Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012 20:55

«Γιατί τόση βιασύνη;» για την απόσχιση της Αβίας από το Δήμο Δυτικής Μάνης;

ΔΙΕΡΩΤΑΤΑΙ Ο Δ. ΓΙΑΝΝΗΜΑΡΑΣ
Μάλλον ανέμελα έχει πάρει ο δήμαρχος Δυτικής Μάνης, Δημήτρης Γιαννάρας, την υπόθεση της απόσχισης της κοινότητας Αβίας (Αρχοντικό, Παλιόχωρα, Ακρογιάλι, Μεγάλη Μαντίνεια) και της προσάρτησής της στο Δήμο Καλαμάτας. «Δεν υφίσταται τέτοιο θέμα» απαντάει σε επιστολή του στον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας, Ανδρέα Γουρδέα…

Το θέμα θα συζητηθεί την Πέμπτη το βράδυ στο Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας, στο οποίο έχει προσκληθεί από τον Ανδρέα Γουρδέα και ο δήμαρχος Δυτικής Μάνης, ο οποίος όμως στην επιστολή του απαντάει ότι λόγοι δεοντολογίας δεν του επιτρέπουν να παραστεί.
Γράφει ο Δημήτρης Γιαννημάρας στον Ανδρέα Γουρδέα: «Έλαβα την πρόσκλησή σας για να παραστώ στην υπ’ αριθμ. 24/2012 συνεδρίαση του Δημοτικού σας Συμβουλίου, την Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2012, αλλά λόγοι δεοντολογίας δεν μου επιτρέπουν να παραστώ. Διότι δεν είναι δυνατόν, ένας Δήμαρχος να παρίσταται ως απολογητής σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο, το οποίο πρόκειται να αποφασίσει την αφαίρεση τμήματος του Δήμου του, όταν ο ίδιος έχει Δημοτικό Συμβούλιο και αυτό θα εκφράσει τη γνώμη του, όταν αυτό είναι απαραίτητο.
Θα είναι, δε, απαραίτητο, όταν η Κυβέρνηση, η οποία οφείλει να συντάξει και το Προεδρικό Διάταγμα, ανοίξει συζήτηση για το Χωροταξικό της χώρας. Γιατί, λοιπόν, εφόσον δεν υφίσταται ένα τέτοιο θέμα, τόση βιασύνη, τη στιγμή που η συζήτηση αυτή δημιουργεί προβλήματα και στην οντότητα του Δήμου και στην ενότητα των Τοπικών Κοινοτήτων του Δήμου και στην ηρεμία και ομόνοια των Δημοτών του, αλλά και στον ομαλό προγραμματισμό των έργων του; Πέραν τούτου, η Μάνη είναι μια ιδιαίτερη γεωμορφολογική περιοχή, με ξεχωριστή αρχιτεκτονική και πολιτισμό, με μοναδικά ήθη και έθιμα και μια ιστορία μοναδική, αποκλειστικά δική της που ξεχωρίζουν σε αυτή οι αγώνες της για τη διατήρηση της ελευθερίας της.
Η ψήφιση από την Πολιτεία του πρόσφατου Νόμου για το ιδιοκτησιακό της Μάνης, είναι νομίζω μια απόδειξη της ιδιαιτερότητάς της.
Θέλω, λοιπόν, να πιστεύω ότι θα συμφωνείτε και εσείς μαζί μου ότι, για την – οποιαδήποτε – αλλοίωσή της, χρειάζεται μεγάλος προβληματισμός, τη στιγμή που κανένας εχθρός δεν κατόρθωσε τη διάσπασή της!».
Στ.Μ.