Του Γιώργη Βραχνού 
Επιτρέπεται ένα δημόσιο καλλιτεχνικό έργο, το οποίο, αφενός δεν έχει εμπνευστεί από και αφετέρου δεν δικαιολογεί πλαστικά με το αποτέλεσμά του την ιστορική επέτειο την οποία μνημονεύει, να αποκτήσει μόνιμη θέση στον ορίζοντα μιας πόλης; 
Στην περίπτωση της Καλαμάτας, αυτό όχι μόνο επιτρέπεται, αλλά λαμβάνει χώρα πανηγυρικά και ανεμπόδιστα, εν μέσω λαϊκής κατακραυγής. 

Του Γιάννη Ανδρουλιδάκη 
Αυτές τις μέρες συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από την είσοδο της χώρας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η κυβέρνηση γιόρτασε το γεγονός με μια εκδήλωση στο Ζάππειο, με την παρουσία Ευρωπαίων αξιωματούχων, αλλά και την απουσία ηχηρών ονομάτων των καραμανλικών.  Ήταν άλλη μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να προβληθεί ο κ. Μητσοτάκης. Αρκετοί απόρησαν γιατί επιλέχτηκε ο συγκεκριμένος χώρος και όχι ένας άλλος, όπου θα είχαν τη δυνατότητα να μιλήσουν και οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί. Έγινε στο Ζάππειο,  γιατί εκεί υπογράφτηκε στις 28 Μαΐου του 1979 η συνθήκη ένταξης ή γιατί ο πρωθυπουργός δεν ήθελε να ακουστεί κριτική για την Ε.Ε και αντίλογος στα όσα είπε;

Της Δήμητρας Λυμπεροπούλου 
Οι δηλώσεις του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια σχετικά με τις εξορύξεις υδρογονανθράκων στο Αιγαίο, όπως αυτές ειπώθηκαν τον Απρίλιο σε συνέντευξή του σε αραβικό Μέσο, μας ξάφνιασαν με ευχάριστο τρόπο, γεμίζοντάς μας ικανοποίηση, ενώ ταυτόχρονα μας γύρισαν πίσω στον χρόνο.

Του Δημήτρη Ν. Μπουσούνη 
     Η έννοια περιβάλλον έχει χάσει το νόημά της στο σύγχρονο κόσμο, που ζούμε. 
Για να γίνει κατανοητό αυτό, πρέπει να διαβάσει κανείς μια επιστολή, που έστειλε το 1854 ο αρχηγός μιας φυλής Ινδιάνων ονόματι Σηατλ, προς τον τότε πρόεδρο των Η Π Α Φραγκλίνο Πιρς.

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΝΙΚΟΥ ΠΑΤΣΑΡΙΝΟΥ-ΣΤΕΛΛΑΣ ΚΑΡΛΑΥΤΗ* 
Ζούμε έντονα την περίοδο της κλιματικής αλλαγής και των πανδημιών και το μόνο σίγουρο και αναμφισβήτητο οικουμενικό συμπέρασμα είναι ότι για να μπορέσει η ανθρωπότητα να τα αντιμετωπίσει απαιτείται η συμμετοχή όλων.

Του Μάκη Λεβέντη 
Αναντίρρητα σε μια αγορά εργασίας που θυμίζει ολοένα και περισσότερο ζούγκλα, η Επιθεώρηση Εργασίας αποτελεί το βασικό μηχανισμό προστασίας των εργαζομένων. Και ως τέτοιος έχει αποτυπωθεί στη συνείδησή τους. Δυστυχώς, το νομοσχέδιο Χατζηδάκη / Μητσοτάκη, με την κατάργηση του ΣΕΠΕ δίνει δύναμη στην εργοδοτική αυθαιρεσία και ανομία. 

Του Δημήτρη Ν. Μπουσούνη 
    Από τις δεκατέσσερις του Μάη του 2021 τέρμα, λέει, τα «SMS» και τα «λοκντάουν» για όλη την Ελληνική επικράτεια.
Εξάντλησαν, είπαν οι κυβερνώντες, το σκοπό για τον οποίο πάρθηκαν τα μέτρα ένα χρόνο τώρα κι από δω και μπρος δε χρειάζονται πλέον!  

Του Δημήτρη Ν. Μπουσούνη 
     Είναι γνωστή η στιχομυθία των τσοπαναραίων πως, η εμφάνιση και μόνο ενός λύκου, μπορεί να οδηγήσει ένα ολόκληρο κοπάδι στον γκρεμό! 
Άσχετα, βέβαια, αν ο λύκος έχει πρόθεση να φάει κάποιο από τα πρόβατα ή όχι.

Του Θοδωρή Μπολέτη - Γραμματέας Τ.Ε. Μεσσηνίας ΚΚΕ 
Το όνομα του Υπουργού Εργασίας -  Χατζηδάκη, στη λίστα των αντεργατικών ανατροπών, θα μπει δίπλα και πάνω από αυτά των προηγούμενων υπουργών Εργασίας της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, αφού το νομοσχέδιό του επιφέρει συντριπτικό χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα με τη 10ωρη δουλειά και τον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης. Τα περί «προστασίας των εργαζομένων» είναι στη φαντασία του κ. Χατζηδάκη. Δεν τα πιστεύει ούτε ο ίδιος, ούτε φυσικά οι εργαζόμενοι που ζουν την εκμετάλλευση και την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς. 

Του Παναγιώτη Τζαβάρα 
Το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν διαχρονικά απέναντι στην κάθε μορφής κανονικότητα δεν αποτελεί είδηση. Για ένα κόμμα διαμαρτυρίας που ανδρώθηκε μέσα από το κίνημα των αγανακτισμένων, η κανονικότητα αποτελεί πραγματικό κίνδυνο. Ο ΣΥΡΙΖΑ πίστεψε ότι με την υγειονομική κρίση θα μπορούσε να προκαλέσει ξανά στη χώρα συνθήκες ανάλογες με αυτές του 2014. Είναι άλλωστε γνωστό ότι το πολιτικό υπόβαθρο του ΣΥΡΙΖΑ αρέσκεται σε καταστροφές, μολότοφ, συγκρούσεις, αναταραχές, τραυματίες και γενικά έκνομες συμπεριφορές…