Πέμπτη, 06 Ιουλίου 2017 12:28

ΜΕΘ: Από την κλινική Βασιλόπουλου και τον Τσέχωφ στη "Λωξάντρα" 40 χρόνια μετά

Ισμήνη Γυφτάκη, Ανδρέας Ρεϊτζόπουλος και Τάκης Τσαπόγας, στην πρώτη παράσταση του ΜΕΘ, την "Αίτηση σε γάμο" του Τσέχωφ, στην "Ηλέκτρα" Ισμήνη Γυφτάκη, Ανδρέας Ρεϊτζόπουλος και Τάκης Τσαπόγας, στην πρώτη παράσταση του ΜΕΘ, την "Αίτηση σε γάμο" του Τσέχωφ, στην "Ηλέκτρα"

ΜΕΘ-ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΙΝΑΝΗΣ 
Το περιβάλλον δεν ήταν άνυδρο, η γη ωστόσο ήταν ακαλλιέργητη. Ήταν το 1977 όταν λίγοι άνθρωποι της Καλαμάτας που αγαπούσαν τη δημιουργία και την τέχνη έσκαψαν τη γη και αμέσως βγήκε το βλαστάρι, που σήμερα έχει γίνει δέντρο με βαθιές ρίζες. Το δέντρο αυτό είναι το Μεσσηνιακό Ερασιτεχνικό Θέατρο, το αρχαιότερο θεατρικό σχήμα της πόλης, που απόψε, με την πρεμιέρα της «Λωξάντρας» στο Κάστρο της Καλαμάτας, κλείνει τα πρώτα 40 χρόνια του και ξεκινάει το άλμα για τα επόμενα 40. Ο ακάματος εργάτης και βράχος του ΜΕΘ, ο Θεόδωρος Σινάνης, μιλάει στην KalamataJournal για το πώς ιδρύθηκε το ιστορικό θεατρικό σχήμα, από ποιους, που ξεκίνησε να δημιουργεί και ποια ήταν η πρώτη του παραγωγή…

SINANHS-THEODOROS-05-05-17.jpg«Παρόλο που στην Καλαμάτα δεν υπήρχε απολύτως τίποτα στο χώρο του θεάτρου, το περιβάλλον δεν ήταν άνυδρο, υπήρχαν άνθρωποι με ανησυχίες και αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε», λέει ο Θεόδωρος Σινάνης. «Η πρώτη επαφή έγινε με την Ισμήνη Γυφτάκη, με τον Κώστα Γκέκα, που είχε πάει σε σχολή κινηματογράφου και είχε γνώσεις επάνω στο αντικείμενο και με τον γιατρό τον Γιώργο Παπαδόπουλο, που ήταν ο πρώτος πρόεδρος του ΜΕΘ. Ήταν το 1977 και έξι μήνες μετά, το 1978 ανέλαβα εγώ. Ξεκινήσαμε με μια αθωότητα αλλά και με δύναμη μέσα μας να φτιάξουμε θέατρο ερασιτεχνικό στην Καλαμάτα», συνέχισε ο επί 35 χρόνια πρόεδρος του θεατρικού σχήματος.

Όπως θυμάται ο Θεόδωρος Σινάνης, οι υπόλοιποι πρωτεργάτες του ΜΕΘ πήγαν και τον βρήκαν στο εργαστήριό του, γνωρίζοντας ότι του αρέσει το θέατρο, μιλήσανε και αμέσως δέχτηκε να γίνει μέλος της επιτροπής που δημιούργησε το Σύλλογο. Τότε έγινε μέλος και ο αδελφός του Γιάννης.

«Η πρώτη επαφή για το πώς πρέπει να προχωρήσουμε», σημειώνει, «έγινε στης Ισμήνης της Γυφτάκη το φροντιστήριο. Εκεί καταλαβαίνεις ότι ο καθένας έλεγε το πώς βλέπει ο ίδιος τα πράγματα. Άλλος έλεγε να σκηνοθετήσει, άλλος να διαλέξει τα έργα, άλλος να αναλάβει κάποια άλλη ευθύνη. Κανένας όμως δεν είχε προηγούμενη περγαμηνή γι’ αυτά. Όταν ρωτήθηκα εγώ είπα ότι θα είμαι ένας εργάτης που θα βοηθάω. Εργάτης παραμένω και σήμερα».

METH-GYFTAKH-GAMOS-06-07-17.gif

Το επόμενο βήμα ήταν να βρεθεί «χώρος να ακουμπήσουμε» και βρέθηκε, «ήταν μια παλιά ερειπωμένη κλινική του μαιευτήρα Βασιλόπουλου, στη Νέδοντος. Την είχαν αποκτήσει ο γιατρός ο Γιώργος Παπαδόπουλος μαζί με τον γιατρό ουρολόγο Ηλία Ματσακά. Οι άνθρωποι μας έδωσαν αυτό το χώρο τον οποίο φτιάξαμε εμείς με προσωπική εργασία, σπάσαμε χωρίσματα και εκεί έγινε η πρώτη μας παραγωγή», σημείωσε ο Θεόδωρος Σινάνης, τονίζοντας επίσης ότι «δεν μας στήριξε ούτε δημοτική αρχή ούτε κανένας άλλος, μας στήριξαν μόνο οι άνθρωποι που αγαπούσαν επίσης το θέατρο. Μέσα σε αυτό το χώρο έγιναν πολλά και ευγνωμονούμε τους ανθρώπους αυτούς, τους δύο γιατρούς, οι οποίοι ήταν συμπαραστάτες και στη συνέχεια, σε κάθε εκδήλωση και σε κάθε ανάγκη του ΜΕΘ».

Σε αυτή την παλιά κλινική το ΜΕΘ ετοίμασε την πρώτη του παραγωγή, τα δύο μονόπρακτα του Τσέχωφ «Αίτηση σε γάμο» και «Αρκούδα», με πρωταγωνίστριες την Ισμήνη Γυφτάκη και την Ρουμπίνη Πετρόγιαννη. Το έργο παίχτηκε στην «Ηλέκτρα» (έγινε και περιοδεία στους Γαργαλιάνους, την Κυπαρισσία, τα Φιλιατρά και τη Μεσσήνη) και όπως θυμάται ο Θεόδωρος Σινάνης, «στην πρεμιέρα κάποιος έπρεπε να μιλήσει στον κόσμο όμως κανείς δεν έπαιρνε το θάρρος και, όπως είμασταν μαζεμένοι, ο Γιάννης Πανταζόπουλος,  αν θυμάμαι καλά, μου είπε να βγω εγώ. Ανέβηκα στη σκηνή αλλά έτρεμαν τα πόδια μου, ήθελα να πηδήξω από εκεί πάνω, μίλησα όμως στον κόσμο. Και κάπου εκεί βγάλαν πρόεδρο εμένα».

METH-PETROGIANNH-REITZOPOULOS-06-07-17.gifΟ Θεόδωρος Σινάνης θυμάται εκείνη την δημιουργική εποχή «γιατί τώρα, με τη ``Λωξάντρα`` μας, 40 χρόνια μετά το ξεκίνημα, έρχονται όλα στο μυαλό. Γιατί ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου αυτά τα 40 χρόνια αφιερώθηκε στο θέατρο. Και αφιερώθηκε στο θέατρο χωρίς να θέλω εγώ τίποτα για μένα. Διέθεσα ό,τι χρήματα χρειάζονταν και μπορούσα, διέθεσα πάρα πολύ χρόνο και κυρίως διέθεσα τη συγκρότησή μου και το πώς εννοούσα ότι είμαστε μια ομάδα που κάνουμε πολιτιστική δουλειά. Σήμερα μπορώ να πω ότι πήγαν όλα καλά. Το μεγάλο θέμα είναι ότι όταν κανείς αγαπάει και πιστεύει κάτι δεν μπορεί παρά να κάνει αυτό που έκανα. Και συνιστώ στους καινούργιους που μπαίνουν και που είναι στο ΜΕΘ να οπλίζονται με τα εφόδια της αγάπης, του αλληλοσεβασμού και της εργατικότητας, χωρίς να υπολογίζουμε ότι θα πάρουν τίποτα άλλο από το χαμόγελο, την ανάσα των συνεργατών κάτι που είναι προϋπόθεση για το χαμόγελο και το χειροκρότημα των θεατών. Λέμε λοιπόν στο λαό της πόλης μας ότι αυτό που τους καλούμε να δουν στο Κάστρο, τη ``Λωξάντρα`` μας, είναι ένα έργο, μια παραγωγή ανθρώπων που εργάστηκαν σαν μια ομάδα με ωραίες σχέσεις μεταξύ τους. Μια ομάδα που από τα μέλη του Συμβουλίου μέχρι τον τελευταίο που προσφέρει κάτι, πασχίζει και φροντίζει να υπάρχει μια ευχάριστη καθημερινότητα. Γι’ αυτό και συνιστώ, σε αυτούς που δεν το θέλουν και τόσο αυτό που κάνουν, ότι καλό θα είναι να απομακρύνονται, να μην δημιουργούν προβλήματα, τα οποία εμείς τα παρακολουθούμε πάντα πασχίζοντας να δίνουμε λύσεις».
Στ.Μ.

Η «Λωξάντρα» της Μαρίας Ιορδανίδου, σε σκηνοθεσία Περικλή Αλμπάνη και σε θεατρική μεταφορά Άκη Δήμου παρουσιάζεται από Πέμπτη 6 έως Κυριακή 9 Ιουλίου, στο αμφιθέατρο του Κάστρου Καλαμάτας στις 9.30 το βράδυ.