Του Δημήτρη Ν. Μπουσούνη 
     Κάθε χρόνο η 9η Φεβρουαρίου έχει καθιερωθεί, να γιορτάζεται παγκοσμίως η πανάρχαια Ελληνική γλώσσα!

Σε πολλά Πανεπιστημιακά Ιδρύματα του εξωτερικού, λοιπόν, αυτή την ημέρα γίνεται μνεία για την Ελληνική γλώσσα, που είναι μητέρα αρκετών γλωσσών του δυτικού, κυρίως, κόσμου.

Στην Ελλάδα, δυστυχώς, ελάχιστοι γνωρίζουν την ύπαρξη της, όχι μόνο από τους απλούς πολίτες αλλά και από ανθρώπους που λένε, πως προάγουν την παιδεία και τον πολιτισμό.

Του Γιάννη Ανδρουλιδάκη 
Η αλήθεια είναι ότι αυτή η κυβέρνηση δε μας αφήνει να πλήξουμε ούτε στον καιρό της πανδημίας. Τη μια οι δηλώσεις υπουργών και την άλλη η συμπεριφορά του πρωθυπουργού μάς κρατούν σε εγρήγορση. Δίνουν τροφή στους γελοιογράφους, αλλά και αφορμή στους πολίτες να ξεκαθαρίσουν ποιοι είναι, επιτέλους, αυτοί που μας διοικούν. Η κυβέρνηση βρίσκεται στριμωγμένη λόγω του κορονοϊού και της απουσίας σχεδιασμού για την αντιμετώπισή του. Καταλαβαίνει ότι τα πράγματα δυσκολεύουν και συμπεριφέρεται με την ανασφάλεια της εξουσίας που αργά ή γρήγορα θα απολέσει.

Του Θανάση Πετράκου 

“ Ήταν μη γίνει η αρχή δεν αντιστρέφεται τώρα

Κι ήταν γεμάτη η πλατεία απ' άκρη σ' άκρη στη χώρα

Το ψιθυρίζαν που λες οι φοιτητές στις σχολές”

  Δεκάδες χιλιάδες φοιτητές και οι καθηγητές τους την Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου, έδωσαν ηχηρή  απάντηση στην κυβέρνηση της μειοψηφίας που ελέω του καλπονοθευτικού εκλογικού νόμου έχει πλειοψηφία στο κοινοβούλιο. Είπαν  δυνατά ότι δεν θα επιτρέψουν να γυρίσουμε στα χρόνια της Χούντας με  Σπουδαστικό της Ασφάλειας στα Πανεπιστήμια, ούτε να καταστραφεί το Δημόσιο Πανεπιστήμιο και να κλείσουν οι περισσότερες σχολές στα Περιφερειακά Πανεπιστήμια για να βρουν πελάτες οι φίλοι της κυβέρνησης που έχουν τα ιδιωτικά κολέγια.

Χρονογράφημα του Παναγιώτη Αντωνόπουλου 
                  Όταν τα τσούζεις με τον προσφιλή μου Πλάτωνα, νιώθεις σαν να είσαι σε πανεπιστήμιο. Όχι αυτό που ετοιμάζουν οι ελάχιστοι υπουργοί, Κεραμέως και Χρυσοχοΐδης,  το << προστατευόμενο >> από χωροφύλακες, αλλά το λαϊκό, το απόρθητο από περιμετρικές περιπολίες μπάτσων και πάσης φύσεως δυνάμεις ασφαλείας. Το νταραβέρι μας σωστό, ο λόγος μας φιλοσοφικός και δημοκρατικής κοπής, ξέμπαρκος στο αλάνικο που και που, ουδόλως ομοιάζων με τον αγοραίο των τριακοσίων αλμπάνηδων της βουλής.  

Χρονογράφημα του Παναγιώτη Αντωνόπουλου 
         Ιδιαζόντως επιρρεπής  να αναγιγνώσκω κείμενα με αξιακά κίνητρα, και καλή γραφή διαβάζω κι αυτά της υμετέρας ταπεινότητας, επιμερίζοντας έτσι και τη δική μου αγωνία στη δική σας. Σ’ ένα κράτος εν υπνώσει που τα θερμόαιμα αιμοπετάλια του λαού τελούν υπό διαρκή στασιμότητα, οι δικές σας καρτερικές γραφές, ευτυχώς αναταράζουν τα λιμνάζοντα ακίνητα ύδατα, της κοινωνικής αθεράπευτα ηρεμίας.

Του Δημήτρη Ν. Μπουσούνη 
“Φτωχό μου προβατάκι!
Καταδικάστηκες, λέει, ερήμην σε θάνατο, γιατί έφαγες λίγο χορτάρι από τον κήπο του αφέντη χωρίς την άδειά του.
Το λιοντάρι, όμως, που καταβρόχθισε όλον τον μπαξέ, δεν το ενόχλησε κανείς».

Του Τάσου Αντωνίου 
Μέλος του Γραφείου της Επιτροπής Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ
Συμπληρώνονται φέτος 25 χρόνια από την κορύφωση της κρίσης στα Ίμια, που ολοκληρώθηκε με την παρέμβαση των ΗΠΑ και οδήγησε στην επιβολή από την τουρκική πλευρά της πολιτικής των «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο.

Του Παναγιώτη Χειλά 
Αυτή είναι η επίσημη σελίδα ενημέρωσης του ελληνικού κράτους για την πορεία της εθνικής εκστρατείας εμβολιασμού: https://emvolio.gov.gr/vaccinationtracker
Η Μεσσηνία έχει μόνιμο πληθυσμό 160.000 πολίτες (απογραφή 2011) και κατά μέσο όρο εμβολιάζονται 300 άτομα κάθε μέρα. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται 533 εργάσιμες ημέρες για να ολοκληρωθεί η 1η δόση του εμβολίου για την Cov-19.

Του Γιάννη Ανδρουλιδάκη 
Η παράταξη, κυρίως, της Ν.Δ, αυτό που σχηματικά ονομάζεται Δεξιά, είναι συνδεδεμένη με την ισχυρή παρουσία και δράση της αστυνομίας παντού. Είναι η δημιουργός αυτού που αποκαλείται αστυνομικό κράτος. Έχω την εντύπωση ότι δεν υπάρχει προδικτατορική και μεταπολιτευτική γενιά Ελλήνων που να μην δοκίμασε τις περιποιήσεις και να μη δέχτηκε τη φροντίδα της χωροφυλακής, της αστυνομίας πόλεων ή της ΕΛ.ΑΣ, όπως ονομάζεται στις μέρες μας.

Του Δημήτρη Ν. Μπουσούνη

     Βλέπω τις ορδές των πεινασμένων να σηκώνουν τα μανίκια τους. Να χτυπούν ρυθμικά τ’ άδεια κατσαρόλια της φτώχειας.

 

Να ετοιμάζουν το λοστό, που θ’ ανοίξει τα κελάρια των αρχόντων. 

 

Γιατί η φτώχεια δεν έχει πατρίδα και η πείνα δεν ακούει κανέναν θεό.