Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013 00:32

Κατάσταση στην ακτή του Ναυτικού Ομίλου: Αίσχος και ντροπή

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Κατάσταση στην  ακτή του Ναυτικού Ομίλου: Αίσχος και ντροπή

Του Χρήστου Τσάμη
Για όλους εμάς τους Καλαματιανούς που έχουν ταξιδέψει ανά τον κόσμο, χωρίς ίχνος τοπικιστικής υπερβολής, το συμπέρασμα είναι ένα, ότι ζούμε σε μια από τις πιο όμορφες πόλης του κόσμου! Όμως…

(φωτογραφίες)

Πρέπει πρώτα να μάθουμε να κατουράμε μέσα στην λεκάνη…!
Εσείς κύριοι που ασχολείσθε με τα κοινά, εκτός από το να παίρνετε επιτέλους δώστε και κάτι για να μείνει παρακαταθήκη σε εσάς και τα παιδία σας.
Γιατί πρέπει να δίνουμε το δικαίωμα στους τουρίστες, εσωτερικούς και εξωτερικούς, ότι είμαστε τριτοκοσμικοί;
Μήνες ίσως και χρόνια η εικόνα που παρουσιάζει η ακτή Ν.Ο.Κ. είναι πέρα για πέρα άδικη. Δεν τιμά κανένα Δήμαρχο, κανένα Λιμενικό ταμείο, κανένα αρμόδιο, κανένα πολίτη.
Τσιγγάνοι κατασκηνώνουν και αφοδεύουν όπου βρουν. Και κανείς δεν ευαισθητοποιείται.
Αν το κάνουμε αυτό στο κέντρο της πλατείας θα μας πάνε σε τρελάδικο ναι ή όχι;
Παντελής έλλειψη του κράτους! Το κράτος είναι παρών μόνο σε μεγαλόπνοα σχέδια και MASTER PLAN που σκοπό έχουν μόνο την μίζα, τίποτα άλλο.
Οι σχεδιασμοί των MASTER PLAN γίνονται από ειδικούς, που μοναδικός σκοπός τους είναι να πνίξουν στην κυριολεξία τις εγκαταστάσεις των Ομίλων και αυτούς που θα είναι μέσα (όσοι το ψάξετε θα καταλάβετε τι εννοώ).
Ένα κάδο ρε παιδία … δύσκολο είναι; Μια ταμπέλα …κάτι…
Το θείο δώρο της θάλασσας, του Μεσσηνιακού κόλπου και της παραλίας που διαθέτουν οι Ναυτικοί Όμιλοι δεν ανταποκρίνονται στην διάδοση και την απήχηση του αθλήματος της Ιστιοπλοΐας.
Όταν ο γονιός βλέπει Χαβούζα και Χάβρα γύρω από τους Ομίλους το παιδί του το πάει μακριά, πολύ μακριά.
Δεν είναι παρά μια απλή καθημερινή αγανάκτηση ενός γονιού, ενός αθλητικού παράγοντα, ενός αθλητή, ενός πολίτη.
Ελπίζω, δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω.