Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2020 19:23

“ΖΟΥΡΝΑΛΙΣΜΑΤΑ” από τον Θανάση Παντέ

Σκίτσο του Ηλία Μακρή, στην "Καθημερινή της Κυριακής" 12 Γενάρη 2020

Σκίτσο του Ηλία Μακρή, στην "Καθημερινή της Κυριακής" 12 Γενάρη 2020

Τελειώνοντας η εορταστική περίοδος ξεκινά η στήλη αυτή να κάνει την εμφάνισή της με απώτερο σκοπό να εμφανίζεται όσο το δυνατόν συχνότερα “ζουρναλίζοντας” μέσα από τον χώρο του ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΖΟΥΡΝΑΛ την επικαιρότητα και όχι μόνο…

ΖΟΥΡΝΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ λοιπόν θα πορευτούμε με ό,τι κάτι τέτοιο συνεπάγεται και πάντως όχι χορεύοντας τον… ζουρνά που κάποιοι πολιτικοί σε άλλες εποχές έλεγαν πως θα χορέψουν “άλλους” και τελικά χόρεψαν οι “ίδιοι” και μας δυστυχώς. 

Όλα αυτά βέβαια ανήκουν πλέον στο χθες και στην εποχή που η Ελλάδα βρισκόταν στον κλοιό των μνημονίων. 

ΤΩΡΑ πάνε αυτά! Τα μνημόνια ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους κι έφυγαν!

Έμεινε ο κλοιός τους πάντως παρά τις θριαμβολογίες των “δικών μας” κυβερνώντων από τον Αύγουστο του 2018 ως και στις μέρες που διανύουμε αρχές του 2020. 

ΤΟ οποίο 2020, παρεμπιπτόντως (που πρόσφατα υποδεχθήκαμε), μόνο εύκολη χρονιά δεν θεωρείται παρά την αίσθηση αισιοδοξίας που τεχνηέντως προβάλλεται από τους γνωρίζοντες τον τρόπο προβολής της και που στο κάτω-κάτω την έχουμε ανάγκη, μη κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας!

ΤΙ μας επιφυλάσσει το 2020 δεν θα μπούμε στη διαδικασία να το προβλέψουμε, άλλωστε δεν νομίζω πως κάτι τέτοιο είναι εφικτό και δεν ξέρω αν τελικά είναι και επιθυμητό. 

ΕΝ ολίγοις ό,τι είναι να γίνει θα γίνει και μη το θεωρήσετε καθόλου μοιρολατρία εκ μέρους μου. 

Η ζωή συνεχώς αποδεικνύει πως οι κατά καιρούς προβλέψεις είναι για γέλια και για να διαψεύδονται. 

ΔΕΝ καταλαβαίνω γιατί καλλιεργήθηκαν μεγάλες προσδοκίες για το ταξίδι Μητσοτάκη στις ΗΠΑ και τη συνάντησή του με τον Τραμπ. Δηλαδή τι περίμεναν να γίνει οι έχοντες μεγάλες απαιτήσεις;

Ό,τι κ’ αν περίμεναν δεν έγινε, αλλά ας μην απορούν κιόλας. Άλλωστε δεν ήταν εύκολο να γίνει καθώς οι συγκυρίες που διανύουμε μόνο ευνοϊκές δεν μπορούν να θεωρηθούν κ’ όσο ο Τραμπ είναι πρόεδρος. 

ΟΣΟ για το επιχειρηματικό δαιμόνιο του Αμερικανού προέδρου που ο Έλληνας πρωθυπουργός πρόσφατα επικαλέστηκε, απλώς αναμένουμε να δούμε τι σημαίνει. 

ΕΠΙ της ουσίας το ταξίδι Μητσοτάκη στις ΗΠΑ σφραγίστηκε επιτυχώς με την παραγγελία νέων εξοπλισμών ύστερα από πολύ καιρό μάλιστα και σίγουρα πριν την κρίση. 

Ο Τραμπ εν ολίγοις ως πωλητής παίρνει άριστα σε σχέση με τον “πελάτη” Μητσοτάκη. 

Το πιο εύστοχο σχόλιο στο ζήτημα αυτό είναι το σκίτσο του Ηλία Μακρή στην “Καθημερινή” της Κυριακής 12 Ιανουαρίου στη σελίδα 24. 

ΟΣΟΙ το είδατε καταλάβατε κι’ άλλα σχόλια περισσεύουν. 

Ζητιάνος που αυτοσαρκάζεται νοιώθοντας την ευτέλεια των γύρω του σαν δική του.

ΤΟΝ βλέπω να βγαίνει από το μετρό του Αγίου Δημητρίου και να μπαίνει γελώντας ειρωνικά στο “Αθενς Μωλ”. 

ΠΩΣ σκέφτεται ένας ζητιάνος;

Ερώτημα αναιδές και ίσως και απάνθρωπο τελικά, που αναπόφευκτα τίθεται πάντως κι ας μένει τελικά αναπάντητο. 

Το σημαντικότερο γεγονός των ημερών και μακριά από τις μιζέριες της πολιτικής επικαιρότητας είναι το 6ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου που γίνεται σε εννέα πόλεις με επίκεντρο την Καλαμάτα από τις 17 έως τις 27 Ιανουαρίου. 

Περισσότερα “ζουρναλίσματα” τις επόμενες μέρες. 

Θανάσης Παντές