Τρίτη, 23 Ιανουαρίου 2018 11:29

Στρατηγικός κακοπληρωτής…

Του Σταύρου Χ. Μαρτίνου
Όταν κάποιος αρνείται να τηρήσει το οικονομικό μέρος μιας σύμβασης που έχει υπογράψει, ενώ είναι οικονομικά εύρωστος, με τη μνημονιακή ορολογία χαρακτηρίζεται στρατηγικός κακοπληρωτής. Ο χαρακτηρισμός θα μπορούσε να δοθεί και στο Δήμο Καλαμάτας για την υπόθεση του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας…

Το 2013 ο δήμαρχος, Παναγιώτης Νίκας, υπέγραψε ότι ο Δήμος «αναλαμβάνει την κάλυψη των εξόδων λειτουργίας του χρησιδανειζομένου αμφιθεάτρου, ήτοι τις δαπάνες ύδρευσης, θέρμανσης, ηλεκτρισμού, καθαριότητας, τα τυχόν τέλη τηλεφωνίας, όπως και τις κοινόχρηστες δαπάνες του κτηρίου που αντιστοιχούν στους χώρους του αμφιθεάτρου, εκτός της δαπάνης λειτουργίας και συντήρησης των ανελκυστήρων». Παρόλα αυτά, ο Δήμος Καλαμάτας δεν έχει πληρώσει ποτέ. Από την άλλη όμως εισπράττει από τους Συλλόγους που διοργανώνουν εκδηλώσεις στο αμφιθέατρο…

Αυτή είναι η μια πτυχή της ιδιοκτησιακής αντίληψης που έχει ο Δήμος απέναντι σε ό,τι βρίσκεται στην πόλη.

Υπάρχει και η άλλη, πιο βάρβαρη πτυχή. Όπως η προ ετών έξωση του Συλλόγου των Αγιοφλωριτών από χώρο που τους είχε παραχωρηθεί στο χωριό και στον οποίο είχαν κάνει παρεμβάσεις με υψηλό κόστος. Μια έξωση που δίχασε το χωριό και ο λόγος για τον οποίο την έκανε ο Δήμος δεν έχει γίνει ακόμη πλήρως κατανοητός.

Υπάρχει η σχετικά πρόσφατη αναταραχή στο Επιμελητήριο και σε Σωματεία του παραγωγικού τομέα της περιοχής, όταν κυκλοφόρησε ότι ο Δήμος πιέζει για να πάρει τα γραφεία του Επιμελητηρίου στο κτίριο της Αριστομένους, απέναντι από το Δημαρχείο, προκειμένου να στεγάσει υπηρεσίες του Γραφείου διεκδίκησης της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης.

Υπάρχει το θέμα των Σχολών Παπαφλέσσα, όπου, σύμφωνα με το Επιμελητήριο, ο Δήμος έχει μπλοκάρει την έγκριση πολεοδομικών τροποποιήσεων και δεν το αφήνει να αξιοποιήσει την περιουσία του.

Υπάρχει το μεγάλο θέμα, με τον τεράστιο συμβολισμό, του κτιρίου των λιμενεργατών στο λιμάνι, το οποίο θέλει να τους το πάρει ο Δήμος δήθεν για την προσωρινή στέγαση Υπηρεσιών του κεντρικού λιμεναρχείου.

Όλα αυτά «κρύβουν» την αντίληψη που υπάρχει στη διοίκηση του Δήμου Καλαμάτας ότι ούτε η αρχή της καλής πίστης ούτε τα συμβόλαια ούτε οι νόμοι έχουν ισχύ εάν δεν το θέλει εκείνη.

Την ίδια αντίληψη έχουν και άλλες διοικήσεις σε πολλούς Δήμους της χώρας. Και η αντιμετώπιση αυτής της αντίληψης θα μπορούσε να γίνει μέσα από το θεσμικό πλαίσιο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Στην αλλαγή του Καλλικράτη, που λέει η κυβέρνηση ότι θα κάνει, θα μπορούσε να ελεγχθεί η εξουσία που δίνεται σε όργανα διοίκησης του Δήμου για τον τρόπο διαχείρισης των περιουσιακών του στοιχείων.  Ωστόσο αυτά τα θέματα δεν φαίνεται να απασχολούν ιδιαίτερα τις αντιπολιτεύσεις στους Δήμους. Ίσως να σκοπεύουν και εκείνες να λειτουργήσουν με τον ίδιο τρόπο εφόσον ο λαός δώσει και σε αυτές τη δυνατότητα να διοικήσουν…