Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018 18:27

Απάντηση στον «υπερπατριώτη» Δημητρούλια

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Του Γιάννη Χριστόπουλου*
Στη συνεδρίαση της 15ης Φεβρουαρίου του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας ο δημοτικός σύμβουλος Γεώργιος Δημητρούλας, εκπρόσωπος εθνικιστικού μορφώματος, έφερε για ψήφιση στο σώμα κείμενο που δήθεν ψηφίστηκε από τη συγκέντρωση της Αθήνας για τη Μακεδονία...

Εκπροσωπώντας την παράταξη ΄΄Αλλαγή για το Δήμο Καλαμάτας΄΄ (ο επικεφαλής Θεόδωρος Μπρεδήμας απουσίαζε),  δεν ψήφισα το κείμενο διευκρινίζοντας πως σέβομαι κάθε διαφορετική άποψη και το δικαίωμα του καθενός να την εκφράζει ελεύθερα, στο πλαίσιο του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.

Η άρνηση υπερψήφισης, είχε να κάνει πως η συζήτηση σε ένα τόσο σοβαρό θέμα γινόταν στα όρθια, το κείμενο, με πολλές ασυναρτησίες και κορώνες μονοπώλησης πατριωτισμού δεν αποτελούσε προϊόν βούλησης των πολιτών που με ανιδιοτέλεια συμμετείχαν στη συγκέντρωση γιατί αυτό και πρακτικά ήταν αδύνατο αλλά κείμενο εθνικιστικών κύκλων.

Και τέλος κατέληξα για το σοβαρό αυτό θέμα το Δημοτικό Συμβούλιο , που δεν χαράσσει εξωτερική πολιτική, θα μπορούσε να καταθέσει ένα σοβαρό κείμενο – ψήφισμα διαβούλευσης που θα εκφράζει τις σκέψεις, τις ανησυχίες των συμβούλων στην κατεύθυνση επίλυσης του εθνικού ζητήματος.

Ο παραπάνω σύμβουλος της ΄΄ Εθνικής Δράσης ¨ θεώρησε σωστό σε προσωπική του δημοσίευση, αυτή τη θέση μου να την παραποιήσει με ανεπίτρεπτους υβριστικούς χαρακτηρισμούς θίγοντας ακόμη και την επαγγελματική μου ιδιότητα. Παραθέτω το κείμενο του σε ότι με αφορά ΄΄ Για το τέλος άφησα την περίπτωση του δάσκαλου κυρίου Ιωάννη Χριστόπουλου, που θέλοντας να γίνει αρεστός στο αριστερόφρον καθεστώς καταψήφισε το ψήφισμα στηρίζοντας έτσι το λαϊκό γνωμικό περί ανοησίας των δασκάλων. Ο Βίσμαρκ έλεγε: «Καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς» και δυστυχώς το Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας διαθέτει πολύ περισσότερους. Εάν ίσχυε το φρόνημα των παραπάνω και στο παρελθόν, σήμερα θα μιλούσαμε τούρκικα πηγαίνοντας σε τζαμιά και οι αδερφοί μας στην Μακεδονία θα στέναζαν κάτω από τον ζυγό των Τούρκων και θα υπέμεναν τις σφαγές των Βουλγάρων ΄΄

Είναι αυτονόητο πως δεν θα σχολιάσω τις παραπάνω ανοησίες γιατί σημασία έχει ποιος τις λέει. Η βλακεία είναι ανίκητη. Δυστυχώς και εμείς οι δάσκαλοι αποτυγχάνουμε κάποιες φορές….

Ο ρόλος και η συμβολή των Δασκάλων στους Απελευθερωτικούς αγώνες της Πατρίδας, στους αγώνες για Δημοκρατία, Κοινωνική Πρόοδο και Δικαιοσύνη έχουν καταγραφεί στη συνείδηση όλων των Ελλήνων στη διαχρονική πορεία του Έθνους μας και δεν έχουν ανάγκη επιβεβαίωσης από αμφιλεγόμενους τύπους.

Εξάλλου ο συγκεκριμένος σύμβουλος στο Δημοτικό Συμβούλιο έχει εκφράσει κατά καιρούς με άναρθρες κραυγές και επίδειξη πατριδοκαπηλίας πως αντιλαμβάνεται το διάλογο, τη δημοκρατία, τη διαφορετικότητα, τις μειονότητες…

Μου είναι παντελώς αδιάφορος,

*Δημοτικός Σύμβουλος Καλαμάτας