Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2020 09:27

Μικρά μικρά… από την Kalamata Journal

“Πεποίθησή μου είναι, τόσα χρόνια (που είμαι) στη Δημόσια Διοίκηση, ότι αν διοριστεί όλη η Ελλάδα πάλι δεν θα φτάνουν. Όλη η Ελλάδα δεν αρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του Δημόσιου Τομέα”!

Θεωρώ πως δεν θα δυσκολευτείτε να βρείτε ότι είναι δήλωση του Παναγιώτη Νίκα, του περιφερειάρχη Πελοποννήσου. Πόσες φορές δεν τον έχουμε ακούσει να μιλάει σαν να νιώθει θλίψη για το “παράλυτο κράτος μας”.

→ Τέτοιες δηλώσεις δεν βοηθούν φυσικά το κράτος να φτιάξει την εικόνα του, αλλά ας το αφήσουμε τώρα αυτό.

→ Έκανε όμως μια διευκρίνηση ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου. Είπε ότι ο δημόσιος τομέας “είναι ο κύριος ανασταλτικός παράγοντας για την ανάπτυξη της χώρας. Χωρίς την ευθύνη των δημοσίων υπαλλήλων”. 

→ Ποιος έχει λοιπόν την ευθύνη για το “παράλυτο κράτος” μας, αφού δεν την έχουν οι ίδιοι οι υπάλληλοι, αφού δεν την έχουν οι δήμαρχοι, αφού δεν την έχουν οι περιφερειάρχες;

→ Το μυαλό πάει στους κυβερνώντες. Όμως ο περιφερειάρχης έχει προσδοκίες από τους σημερινούς κυβερνώντες ότι θα το αλλάξουν το ελληνικό κράτος. 

→ “Εύχομαι και ελπίζω ότι το επιτελικό κράτος, η ψηφιακή υπογραφή, ο ηλεκτρονικός τρόπος διακυβέρνησης που ξεκινάει από 1η Ιανουαρίου θα δώσει λύση σε πολλά προβλήματα”.

→ Είναι καλό να ελπίζει κανείς... Το βλέπουμε όμως πόσο καλά λειτουργεί το “επιτελικό κράτος”. Ούτε τις σωστές μάσκες για τους μαθητές δεν μπόρεσε να παραγγείλει…

→ Ας μην μπερδεύουμε όμως το “επιτελικό κράτος” με τον δημόσιο τομέα. Γιατί το “επιτελικό κράτος” κάνει άλλη δουλειά. Δίνει χρήμα στους ομίλους για να μην χρεοκοπήσουν λόγω της κρίσης της πανδημίας. Δίνει βουνά σε εταιρίες για ανεμογεννήτριες. Δίνει παραλίες σε επιχειρηματίες του τουρισμού. Προσφέρει εκατομμύρια σε ομίλους για να επεξεργάζονται τα σκουπίδια. 

→ Όμως ο δημόσιος τομέας προσφέρει κάτι που είναι σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Νοσηλεύει, παρά τις τεράστιες δυσκολίες, τους αρρώστους με κορονοϊό στα δημόσια νοσοκομεία. Φρόντισε τους ευπάλλωτους και ευπαθείς συμπολίτες. Άνοιξε τα σχολεία για να ξεκινήσουν τα μαθήματα, παρότι το “επιτελικό κράτος” τα άφησε και πάλι χωρίς επαρκή σχολική καθαριότητα και με τάξεις κλουβιά με 25 και περισσότερους μαθητές. 

→ Η δημοτική αρχή Καλαμάτας και ο δήμαρχος, Θανάσης Βασιλόπουλος δεν ενισχύουν το κύρος τους με αυτό που έκαναν στην προχθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, για την ανάδειξη των αρχαιοτήτων της Υπαπαντής. 

→ Η δημοτική αρχή, η οποιαδήποτε δημοτική αρχή, δεν είναι δυνατόν να απέχει από μια ψηφοφορία και πόσο μάλλον από ένα τόσο σημαντικό και μαζί συμβολικό θέμα, της αποκάλυψης τμήματος της αρχαίας ιστορίας της πόλης. 

→ Στο δήμαρχο, Θανάση Βασιλόπουλο, τις προηγούμενες ημέρες ένας σύλλογος γονέων ενός σχολείου πρόσφερε μια αναμνηστική πλακέτα, στην οποία τον χαρακτηρίζει ηγέτη του Δήμου. Οι ηγέτες παίρνουν αποφάσεις και τις υποστηρίζουν. 

→ Εμείς ακόμη δεν έχουμε σιγουρευτεί για το λόγο της αποχής της δημοτικής αρχής από την ψηφοφορία. Είπε ο δήμαρχος ότι ετοιμάστηκε μια πρόταση που είχε και τη συμφωνία του Βασίλη Κοσμόπουλου και τη μερική συμφωνία του Βασίλη Τζαμουράνη. 

→ Αν είναι πράγματι έτσι, η πρόταση αυτή θα πέρναγε με πλειοψηφία. Κάτι δεν κολλάει λοιπόν. Όλα αυτά τα μπρος-πίσω της δημοτικής αρχής ας μην σημαίνουν, παρά τις διαβεβαιώσεις σε επίπεδο δηλώσεων, ότι υπάρχουν ακόμη δισταγμοί για την ανάδειξη των αρχαίων της πόλης στην συγκεκριμένη περιοχή της Υπαπαντής. Ή, αν υπάρχουν δισταγμοί, ας μας τους εξηγήσουν να τους καταλάβουμε...

Στ.Μ.