Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2019 21:54

Ο Θανάσης ήταν ένας κουρσάρος χωρίς λάφυρα

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(8 ψήφοι)

Ένας μεσότοιχος από τζάμι. Από τη μια του πλευρά ήταν το γραφείο του Θανάση. Πάντα πάνω του ήταν στοίβες με έγγραφα, εφημερίδες, φωτοτυπίες, περιοδικά, βιβλία. Κατάφερνε όμως και άφηνε ελεύθερο έναν μικρό χώρο ίσα ίσα για τα χαρτιά στα οποία έγραφε και έφτιαχνε το κασέ του φύλλου που ετοιμαζόταν. 

Στην άλλη πλευρά του γυάλινου τοίχου το δικό μου γραφείο. Είμασταν απέναντι για σχεδόν πέντε χρόνια. Μπροστά στο γραφείο μου ήταν η τηλεόραση. Πάντα ανοιχτή και συνήθως με δυνατή φωνή για να ακούει από μέσα τις ειδήσεις και τις ενημερωτικές εκπομπες. Δίπλα στο γραφείο μου ένας καναπές. Ερχόταν και καθόταν να δει όταν το θέμα που έδειχνε η τηλεόραση τον ενδιέφερε πολύ. Μερικές φορές όμως έκλειναν τα μάτια του. Κουραζόταν πολύ, ήταν ώρες πάνω στα χαρτιά, έγραφε, ετοιμαζόταν για να σχολιάσει την επικαιρότητα στο Best. Ό,τι δημοσιευόταν στη “Φωνή” το είχε διαβάσει. Ποτέ όμως δεν είχε λογοκρίνει, του άρεσε να διαβάζει τα πάντα. 

Τα χρόνια μου στον Θανάση Τσαμούλη και τη “Φωνή” ήταν τα πιο ελεύθερα. Ποτέ δεν μου έκοψε κάτι, σε μερικά θέματα διαφωνούσαμε αλλά καμία φορά δεν πήγε να μου επιβάλει τη δική του γραμμή, από όσους εργοδότες είχα ο Θανάσης ήταν αυτός που σεβόταν περισσότερο ό,τι πίστευα. 

Για μένα ο Θανάσης Τσαμούλης ήταν ένας μοναχικός κουρσάρος χωρίς λάφυρα. Κουρσάρος όχι για τον εαυτό του αλλά για τους φίλους του. Εκεί ξεχώριζε πολύ ο Θανάσης. Ήταν παρορμητικός και υπερασπιζόταν τους φίλους του αταλάντευτα. Δεν λογάριαζε το συμφέρον όταν πίστευε ότι πρέπει να υποστηρίξει έναν φίλο του αλλά και την άποψή του. Το έκανε μέσα από την εφημερίδα του, με κόστος για την επιχείρηση. Τον παραδέχομαι, ήταν άνθρωπος που έκανε αυτό που ένιωθε. 

Ο Θανάσης ξεπέρασε εμπόδια και μίσος που κάποιον άλλον θα τον ανάγκαζαν να τα παρατήσει. Δεν ήταν όμως σαν τους άλλους,  γι’ αυτό και η απώλειά του είναι μεγάλη.

Τον γνώριζα από όταν ήμουν παιδί, έχω την εικόνα του να περπατά νέος στην πλατεία της Κυπαρισσίας φορώντας σανδάλια. Μαζί θα μείνει για πάντα μέσα μου και η εικόνα του στο γραφείο του, πίσω από τις στοίβες με τα χαρτιά και τις εφημερίδες να γράφει σκυμμένος, με ένα τσιγάρο δίπλα να καπνίζει και με την τηλεόραση ανοιχτή για να ακούει από μέσα...

 

  • “Η Φωνή” πρέπει να συνεχίσει να βγαίνει και να είναι ανεξάρτητη. Συγχαρητήρια στους συναδέλφους που τα κατάφεραν τόσο καλά όσο έλειπε ο Θανάσης
  • Υπάρχουν άνθρωποι που στάθηκαν συνεχώς στο πλάι του Θανάση στις δύσκολες μέρες που πέρασε. Κουράγιο για την απώλεια του αγαπημένου τους φίλου. Κουράγιο και στους συγγενείς του



Σταύρος Χ. Μαρτίνος