Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2020 00:32

ΖΟΥΡΝΑΛΙΣΜΑΤΑ: Το μέσα φως της ύπαρξης…

Του Θανάση Παντέ 
Όλα καλά κι’ όλα ωραία και να ‘χεις το Μήτσο να γκρινιάζει!...
Έχει τους λόγους του βέβαια ως Μήτσος που είναι και δεν μπορείς εύκολα να τον αντικρούσεις. 

Τον ενοχλεί λοιπόν, και δικαιολογημένα νομίζω, αυτή η ασύδοτη κινδυνολογία που ορισμένα ΜΜΕ τροφοδοτούν την κοινή γνώμη τον τελευταίο καιρό. 

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για νοσηρή κατάσταση που δυστυχώς απηχεί την εικόνα του κοινωνικού γίγνεσθαι σε μεγάλο βαθμό.

Θυμώνει λοιπόν ο Μήτσος κι’ ενοχλημένος ξεκόβει από παλιούς γνώριμους αναζητώντας καινούργιες παρέες με φρέσκια σκέψη. 

Άδικο έχει;

Η Ν.Δ. υπερέχει του ΣΥΡΙΖΑ;

Είναι ένα ερώτημα κι’ αυτό -ανάμεσα σε τόσα άλλα βέβαια- που αυτή την εποχή αιωρείται μετά από την πρόσφατη δημοσκόπηση που εμφάνισε το κυβερνών κόμμα της Ν.Δ. να προηγείται με 15 έως 17 μονάδες διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ που παίζει ρόλο αξιωματικής αντιπολίτευσης. 

ΑΥΤΗ Η δημοσκοπική διαφορά λοιπόν καταγράφηκε κι’ ενώ οι υπερφίαλοι του κυβερνώντος κόμματος επαίρονται και θριαμβολογούν, οι προσεκτικοί και σκεπτόμενοι κάνουν λόγο για εύθραυστη υπεροχή. 

Ναι, η ηγεσία της Ν.Δ. προς το παρόν είναι απόλυτα κυρίαρχη αλλά αυτή την υπεροχή μπορεί ανά πάσα στιγμή να την χάσει με αφορμή το μεταναστευτικό και τα ελληνοτουρκικά, επισημαίνουν οι γνωρίζοντες. 

“ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ στην Ελλάδα είναι να γυρίσουμε το κράτος ανάποδα” είπε ο δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης σε πρόσφατη συνέντευξή του και αναφερόμενος στις προκλήσεις που αφορούν την Αθήνα και το ρόλο που χρειάζεται να έχει ως μητροπολιτικός δήμος, που όμως δεν είναι. 

Η Αθήνα έχει μέλλον αναμφίβολα αλλά είναι βέβαιο πως με ευχολόγια και καλές προθέσεις το μέλλον δεν γίνεται παρόν. 

Είναι γεγονός πάντως πως η πόλη παρουσιάζει μια βελτιωμένη εικόνα σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν, αλλά οι αρνητικές όψεις “φάτσα μόστρα” δεν λείπουν. 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ παραδείγματα οι άστεγοι που μένουν όπου βρουν και οι ναρκομανείς. 

Εικόνες χαρακτηριστικές μιας πόλης που ζει με τις αντιφατικές της όψεις. 

ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ πολλά τον τελευταίο καιρό για τη λεγόμενη Δ’ Βιομηχανική Επανάσταση στην οποία τα ρομπότ θα έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο. 

Ανησυχίες ήδη έχουν εκδηλωθεί αρκετές, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, αλλά οι αλλαγές που έρχονται δεν πρόκειται να σταματήσουν. 

Η κύρια ανησυχία είναι πως τα ρομπότ θα περιορίσουν τις θέσεις εργασίας αλλά ο αντίλογος είναι πως “η εισαγωγή ρομποτικών συστημάτων θα αλλάξει το περιεχόμενο της εργασίας και δεν θα υποκαταστήσει τις θέσεις”.

ΤΟ ΜΟΝΟ σίγουρο είναι πως ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα από αυτά που έρχονται και ως εκ τούτου όσοι ανησυχούν ίσως δεν έχουν άδικο. 

ΤΟ real estate είναι πάλι εδώ ύστερα από τη δεκαετή κρίση που ταρακούνησε για τα καλά την ελληνική πραγματικότητα σε όλες τις εκφάνσεις της. 

Η ΑΘΗΝΑ είναι πάλι η μεγάλη πρωταγωνίστρια ενώ αναμένεται ακόμα μεγαλύτερη εκτίναξη της δυναμικής της με την ανάπτυξη του παραλιακού μετώπου, τη λεγόμενη “Αθηναϊκή Ριβιέρα”. 

Υπολογίζεται πως οι επενδύσεις στην “Αθηναϊκή Ριβιέρα” θα ξεπεράσουν τα 11 δισ. ευρώ με κυριότερη την επένδυση στο Ελληνικό. 

ΓΙΑ ΤΟ Ελληνικό πάντως οι μέχρι τώρα προβλέψεις των κυβερνώντων έχουν ατυχήσει, μιας και ακόμα δεν έχουν ξεκινήσει τα έργα ούτε στο ελάχιστο. 

Οι αερολογίες ότι θα άρχιζαν οι εργασίες από το καλοκαίρι έπεσαν στο κενό. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε την αυτοκριτική του (απολογήθηκε είπαν οι αντίπαλοί του) και παραδέχτηκε τα λάθη του, έστω και με καθυστέρηση. 

Τα άλλα κόμματα πότε σκοπεύουν να απολογηθούν;

Μήπως θεωρούν ότι έχουν το αλάθητο;

Τέτοιες απολογίες βέβαια καλώς ή κακώς ελάχιστη σημασία έχουν και είναι μόνο για τα προσχήματα. 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ της νύχτας χάνεται στα βάθη των αιώνων. Αποτελεί ωστόσο και τίτλο ποιητικής συλλογικής του σπουδαίου Χόρχε Λουίς Μπόρχες, που πρωτοκυκλοφόρησε στα ελληνικά το 1988 από τις εκδόσεις ύψιλον σε μετάφραση Δημήτρη Καλοκύρη. 

Από τη συλλογή αυτή τα χαϊκού που παρουσιάζω. 

Απολαύστε τα!

  • “Κάτι μου είπαν το βουνό και το βράδυ. Μα το ‘χω ξεχάσει”
  • “Τι απομένει από ολόκληρη νύχτα: Ένα άρωμα”
  • “Το ‘δα ή όχι τ’ όνειρο που ξέχασα πριν ξημερώσει;”
  • “Βουβές οι χορδές. Η μουσική το ξέρει αυτό που νιώθω”
  • “Δεν χαίρομαι πια τις μυγδαλιές στον κήπο που σε θυμίζουν”
  • “Τα πιόνια ‘μείναν απείραχτα από τότε στη σκακιέρα”
  • “Έρημος. Βγαίνει το ουράνιο τόξο. Κάποιος το ξέρει”
  • “Τ’ άνεργο ξίφος ονειρεύεται μάχες. Εγώ όμως άλλα”
  • “Έχεις πεθάνει. Το γένι δεν το ξέρει. Φυτρώνουν νύχια”
  • “Αυτό το χέρι σου χάιδεψε κάποτε τα ξανθά μαλλιά”
  • “Πάνω στο τζάμι μονάχη της αστράφτει η νέα σελήνη”
  • “Φεγγαροφωτο οίστρος που μακραίνει είναι μονάχος”
  • “Να ‘ναι βασίλειο το φως που τρεμοσβήνει; Πυγολαμπίδα;”
  • “Νέα σελήνη. Μα εκείνη την κοιτάζει από άλλη πόρτα”
  • “Πέρα μια τάλια. Τ’ αηδόνι άθελά του παρηγοριά σου”
  • “Γέρικο χέρι στίχους χαράζει πάλι της λησμονιάς”

Αυτά από τον Μπόρχες, ο οποίος δεν παρέλειψε να τονίζει πως: “Στην ουσία η τύφλωση ήταν η αιτία που ασχολήθηκα ξανά με την ποίηση. Μια και δεν μπορούσα πια να κάνω προσχέδια, ήμουν αναγκασμένος να εργάζομαι με τη μνήμη”. 

Τα κατάφερε τελικά πολύ καλύτερα από πολλούς που έβλεπαν. 

Το μέσα φως της ύπαρξης μου δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει. 

Στο επανιδείν. 

Θανάσης Παντές