Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017 10:34

"Ο Δήμος επεχείρησε να απεμπολήσει κοινόχρηστη επιφάνεια" υποστηρίζουν οι "Φίλοι της Βέργας"

«ΑΛΛΟΙΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ» 
Στο Δήμο Καλαμάτας και στις παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας απευθύνονται κάτοικοι και μέλη του Συλλόγου «Φίλοι της Βέργας», υποστηρίζοντας ότι ο Δήμος με τη στάση του σε δίκη απεμπόλησε κοινόχρηστο χώρο στη Σέλιτσα, με οικιστική και πολιτισμική σημασία. Σε αίτημά τους προς τις δημοτικές παρατάξεις, οι «Φίλοι της Βέργας» ζητούν από το Δήμο να προσφύγει στο Εφετείο και να παρουσιάσει «τα αληθή και πραγματικά περιστατικά» ώστε τμήμα της οδού Ευαγγελιστρίας, πριν από το νεκροταφείο, να μην επιδικαστεί οριστικά στην κυριότητα ιδιώτη, ο οποίος, σύμφωνα πάντα με το Σύλλογο, έχει «καταπατήσει» και κοινόχρηστο παλιό καλντερίμι…

Στη σχετική ανακοίνωσή τους οι Φίλοι της Βέργας υποστηρίζουν: «Ανάγκη άσκησης έφεσης απο τον Δήμο Καλαμάτας επί της απόφασης 6/2017 του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας, που αναγνωρίζει κοινόχρηστα κατά γενική ομολογία τμήματα δημοτικού δρόμου σε ιδιώτες, διότι οι ισχυρισμοί του Δήμου δεν θεωρήθηκαν επαρκείς “για να θεμελιώσει ο Δήμος δικαίωμα κυριότητας επί των επίδικων εδαφικών τμημάτων”, με την αναφορά του μόνο στην κατά έτη 2003-2004 ασφαλτόστρωση του δρόμου και ουχί στην από το έτος 1986 διάνοιξη του δρόμου.
Μέχρι το 1986 η Κάτω Βέργα στην περιοχή “Ροβόλα” επικοινωνούσε με την Καλαμάτα από την μόνη διαθέσιμη κοινόχρηστη οδό, την Παλαιά Κοινοτική Οδό, έναν παλαιό λιθόστρωτο ημιονικό δρόμο, που συνεχιζόταν προς την Άνω Βέργα και συνέδεε τους δύο οικισμούς με την Παραλία από αμνημομονεύτου χρόνου, τουλάχιστον προ εκατό ετών σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού, που χαρακτήρισε αυτό το δρόμο στην περιοχή της Ροβόλας (Καλντερίμι 3) ως μνημείο της πολιτιστικής κληρονομιάς. Σύμφωνα με ιστορικές καταγραφές αυτός ο δρόμος προϋπήρχε του 1805 ως μόνος δρόμος που οδηγούσε στην Άνω Βέργα (τότε Σέλιτσα) από την παραλία.
Το 1986 έγινε διάνοιξη του νέου (αμαξιτού) δρόμου μεταξύ εκκλησίας και νεκροταφείου, της Οδού Ευαγγελίστριας, ο ελιγμός (“φουρκέτα”) της οποίας διασταυρώνεται σε δύο θέσεις με το ανωτέρω παλαιό καλντερίμι, δημιουργώντας δύο γεωτεμάχια : ένα μεταξύ των σκελών του ελιγμού και του παλαιού καλντεριμιού προς βορρά, έκτασης περί τα 1416 τ.μ., και ένα μεταξύ καλντεριμιού και του ρέματος της βρύσης προς νότο, έκτασης περί τα 336 τ.μ.
Το οδόστρωμα του κοινόχρηστου παλαιού καλντεριμιού μεταξύ των δυο αυτών γεωτεμαχίων είναι έκτασης περί τα 167 τ.μ.
Η Οικ. Άδεια 45/2012 που εξέδωσαν οι σημερινοί ιδιοκτήτες των ανωτέρω γεωτεμαχίων το 2012 και το αντίστοιχο συμβόλαιο 3549/2003, εμφανίζουν ένα “ενιαίο οικόπεδο” έκτασης περί τα 2171 τ.μ. αρχικά και 2020 τ.μ. μετά από διόρθωση, ήτοι οριακά στα 2000 τ.μ. που προβλέπει η παρέκκλιση δόμησης (ΠΔ 24-5-1985).
Όπως όμως προκύπτει από τα πραγματικά δεδομένα που προέκυψαν κατά τη διάνοιξη του αμαξιτού δρόμου το 1986, οπότε και δημιουργήθηκαν στη σημερινή μορφή τους και τα γεωτεμάχια μεταξύ των σκελών της οδού Ευαγγελίστριας, του διασταυρούμενου με αυτήν Καλντεριμιού και του γειτονικού ρέματος :
- το γεωτεμάχιο δεν προϋπήρχε της 24-4-1977, για να υπάγεται στην επικαλούμενη παρέκκλιση (ΦΕΚ 270/Δ/31-5-1985, Αρθρ. 1 Παρ. 2Α),
- οι σημερινοί ιδιοκτήτες δεν ηδύνατο να αγοράσουν ενιαίο οικόπεδο, αλλά δύο ανεξάρτητα γεωτεμάχια εκατέρωθεν του παλαιόθεν προϋπάρχοντος κοινόχρηστου καλντεριμιού, 1416 τ.μ. και 336 τ.μ., ως τα κατείχαν και οι δικαιοπάροχοι αυτών,
- για να προκύψει το απαιτούμενο για αρτιότητα ελάχιστο εμβαδόν 2000 τ.μ., εμφανίστηκε το τμήμα του καλντεριμιού 167 τ.μ., καθώς και δύο τμήματα του διανοιχθέντος από το 1986 αμαξιτού δρόμου 139 τ.μ. και 4 τ.μ., ως ανήκοντα δήθεν σε μία ενιαία ιδιοκτησία από κοινού με τα αγορασθέντα δύο γεωτεμάχια.
- Επισημαίνεται ότι το παλαιό καλντερίμι στη Ροβόλα, περιλαμβανόμενου του ανωτέρω τμήματός του, έχει χαρακτηριστεί από το Υπουργείο Πολιτισμού ως “Καλντερίμι 3” - μνημείο της πολιτιστικής κληρονομιάς της Βέργας (Σέλιτσας), προγενέστερο τουλάχιστον των τελευταίων 100 ετών, ενώ και η αρμόδια πολεοδομική αρχή της Αποκ. Διοίκησης γνωμοδότησε ότι είναι κοινόχρηστο ως προϋφιστάμενο του 1923. Σύμφωνα μάλιστα με ιστορικά ντοκουμέντα και υπεύθυνες δηλώσεις γηραιών Σελιτσάνων, ο εν λόγω παλαιός ημιονικός δρόμος χρησιμοποιείται από εκατοντάδων ετών για την επικοινωνία της Σέλιτσας με την Καλαμάτα, κατοχυρώνοντας και την προ αμνημονεύτου χρόνου αρχαιότητα (Vetustas).
- Αλλά και ο νεώτερος αμαξιτός δρόμος, η Ευαγγελιστρίας, από το 1986 που διανοίχθηκε έχει το ίδιο κυμαινόμενο πλάτος μέχρι σήμερα, το οποίο τσιμεντοστρώθηκε το 2000 και ασφαλτοστρώθηκε το 2004 με φροντίδα της Τοπικής Κοινότητας Βέργας και του Δήμου Καλαμάτας, κατοχυρώνοντας αδιάλειπτη κοινοχρησία άνω των 20 ετών χωρίς καμμία αμφισβήτηση έως την πρόσφατη διεκδίκηση. Το γεγονός ότι ο Δήμος Καλαμάτας επιπλέον συντηρεί την οδό Ευαγγελίστριας, εγκατάστησε σε αυτήν (και στο ανερχόμενο παλαιό καλντερίμι) το δίκτυο ύδρευσης του οικισμού από το 2000, εξυπηρετεί την δημοτική συγκοινωνία κλπ., επέκτεινε πρόσφατα τη διαπλάτυνση – ασφαλτόστρωση του δρόμου έως την Άνω Βέργα, ενώ διαπλάτυνε και τσιμεντόστρωσε και το τμήμα που συνδέει το παλαιό με το νεώτερο τμήμα, καταδεικνύει τις πράξεις νομής και κατοχής του Δήμου.
Μετά από δύο περιπτώσεις (Δημοτικό Συμβούλιο 20-7-2014 και Παράσταση Δήμου στο Ειρηνοδικείο 8.5.2015), όπου ο Δήμος Καλαμάτας – άγνωστο για ποιό λόγο – επεχείρησε να απεμπολήσει κοινόχρηστη επιφάνεια και δικαιώματα δημοτών σε ιδιώτες, φρονούμε ότι θα πρέπει επί τέλους να γίνει το αυτονόητο και να υπάρξει η απαιτούμενη άσκηση Έφεσης από τον Δήμο Καλαμάτας, αυτή τη φορά παρουσιάζοντας τα αληθή και πραγματικά περιστατικά, όπως εκτίθενται ανωτέρω, τα οποία αναφέρονται και στη συνολική αλλοίωση του οικιστικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος της περιοχής και στη διάσωση αναγνωρισμένων στοιχείων της πολιτιστικής μας κληρονομιάς».