Συνέντευξη στη Μαρία Νίκα 
για το 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου

Τον Κωστή Παπαγιώργη δεν τον είχα διαβάσει. Μόνο κάποια κείμενα που και που στο «Αθηνόραμα» κι ένα ξεφύλλισμα στα «Καπάκια», βιβλίο του για το ΄21. Αφορμή για να τον ανακαλύψω, έστω και καθυστερημένα, στάθηκε αυτή εδώ η συνέντευξη με τη σκηνοθέτιδα Ελένη Αλεξανδράκη για την ταινία της «Κωστής Παπαγιώργης, ο πιο γλυκός μισάνθρωπος» που θα προβληθεί στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου: Τη Δευτέρα 21 Ιανουαρίου στις 19.45 στην Καλαμάτα και την Τρίτη 22 του μήνα στις 19.30 στην Πάτρα. Καθώς ετοίμαζα τη συνέντευξη, μετά από πρόταση φίλου, διάβασα το «Ίμερος και Κλινοπάλη». Ένα υπέροχο φιλοσοφικό δοκίμιο για τον έρωτα και το πάθος της ζήλιας, του αιρετικού Έλληνα διανοητή και συγγραφέα που έφυγε από τη ζωή το 2014. Με συνεπήρε αμέσως και κατάλαβα γιατί έχει τόσο φανατικούς αναγνώστες. Επειδή, όπως λέει και η Ελένη Αλεξανδράκη, «στα γραπτά του οι άνθρωποι αναγνωρίζουν τον εαυτό τους». Τώρα ετοιμάζομαι για το «Περί μέθης», ακολουθεί το «Γεια σου Ασημάκη» και φυσικά οι προτάσεις της Ελένης Αλεξανδράκη: «Η κόκκινη αλεπού», το «Λάδια ξίδια», ο «Ντοστογιέφσκι»…

Συνέντευξη στη Μαρία Νίκα 
για το 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου

Από τους βομβαρδισμούς της Κρήτης, μέχρι τις σπουδές στο Μόναχο με τον Καρλ Ορφ και τη μεγάλη πορεία του στη μουσική, η ζωή του συνθέτη Νίκου Μαμαγκάκη υπήρξε συναρπαστική. Αυτή τη ζωή αφηγήθηκε στον σκηνοθέτη Τάκη Σακελλαρίου, με αποτέλεσμα την ταινία που θα δούμε στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου: Την Κυριακή 20 Ιανουαρίου στις 21.30 στην Καλαμάτα, στο αμφιθέατρο Θεόδωρος Αγγελόπουλος του Εργατικού Κέντρου και την Τετάρτη 23 του μήνα στις 21.00 στην Πάτρα, στην αίθουσα Αίγλη. Λίγο πριν από τις προβολές ο Τάκης Σακελλαρίου μας μίλησε για τον μεγάλο Έλληνα συνθέτη που έγραψε από μουσική για την «Ερωφίλη» του Χορτάτζη μέχρι το «Σ’ αγαπώ» της Τζένης Βάνου…

Συνέντευξη στη Μαρία Νίκα 
Τριάντα χρόνια μετά την πρώτη της συνεργασία με το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Καλαμάτας η ηθοποιός Χρυσάνθη Δούζη επιστρέφει στο ΔΗΠΕΘΕΚ ως Αμάντα στον «Γυάλινο Κόσμο» του Τένεσι Ουίλιαμς, σε σκηνοθεσία του καλλιτεχνικού διευθυντή του Θεάτρου Γιάννη Μαργαρίτη. Με αφορμή το ρόλο της μιλήσαμε για την παράσταση που παίζεται αυτόν τον καιρό στην Κεντρική Σκηνή.

Είναι Chef που κατάφερε να μιλάνε γι΄αυτόν πολλές χώρες χάρη στις διακρίσεις και τα μετάλλια που παίρνει κάθε φορά στους διαγωνισμούς! Από Παγκόσμιους διαγωνισμούς που έχουν γίνει σε Ελλάδα, Τουρκία Πολωνία, Σουηδία, Φιλανδία, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία η συγκομιδή των μεταλλίων του ξεπερνά τα 50! Ένας ακόμη ξεχωριστός τίτλος, που ήρθε μετά από μεγάλη προσπάθεια και αδιάκοπο αγώνα και τον ανέβασε στην Ελληνική και Παγκόσμια Γαστρονομία, ήρθε να προστεθεί τον Μάιο με το "World Master Chefs Society" και ένα Αστέρι για το "Αστέρι" της Παγκόσμιας γαστρονομίας! Ένας τίτλος που μόνο δυο κατέχουν μέχρι στιγμής στην Ελλάδα! Είναι ο δικός μας άνθρωπος, ο Καλαματιανός Χρήστος Ζέρβας...

Συνέντευξη στη Μαρία Νίκα 
Συναντηθήκαμε ένα βροχερό απόγευμα σε κεντρικό καφέ της πόλης. Το προηγούμενο βράδυ την είχα απολαύσει στο Θέατρο Νηπιαγωγείο να αφηγείται ιστορίες για ερωτευμένους που ταξιδεύουν στα πέρατα της γης, για την αγάπη που δεν έχει «φύλο» και τη «χώρα του αιώνιου καλοκαιριού», εκεί που δε σε βρίσκει ποτέ ούτε η λύπη ούτε ο θάνατος…

Του Θανάση Παντέ 
Με δέκα χρόνια συνεχή συγγραφική παρουσία, που περιλαμβάνει τέσσερα αστυνομικά μυθιστορήματα και δύο συμμετοχές σε ανθολογίες αστυνομικών διηγημάτων, ο Παναγιώτης Γιαννουλέας δεν λέει να ησυχάσει. Και ακριβώς επειδή είναι ανήσυχος δημιουργικά κάνει και αξιοπρόσεκτες προτάσεις, όπως αυτή που αφορά το τριήμερο αφιέρωμα στο ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα, που θα πραγματοποιηθεί 9-10-11 Νοεμβρίου στη Στούπα, σε συνεργασία της ΝΑΡΤΟΥΡΑ με την Ελληνική Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (ΕΛΣΑΛ)...

Σπυρίδων Φέγγος δε Βιτ  *

Ο Σπυρίδων Φέγγος δε Βιτ γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια μικρή πόλη στη Μεσσηνία. Τα στιχάκια αυτού του βιβλίου τα έγραψε, μαζί με άλλα παρόμοια, πριν μερικά χρόνια, ως διασκέδαση, και ως αντιπερισπασμό προς κάποιες απρόοπτες και ασφυκτικές οικογενειακές περιπέτειες. Το ενδεχόμενο της δημοσίευσής τους τέθηκε αναπόφευκτα από νωρίς, αλλά ο συγγραφέας τους δεν το αποφάσιζε...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

“Τα πάντα ρει” και η ζωή συνεχίζεται, κεφάλαια κλείνουν και αμέσως ανοίγουν καινούργια. Έτσι και με το ιστορικό κατάστημα υποδημάτων “Παπανικολάου”, στον πεζόδρομο της Αριστομένους, το οποίο έκλεισε το κύκλο του μετά από μια διαδρομή 76 χρόνων.Ο ιδιοκτήτης του, Αθανάσιος Παπανικολάου, έχοντας τη διεύθυνση του καταστήματος από το 1982, πρόσφερε στην Καλαμάτα όχι μόνο στυλ και ομορφιά, με τα παπούτσια που πωλούσε στους κατοίκους της. Έδωσε στην πόλη ένα άλλο παράδειγμα εμπόρου. Επένδυσε μεγάλα ποσά για να φτιάξει ένα μαγαζί ποιοτικό και μοναδικό σε όλα, από τα έπιπλα μέχρι τα εμπορεύματα και από τη διαρρύθμιση μέχρι την εξυπηρέτηση. Και εξυπηρέτησε τους πελάτες του χωρίς εκπτώσεις στις αρχές του, χωρίς ψέματα για να πωλήσει κάποια ζευγάρια παραπάνω. Αν άξιζαν όλα αυτά, ο Αθανάσιος Παπανικολάου, συνταξιούχος έμπορος πλέον, το απαντάει στη συνέντευξη που μας έδωσε, στην οποία επίσης συζητήσαμε για το ελληνικό και ξένο παπούτσι, για την κατάσταση που αντιμετωπίζουν τα καταστήματα, για το Δήμο και τι μπορεί να γίνει στην Καλαμάτα ώστε να δημιουργηθούν συνθήκες βελτίωσης της καταναλωτικής κίνησης…

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ  
Ο έρωτας που δίνει ζωή και ο έρωτας που καταλήγει στην τραγωδία... Ο τραγικός έρωτας της Ερωφίλης και του Πανάρετου θα “ζωντανέψει” την Πέμπτη, 9 Αυγούστου, στο Κάστρο της Καλαμάτας, με πρωταγωνίστρια την Αμαλία Αρσένη. Το αριστούργημα του Γεωργίου Χορτάτση, η “Ερωφίλη”, ξεκίνησε από την Κρήτη και παίζεται σε διάφορες περιοχές της χώρας, ως “Ερωφίλη project”, υποβάλλοντας το κοινό στην ιστορία που πραγματεύεται, καθώς το σκηνικό είναι πάντα φυσικό, σε κάστρα και άλλα οχυρωματικά έργα. Την Πέμπτη λοιπόν στο Κάστρο της πόλης θα αναβιώσει η συγκλονιστική ιστορία αγάπης της Ερωφίλης και του Πανάρετου…

Του Θανάση Παντέ 
Το δύσκολο δρόμο της θεατρικής τέχνης διάλεξε η Χριστίνα Τζιάλλα για να εκφράσει τις καλλιτεχνικές της ανησυχίες και απέδειξε ήδη ότι δεν ήταν τυχαία η επιλογή της. Οφείλω να ομολογήσω πάντως πως η επιλογή της αυτή δεν με ξάφνιασε γιατί, όσο την γνωρίζω, οι δυσκολίες ήταν πάντοτε το δυνατό της σημείο…