος αλλά για τη σκηνή και τον ήχο γενικότερα και αυτό είναι προς τιμήν τους. Ένας μεγαλύτερος και πιο κατάλληλος χώρος σίγουρα λείπει, αλλά το να υπάρχουν μπάντες, μαγαζάτορες και κόσμος που αγαπάει το ροκ εν ρολ, αρκεί πολλές φορές από μόνο του. Όταν λοιπόν συναντούμε τέτοιους ανθρώπους, περνάμε τέλεια στα live μας και είμαστε όλοι ευχαριστημένοι.

 

-Τι όνειρα έχετε; Που θα θέλατε να δώσετε συναυλία; Με ποιο συγκρότημα θα ονειρευόσασταν να συμμετέχετε σε μια συναυλία;

Κοίταξε να δεις, αυτό είναι ένα χόμπυ που το κάνουμε όμως με επαγγελματικό τρόπο, όσο μπορούμε τουλάχιστον. Το όνειρο μας είναι να μπορούμε να δημιουργούμε για πολλά χρόνια τη μουσική που μας εκφράζει και με αυτό τον τρόπο να βγαίνουμε για 2-3 ώρες κάθε φορά από τη φυλακή που λέγεται «μοντέρνος τρόπος ζωής».  Συναυλίες θέλουμε να παίξουμε μαζί με όλες τις μπάντες του κόσμου που κάνουν κάτι αγνό, κατευθείαν από την καρδιά τους και με μεγάλη δόση ειλικρίνειας μέσα τους. Τέτοιοι ήταν οι ήρωες μας, αυτούς τους τύπους ανθρώπων θαυμάζουμε και αυτό μόνο θέλουμε να είμαστε και εμείς στην μπάντα και στις ζωές μας. Αν θέλεις οπωσδήποτε ένα όνομα μπάντας που θα ήθελα να παίξουμε μαζί τότε θα έλεγα κάτι μεταξύ σε St. Vitus και Pentagram.

-Τα σχέδια των MrBooze για το μέλλον ποια είναι; Υπάρχει κάτι καινούργιο στα σκαριά;
Θα βγούμε σε μια μικρή περιοδεία στην Ελλάδα μαζί με τους Narcosis και κάποιες άλλες μπάντες. Ανυπομονούμε να τους γνωρίσουμε όλους και να παίζουμε μουσική μαζί κάθε βράδυ. Στο πρόγραμμα εννοείται πως είναι και η Καλαμάτα. Όσον αφορά το νέο δίσκο, δεν βιαζόμαστε. Δεν υπάρχει λόγος να το πιέσεις το θέμα, θα έρθει από μόνο του, όταν είναι η ώρα του. Έχουμε δυο νέα κομμάτια, θα δούμε πως θα πάει.

 

-Η Καλαμάτα θέλει να γίνει Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2021. Αυτός ο θεσμός μπορεί να υποστηρίξει την πολιτιστική δημιουργία που παράγεται από μπάντες σαν τη δική σας και από άλλα πολιτιστικά σχήματα μέσα από τα οποία βρίσκουν τρόπο έκφρασης νέοι αλλά και μεγαλύτεροι;
Η υποψηφιότητα της Κ21 ακόμα και αν δεν φτάσει στον τελικό προορισμό της, μόνο θετικά πράγματα μπορεί να αφήσει στην πόλη. Το ροκ εν ρολ είναι πολιτισμός και φυσικά μπορεί να ενταχθεί στο μεγάλο πρόγραμμα των συντελεστών της Κ21. Νομίζω το γνωρίζουν και οι ίδιοι μιας και έχουν επικοινωνήσει απ’ όσο ξέρω με όλες τις ροκ και μεταλ μπάντες της περιοχής. Τους ευχόμαστε καλή επιτυχία, η πόλη μας, όπως είπα και πριν, έχει πολλές καλλιτεχνικές δράσεις και αξίζει να συμμετέχει σε έναν τέτοιο διαγωνισμό.
Ευχαριστούμε για τη συνέντευξη, να είστε όλοι καλά, μείνετε ασφαλείς και μην ξεχνάτε να ακούτε Motorhead.

 

 

ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΤΟΥ DANCE AT YOUR OUN RISK
Μας λέει ο Γιώργος Μπελογιάννης για το στιχουργικό μέρος του δίσκου: «Ο δίσκος σε γενικές γραμμές ασχολείται στιχουργικά με τη σύγχρονη κοινωνία, παρατηρώντας και καταγράφοντας με ρεαλιστική ματιά όλα όσα συμβαίνουν. Σαν συγκρότημα δίνουμε μεγάλη προσοχή στους στίχους των τραγουδιών και προσπαθούμε να περνάμε τα δικά μας μηνύματα μέσω αυτών.  Ας πάμε λοιπόν να ρίξουμε μια ματιά,  track by track.

 

No1: Sad Mickey
Ο Μίκυ εδώ παρομοιάζεται με τον κυνικό άνθρωπο του σήμερα που νομίζει πως τα έχει όλα υπό έλεγχο αλλά μέσα του γνωρίζει την αλήθεια. Φοβάται πως η παραδοχή της αλήθειας και οι αλλαγές που θα φέρει ίσως τον βγάλουν από την βολική θέση στην οποία βρίσκεται λόγω του κυνισμού του και η επικείμενη ανάληψη των ευθυνών, τον κάνουν να αισθάνεται σαν να βρίσκεται ολόγυμνος μέσα σε μια αίθουσα. Ο χαμογελαστός Μίκυ, τώρα θλιμμένος και σε πολύ δύσκολη θέση, όχι και τόσο συνηθισμένη εικόνα για τον γνωστό παιδικό ήρωα.

 

Νο2: Dance
Εδώ έχουμε να κάνουμε με το κομμάτι που ενέπνευσε και τον Alex να φτιάξει το εξώφυλλο του δίσκου, οπότε τώρα έχετε μια πρώτη εικόνα για τους στίχους. Ο ήρωας του κομματιού είναι ο καθημερινός άνθρωπος και πάλι, ο οποίος έχει φοβίες, δεν παίρνει ρίσκο ή όταν το κάνει, φοβάται να αναλάβει τις συνέπειες. Ο χορός των περίεργων που συνάντησε όμως είναι πολύ εθιστικός και έτσι παρασύρεται.  Στο τέλος της βραδιάς η  κατάληξη «I was having fun» υποδηλώνει πως ο πρωταγωνιστής μυήθηκε μέσω της τελετής αυτής στο θάνατο, άρα σταμάτησε να φοβάται. Το νο1 ζητούμενο για όλους μας δηλαδή.

 

Νο:3: Charlie Manson’s Eyes
Ο Charlie Manson θεωρείται μέχρι και σήμερα ένας από τους πιο επικίνδυνους εγκληματίες στην ιστορία της Αμερικής. Η ιστορία εξελίσσεται μέσα από τα μάτια του πρωταγωνιστή ο οποίος γνωρίζει τον Μάνσον στη διαδρομή από το Ohio (τόπος γέννησης του Τσάρλυ) προς το Los Angeles (τόπος δράσης του), δηλαδή ακριβώς τη στιγμή που ο διαβόητος κακοποιός ξεκινούσε την «καριέρα» του στο έγκλημα. Τον περιγράφει σαν μια περίεργη φιγούρα με μεγάλη αυτοπεποίθηση, ικανή να παρασύρει τον καθένα στα κόλπα του. Έτσι λοιπόν πριν καλά-καλά το καταλάβει, είναι και αυτός μέλος της περιβόητης συμμορίας του Μάνσον, συμμετέχοντας στα εγκλήματα.

 

Νο4: A Small Death (For A Dunce)
Εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν παρατηρητή. Ο οποίος βλέπει ανθρώπους μόνιμα βιαστικούς, μα πάντοτε καθυστερημένους.  Βλέπει τον εαυτό του να έχει πάρει το δρόμο δίχως γυρισμό την ίδια στιγμή που οι περισσότεροι  βαυκαλίζονται όντας στοργικοί μόνο με τον εαυτό τους. Βλέπει τον κόσμο γύρω του να κρατάει στη φαντασία του τους σκοπούς της αληθινής ζωής, αντί να προσπαθεί να την ανακαλύψει και να τη ζήσει. Καταλήγει στο συμπέρασμα πως η συνειδητοποιημένη αυτό-καταστροφή του ατόμου είναι ο μόνος δρόμος για την κάθαρση. Διάγραψε τον εαυτό σου και θα ανακαλύψεις κάτι.

 

Νο5: When Lyri Was A Hippie
Σε κάθε ευκαιρία θα λέμε πως το κομμάτι αυτό είναι αφιερωμένο στους MNRV Superduty οι οποίοι έχουν βοηθήσει πάρα πολύ τη μπάντα μας. Ο Lyri είναι ο ντράμερ τους και ο τίτλος είναι χιουμοριστικός, το περιεχόμενο των στίχων όμως είναι εντελώς διαφορετικό. Κάποτε έτυχε να βρεθώ κοντά σε έναν πολύ παράξενο μα ενδιαφέρον τύπο ο οποίος ήταν λιγομίλητος μα ουσιαστικός, δηλαδή διαβασμένος καλά. «Πως είναι να κάνεις τα όνειρα σου πραγματικότητα;» τον ρωτάει κάποιος. «Ώστε τα όνειρα έγιναν πραγματικότητα ε; Παρ’ όλο που και η ίδια η ζωή είναι ένα σύντομο όνειρο, θα παραμείνω αμίλητος.» απαντάει. Λίγο καιρό μετά δήλωνε σε έναν ξένο δημοσιογράφο πως «Ο θάνατος είναι μια μοναδική δύναμη στο σύμπαν και ευελπιστώ να πάω εκεί από το δικό μου χέρι…»
Το κομμάτι γράφτηκε λίγες ημέρες μετά την μετάβαση του σε κάποιο άλλο σύμπαν και έχει να κάνει με τη δική του θεώρηση περί ζωής και θανάτου, χρησιμοποιώντας κάποια από τα λεγόμενα του. Είναι ο δικός μας φόρος τιμής σε κάποιον που είχα τη χαρά να γνωρίσω.

 

Νο6: Kelly’s Dream
Αυτό είναι το μόνο κομμάτι του οποίου οι στίχοι προϋπήρχαν και δεν γράφτηκαν πάνω στην μουσική όταν αυτή ετοιμάστηκε, όπως συνέβη με τα υπόλοιπα κομμάτια. Ο τίτλος αναφέρεται στον Σκοτ Κέλυ ο οποίος είναι ένας από του βασικούς συνθέτες μιας πολύ αγαπημένης μου μπάντας, των Neurosis τους οποίους συνήθως αποκαλώ ως ‘Black Sabbath της underground μουσικής’. Το κομμάτι πήρε το όνομα του Κέλυ επειδή είναι το πιο βαρύ του δίσκου από μουσικής απόψεως. Στιχουργικά έχει να κάνει με έναν κόσμο γεμάτο αντιθέσεις, στον οποίο κυριαρχεί η αδικία. Αφιερώνεται σε όλους τους περιέργους τύπους που ενώ περίμεναν κάποια αποδοχή, τους γέμισαν με ενοχές για τη διαφορετικότητα τους και παρ’ όλα αυτά συνέχιζαν να κρατάνε τη φλόγα ζωντανή, ξαναχτίζοντας το είδωλο στον καθρέφτη κάθε φορά από την αρχή, αντί να δεχτούν την ισοπέδωση των πάντων που βιώνουμε σε καθημερινή βάση.

 

Νο7: Lazy Dog
Ο δίσκος κλείνει με το, μουσικά πιο χαλαρό κομμάτι, στιχουργικά όμως θέλει να αποχαιρετήσει τον ακροατή δίνοντας του κάτι να σκεφτεί. Ζούμε σε μια θεοκρατική χώρα οι πολίτες της οποίας εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε κάποιο πνεύμα  που είναι το ίδιο ανύπαρκτο με την (εκάστοτε) πολιτική της ηγεσία και αρνούνται πεισματικά να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Και αν ο θεός τους δεν είχε βιαστεί να πάει να ξεκουραστεί την έβδομη ημέρα, αμέσως μετά την δημιουργία; Αν όλα τα τρομερά που συμβαίνουν, είναι ατέλειες που έμειναν λόγω της βιασύνης αυτής; Αν δούλευε και την όγδοη και την ένατη ημέρα, μήπως τα πράγματα θα ήταν καλύτερα; Αν δεχθούμε πως όλα όσα μας μουρμουράνε οι ρασοφόροι είναι αλήθεια, τότε έχουμε να κάνουμε με έναν τεμπέλη θεό ο οποίος μάλιστα μας ρίχνει όλη την ευθύνη για την παρακμή μας, αφήνοντας μας να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας. Τώρα μας βλέπει να τον αμφισβητούμε.