Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017 20:19

Προτάσεις της Ν.Ε. Μεσσηνίας του Τεχνικού Επιμελητηρίου για τους Δασικούς Χάρτες

ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΒΟΛΟΥ-ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ 
Από τα πλέον αναπτυξιακά εργαλεία είναι το Δασολόγιο, τονίζει η Νομαρχιακή Επιτροπή Μεσσηνίας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, η οποία όμως ταυτόχρονα διατυπώνει σοβαρές ενστάσεις για τον τρόπο προωθείται η κατάρτισή του και ζητάει να μειωθεί το ύψος του παράβολου αντιρρήσεων επί των Δασικών Χαρτών, να παραταθεί η χρονική διάρκεια για την υποβολή αντιρρήσεων, να επιστρέφεται το παράβολο σε όσους δικαιωθούν και στις επιτροπές εξέτασης αντιρρήσεων να συμμετέχουν και εκπρόσωποι του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας…

Ειδικότερα, η θέση της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΤΕΕ για το Δασολόγιο και τους Δασικούς Χάρτες έχει ως εξής: «Πάγια άποψη του Τ.Ε.Ε. είναι πως το Δασολόγιο αλλά και το Κτηματολόγιο είναι δύο από τα πλέον αναπτυξιακά έργα της χώρας, έργα τα οποία θα έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί εδώ και πολλές δεκαετίες. Για να γίνει κατανοητό το παραπάνω αρκεί να αναφέρουμε πως μετά την υλοποίηση αυτών των έργων και μέσω ενός πληροφοριακού συστήματος θα παρέχονται όλες οι απαραίτητες πληροφορίες για μία έκταση όπως πχ. αν είναι δάσος, αρχαιολογικός χώρος, τι χρήση έχει, σε ποιον ανήκει, πόση επιφάνεια καλύπτει, τους όρους δόμησής της, κλπ. Έτσι λοιπόν θα διαφυλαχτεί το συμφέρον των ίδιων των πολιτών, των πιθανών επενδυτών αλλά και του Κράτους έναντι καταπατήσεων και λοιπών φαινομένων.
Όπως αντιλαμβανόμαστε το δασολόγιο είναι κάτι που όλοι οι επιστημονικοί φορείς, ιδίως όμως το Τ.Ε.Ε., που είναι ο πλέον παραγωγικός και στενά συνδεδεμένος με την ανάπτυξη φορέας, περιμέναμε με μεγάλη ανυπομονησία. Ξέχωρα από το γεγονός ότι είναι ευρωπαϊκή επιταγή εδώ και πολλά χρόνια, δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε πως το δασολόγιο αποτελεί και ένα πολύτιμο εργαλείο για όλους. Είναι μια αναγκαία διαρθρωτική μεταρρύθμιση που όφειλε να είναι χωρίς κανένα κόστος για τους πολίτες και ως συνήθως νομοθετήθηκε ως φοροεισπρακτικό μέτρο.    
Δυστυχώς όμως σε ότι αφορά την ανάρτηση του δασικού χάρτη της Μεσσηνίας διαπιστώσαμε τα εξής:
      Χιλιάδες στρέμματα καλλιεργήσιμων εδαφών κυρίως με ελαιόδενδρα εμφανίζονται ως δασικές εκτάσεις. Τις εκτάσεις αυτές οι αγρότες τις καλλιεργούν εδώ και πολλές δεκαετίες, τις δηλώνουν στον ΟΠΕΚΕΠΕ, στην εφορία, επιδοτούνται για αυτές και φορολογούνται για το εισόδημα που προέρχεται από αυτές.
      Ως βάση χαρακτηρισμού των δασικών εκτάσεων χρησιμοποιήθηκαν οι αεροφωτογραφίες του 1945. Διατυπώνουμε τις αμφιβολίες σχετικά με την επιστημονική ορθότητα της χρήσης του παραπάνω έτους αφού δε λήφθηκαν υπόψιν οι κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες της συγκεκριμένης εποχής. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως λόγω του Παγκοσμίου Πολέμου, της Κατοχής, του προμηνυόμενου Εμφυλίου και της έλλειψης εργατικών χεριών πολλές από τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις είχαν εγκαταλειφθεί. Επίσης σε τεχνικό επίπεδο λόγω της διαφορετικής φωτογραμμετρικής ακρίβειας είναι αυξημένη η δυσκολία της ταύτισης των γραμμών του 1945 με τα σημερινά υπόβαθρα γεγονός που αυξάνει και τις πιθανότητες αστοχιών, ειδικά δε αν οι διεργασίες δεν γίνουν από πολύ καλά εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό. Βέβαια να σημειωθεί ότι αυτό διορθώνεται μόνο με συνταγματική αναθεώρηση.
      Είναι ασφυκτικά μικρό το χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο επιτρέπεται να υποβληθούν οι ενστάσεις των συμπολιτών μας. Θυμίζουμε πως σύμφωνα με το άρθρο 15 του Ν.3889/2010, όπως αυτό αντικαταστάθηκε από τις διατάξεις του Ν. 4389/16: «Κατά του περιεχομένου τού δασικού χάρτη που αναρτήθηκε επιτρέπεται η υποβολή αντιρρήσεων μέσα σε αποκλειστική προθεσμία εξήντα (60) ημερών ». Το χρονικό διάστημα των 2 μηνών είναι πάρα πολύ μικρό, αν σκεφτούμε ότι η ενημέρωση πρέπει να φτάσει μέχρι το πιο απομακρυσμένο χωριό της Μεσσηνίας, να βρουν πρόσβαση στο διαδίκτυο οι πολίτες (να σημειωθεί ότι λόγω της μεγάλης χρήσης, πολλές φορές δεν είναι δυνατή η σύνδεση με την ιστοσελίδα ΕΚΧΑ Α.Ε), να επισκεφτούν το μηχανικό τους, προκειμένου να συντάξουν τοπογραφικό διάγραμμα για κάθε αγροτεμάχιο με συντεταγμένες κορυφών βασιζόμενες στο κρατικό σύστημα ΕΓΣΑ ’87 και τέλος να αναθέσουν στο δικηγόρο τους τη σύνταξη της ένστασης. Ένα άλλο μεγάλο ζήτημα προκύπτει δε για τις περιπτώσεις ηλικιωμένων πολιτών, που είναι φυσιολογικό να μην είναι εξοικειωμένοι με το διαδίκτυο και πόσο μάλλον με την ηλεκτρονική πλατφόρμα της ΕΚΧΑ Α.Ε. Εύκολα συμπεραίνουμε πως όλη η παραπάνω διαδικασία απαιτεί και χρόνο και κόστος.
      Επιπρόσθετα, για την υποβολή των αντιρρήσεων καταβάλλεται επί ποινή απαραδέκτου των αντιρρήσεων ειδικό τέλος, το ύψος του οποίου κλιμακώνεται ανάλογα με το εμβαδόν της έκτασης που αφορά η αντίρρηση και μπορεί να φτάσει και τα 3.600€. Οι δε κλιμακώσεις των ποσών γεννούν πολλά ερωτηματικά ως προς την αίσθηση δικαίου ενώ ταυτόχρονα δεν προβλέπεται η δυνατότητα επιστροφής των χρημάτων σε περίπτωση δικαίωσης του ενιστάμενου. Με λίγα λόγια χάνεται η έννοια του παραβόλου ή του ειδικού τέλους και στην ουσία έχουμε να κάνουμε με πρόστιμο ή με νέο «χαράτσι» επί της ακίνητης ιδιοκτησίας που επιβάλλεται εκ των προτέρων για καθαρά φοροεισπρακτικούς λόγους.
      Στους αναρτημένους χάρτες της περιοχής μας έχουν παρατηρηθεί  λάθη, παραλήψεις και ανακρίβειες, που σημαίνει ότι ο αριθμός των ενστάσεων θα είναι υπερβολικά μεγάλος. Οι αντιρρήσεις εξετάζονται από τριμελείς Επιτροπές Εξέτασης Αντιρρήσεων (ΕΠ.Ε.Α.), των οποίων η συγκρότηση και λειτουργία καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
      Μετά την ολοκλήρωση της εκδίκασης των ενστάσεων, οι δασικοί χάρτες κυρώνονται. Κατά των πράξεων κύρωσης των δασικών χαρτών επιτρέπεται η άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας. Είναι φανερό ότι κάτι τέτοιο είναι αποτρεπτικό για την πλειοψηφία των πολιτών.
Τέλος, επειδή θεωρούμε πως ένα τόσο σημαντικό έργο όπως το Δασολόγιο δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με προχειρότητα αλλά και ούτε ως μοχλός φοροεπιδρομής προτείνουμε τα κάτωθι :
1.      Να μειωθούν δραματικά τα ποσά των παραβόλων επί των ενστάσεων. Θεωρούμε πως σε εποχές ύφεσης και οικονομικής ασφυξίας το παράβολο πρέπει να έχει συμβολικό χαρακτήρα και η αξία αυτού να μην υπερβαίνει το ποσό των 50€ ανά ιδιοκτησία.
2.      Να προβλεφθεί η δυνατότητα επιστροφής των χρημάτων σε περίπτωση δικαίωσης του ενιστάμενου.
3.      Να παραταθεί χρονικά η προθεσμία υποβολής αντιρρήσεων μέσω νομοθετικής ρύθμισης.
4.      Να υπάρχει τουλάχιστον ένας εκπρόσωπος/μέλος του Τ.Ε.Ε. σε κάθε Επιτροπή Εξέτασης Αντιρρήσεων (ΕΠ.Ε.Α.)  που θα συνδράμει με την επιστημονική του κατάρτιση».