Πέμπτη, 14 Μαϊος 2020 14:46

ΖΟΥΡΝΑΛΙΣΜΑΤΑ: Ο πόλεμος των κομπιούτερς

Του Θανάση Παντέ 
“Η κανονικότητα του κορονοϊού προθάλαμος του ολοκληρωτισμού”.
Σύνθημα σε τοίχους της Αθήνας για την εποχή που αρχίζει μετά την πανδημία του covid-19.
Πόσο κοντά στην πραγματικότητα είναι το σύνθημα αυτό θα το δείξει ο χρόνος βέβαια. 

Μη βιαστείτε να το απαξιώσετε πάντως ούτε να το θεωρήσετε ότι βρίσκεται στα όρια της συνωμοσιολογίας. 

-Ένα ερωτηματικό στην κατηγορηματικότητα του συνθήματος είναι νομίζω απαραίτητο για την καλύτερη κατανόησή του, τώρα που ό,τι ξέραμε αλλάζει και μια νέα εποχή αρχίζει. 

Είναι τόσο ικανός ηγέτης ο Μητσοτάκης όσο τον παρουσιάζουν;

Αναρωτιόταν φίλος συνομιλητής στην τακτική τηλεφωνική μας συζήτηση και με ρώτησε να του πω την άποψή μου. 

Έχει από καιρό αυτή την απορία ο φίλος αλλά την ενίσχυσε και με τα όσα εγκωμιαστικά σχόλια υπέρ του πρωθυπουργού διαβάζει κι ακούει τον τελευταίο καιρό, με αφορμή την πανδημία του κορονοϊού. 

Ναι είναι γεγονός ότι οι έπαινοι στον Μητσοτάκη τον τελευταίο καιρό δίνουν και παίρνουν κι’ αυτό ενοχλεί ορισμένους που περιμένουν στραβοπάτημα εκ μέρους του. 

Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά βεβαίως. 

“Σε κλείνω γιατί μιλάει ο Μητσοτάκης στην τηλεόραση και θέλω να τον ακούσω”, μου είπε φίλος που μιλούσαμε στο τηλέφωνο και σταματήσαμε τη συνομιλία μας. 

Έσπευσα κι’ εγώ στην τηλεόραση να ακούσω τον πρωθυπουργό να μιλάει για τα όσα έχουν γίνει στο μέτωπο κατά του covid-19 και ομολογώ ότι χάρηκα την ψυχραιμία με την οποία μιλούσε. 

Το ‘χουν αυτό οι Μητσοτάκηδες τελικά, να έχουν κρύο αίμα. Τέρας ψυχραιμίας ο πατέρας Μητσοτάκης όπως και η κόρη και αδελφή του σημερινού πρωθυπουργού Ντόρα. Το ίδιο ισχύει όπως φαίνεται και για τον τωρινό πρωθυπουργό που δείχνει να είναι όσο ψύχραιμος απαιτούν οι περιστάσεις και συγχρόνως να γίνεται συμπαθής, στοιχείο όχι και τόσο συνηθισμένο όταν γίνεται λόγος για το Μητσοτακέικο. 

Είναι γεγονός όμως πως ο Μητσοτάκης υιός αναλαμβάνοντας πρωθυπουργός και ιδιαίτερα εν μέσω πανδημίας κορονοϊού έδειξε πρωτόγνωρα στοιχεία ηγέτη ξαφνιάζοντας θετικά ακόμα και τους πιο δύσπιστους που δεν του το ‘χαν, όπως χαρακτηριστικά τόνιζαν. 

Ο Μητσοτάκης που ως αντιπολίτευση ήταν σκέτη απογοήτευση με τις εμμονές και την οξύτητα που πολιτευόταν. Ως συμπολίτευση έδειξε άλλο πρόσωπο, εντελώς διαφορετικό και προς το καλύτερο ευτυχώς στη συγκυρία της πανδημίας, ενώ και στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού-προσφυγικού δεν τα πήγε άσχημα τηρουμένων των αναλογιών. 

Γιατί είναι ομολογουμένως επιτυχία η αντιμετώπιση της κατάστασης που προέκυψε με τον κορονοϊό με τις λιγότερες το δυνατόν απώλειες και πιστώνεται στον ίδιο πρωτίστως που είχε και έχει την ευθύνη ως επικεφαλής που είναι με την ιδιότητα του πρωθυπουργού. 

Όλα ωστόσο θα κριθούν στην “επόμενη μέρα” και σε αυτήν τυχόν στραβοπατήματα θα ανατρέψουν εύκολα ό,τι ως τώρα εθεωρείτο πως βρισκόταν στη σωστή κατεύθυνση. 

Η συνέχεια μόνο εύκολη δεν μπορεί να θεωρηθεί. 

Στο 1984 κυκλοφόρησε ένα βιβλίο που είχε τον τίτλο “Ο πόλεμος των κομπιούτερς” και συγγραφέας του ήταν ο Jay Jαck, δημοσιογράφος με ειδίκευση σε θεματολογία αναφερόμενη στην πληροφορική. 

Με τα σημερινά δεδομένα πάντως και τα όσα τώρα γνωρίζουμε για τους υπολογιστές, αυτά που περιγράφονται στο βιβλίο με γλαφυρό τρόπο ομολογουμένως έχουν ήδη ξεπεραστεί από τις εξελίξεις και η κινδυνολογία εκείνης της εποχής μοιάζει πλέον γραφική. 

Όχι λιγότερο παράξενη όμως και αυτό τελικά είναι το πιο συναρπαστικό σε αυτήν.

Το μέλλον στο διαδικτυακό σύμπαν μας επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις ακόμα. 

Πως θα διαμορφωθεί η εργασία μετά 20 έτη ανέλυε σε άρθρο του στον Οικονομικό Ταχυδρόμο ο Πέτρος Λινάρδος-Ρυλμόν, τον Ιανουάριο του 1996. Έκτοτε βέβαια μεσολάβησαν πάρα πολλά. 

Ο κόσμος άλλαξε κι ακόμα αλλάζει και μετά τον covid-19 θα είναι πια εκ των πραγμάτων περισσότερο διαφορετικός απ’ όσο φανταζόμαστε. 

Τον Ιανουάριο του μακρινού 1996 οι αλλαγές που προβλέποντο  για μετά 20 έτη, όπως τις περιγράφει ο αρθρογράφος, ήταν:

“Οι μηχανές θα διευθύνουν πλέον τις μηχανές και ο ηλεκτρονικός υπολογιστής καταστρέφει τον τεϊλορισμό”. 

“Η απασχόληση μεταφέρεται από τη βιομηχανία προς τις υπηρεσίες και προς τις εμπορικές δραστηριότητες”. 

“Ο εργαζόμενος θα συνδιαλέγεται λιγότερο με τον προϊστάμενο κι’ όλο και περισσότερο με τον πελάτη”. 

“Ο νέος τύπος εργαζόμενου ασκεί νέα δραστηριότητα προγραμματισμού και ελέγχου μέσω υπολογιστή της παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών”. 

Αυτή η εποχή ήρθε βέβαια τουλάχιστον στους περισσότερους τομείς προκαλώντας αναπόφευκτα ποικίλες παρενέργειες με τις αλλαγές που προέκυψαν και δημιουργώντας εκ των πραγμάτων νέα προβλήματα που αναζητούν καινούργιες λύσεις. 

Η λεγόμενη ψηφιακή επανάσταση φαίνεται πως φέρνει νέα δεδομένα στην αγορά εργασίας και οι δεξιότητες γίνονται ζωτικής σημασίας για τις αντοχές μας σε περιόδους κρίσης, όπως αυτή που διανύουμε. 

Θα χαθούν πολλές θέσεις εργασίας με αφορμή την επιδημία του covin-19, επισήμανε σε όλους τους τόνους ο επίτροπος Απασχόλησης της Ε.Ε. Νικολας Σμιτ, τονίζοντας τη σοβαρότητα της κρίσης που έχει προκύψει. 

Από κοντά και το ΔΝΤ με εφιαλτικές προβλέψεις για συρρίκνωση του ΑΕΠ γύρω στο 10% για το 2020 και ανάπτυξη 5,1% το 2021. 

Ορθώς λοιπόν επισημάνθηκε πως όλα τα είχαμε, οι προβλέψεις του ΔΝΤ μας έλλειπαν σε αυτή τη δυσχερή συγκυρία λόγω covid-19, ο οποίος συν τοις άλλοις έχει επιπτώσεις και στη ψυχική υγεία, όπως δείχνουν τα στοιχεία που δημοσιοποιούνται από τους αρμόδιους φορείς. 

Η επόμενη μέρα στη μετά covid-19 εποχή δεν θα είναι καθόλου εύκολη, ιδιαίτερα για τους πιο ευάλωτους οικονομικά και όχι μόνο. 

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος πάντως χαρακτήρισε υπερβολικές τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ και τόνισε πως η ύφεση στην ελληνική οικονομία για το 2020 δεν θα ξεπεράσει το 6%, ενώ η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έκανε λόγο για ύφεση γύρω στο 10%. 

Περιττό να ειπωθεί ως οι εν λόγω εκτιμήσεις θα δοκιμαστούν το επόμενο διάστημα σε βάρος μας και ετοιμαστείτε να υποστείτε τις συνέπειες. 

Τα μαζικά κρούσματα στο Κρανίδι θύμισαν την κόντρα μεταξύ  Νίκα και Τατούλη, του νυν και του πρώην περιφερειάρχη Πελοποννήσου. 

Η κόντρα μεταξύ τους θεωρήθηκε και σχολιάστηκε ως “ακραία” και ως μοναδικό φαινόμενο στην Ελλάδα με χαρακτηριστικά προσωπικής βεντέτας, όπως τονίστηκε. 

Επί της ουσίας όμως είναι αντιπαράθεση στα όρια της γελοιότητας μεταξύ δύο αντιπάλων που φημίζονται για τις εμμονές τους και η αντιπαλότητά τους δεν αφορά κανένα και το χειρότερο, δεν βγάζει γέλιο. 

Παιδιαρίσματα εν ολίγοις. 

Στο επανιδείν με υγεία πριν απ’ όλα. 

Θανάσης Παντές