Τετάρτη, 04 Μαϊος 2016 15:45

Στο Χανδρινού Πυλίας "ζύγιασαν" την κούνια και βγάλαν βόλτα τ’ άλογα

ΓΙΟΡΓΗ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ 
Γιόρτασαν τον Αγιώργη τη Δευτέρα οι κάτοικοι του Χανδρινού, στην Πυλία και μετά από πολλά χρόνια αναβίωσαν σημαντικά έθιμα, αυτό της «βόλτας των αλόγων» και της «κούνιας». Έθιμα που συμβολίζουν τον προαιώνιο δεσμό του ανθρώπου με το άλογο, τη γη και το νερό, καθώς και την ισορροπία της προσωπικότητας με το πνεύμα…

Γράφει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Χανδρινού «Ο Μαντάς» για την εξαιρετική γιορτή της Δευτέρας: «Ο Αϊ-Γιώργης είναι ο πολιούχος του οικισμού του Χανδρινού- Πυλίας, όπως και πολλών άλλων χωριών στην Πελοπόννησο, τα οποία διαθέτουν άφθονα νερά. Σύμφωνα με την παράδοση, ο καβαλάρης και δορυφόρος Αϊ-Γιώργης, έδωσε μια με το δόρυ του και σκότωσε το Δράκο που φύλαγε το νερό και έδωσε το πολύτιμο αυτό αγαθό στους κατοίκους του οικισμού. Στην Οικονομική Ιστορία, ο μύθος συμβολίζει το πέρασμα από την πιο πρωτόγονη μορφή οικονομίας, αυτή της Κτηνοτροφικής, σε μια πιο εξελιγμένη μορφή, αυτή της Γεωργικής. Είναι η  -αμέσως  μετά την απελευθέρωση από τον οθωμανικό ζυγό- μετάβαση που συντελέστηκε, από τα ορεινά της μάνας Αρκαδίας προς τα πεδινά της ευλογημένης Μεσσηνίας. Την τιμητική του έχει την ημέρα αυτή ο προαιώνιος δεσμός του αλόγου με τον άνθρωπο στις γεωργικές εργασίες και τις πολεμικές αποστολές . Ο δεσμός αυτός αναδεικνύει το άλογο σε σύμβολο ελευθερίας, δύναμης και αντοχής. Το έθιμο επέβαλε στο Χανδρινού, μετά την περιφορά της εικόνας του Αϊ-Γιώργη στον οικισμό τον οποίο ο άγιος “προστατεύει”,  οι αλογατάρηδες να βγάζουν βόλτα και να επιδεικνύουν τα άλογά τους. Μετά από πολλά χρόνια αναβίωσε φέτος το έθιμο αυτό της “Βόλτας των αλόγων” καθώς και το έθιμο της “Κούνιας”. Οι κούνιες αποτελούν αρχαίο έθιμο, έχοντας τις ρίζες τους στην “αιώρα” των παρθένων της γιορτής των Ανθεστηρίων που αποτελούσε μια από τις λαϊκότερες γιορτές της Άνοιξης. Στο έθιμο του χωριού, γύρω από την Κούνια συνωστίζονταν νεαρές κοπέλες και παιδιά. Το λίκνισμα αυτό ήταν ένας τρόπος επικοινωνίας και προβολής. Γίνονταν γλέντια και πλέκονταν ειδύλλια. Έπρεπε  στην Κούνια να κουνηθούν όλοι  “για το καλό”, ενώ την κίνηση αυτή συνόδευαν τα “τραγούδια της Κούνιας”, δηλαδή τα “Αργόσυρτα”! Η δε αυτή καθεαυτή διαδικασία της επιλογής του κατάλληλου πλατάνου και της κατασκευής (του ζυγιάσματος) της Κούνιας, συμβόλιζε το “ζύγιασμα”, την ποθητή ισορροπία της προσωπικότητας και του πνεύματος. Ήταν λοιπόν μια ευκαιρία φέτος και για μας  να “ζυγιάσουμε τα μυαλά μας”! Αλλιώς… “κούνια που μας κούναγε”! Ακολούθησε αυθεντικό παραδοσιακό γλέντι με την ορχήστρα του Σωτήρη Κανελλάκη. Η ψητή γουρνοπούλα ήταν προσφορά της εκκλησίας».

-