Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2020 08:50

Με Γιάννη Ρίτσο και με συμπεράσματα για τον συμβιβασμό της Βάρκιζας η εκδήλωση στο πανεπιστήμιο

ΚΚΕ ΚΑΛΑΜΑΤΑ 
Συμπεράσματα για το τι έφταιξε και επικράτησαν οι αστικές πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα παρότι είχε διαμορφωθεί επαναστατική κατάσταση τις μέρες της απελευθέρωσης, παρουσίασαν στελέχη του ΚΚΕ στην ενδιαφέρουσα εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ στο αμφιθέατρο “Νικόλαος Πολίτης” της πανεπιστημιακής σχολής της Καλαμάτας. Στην εκδήλωση παρουσιάστηκε το Λεύκωμα της Επιτροπής Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ “1944: Η ταξική σύγκρουση τις μέρες της απελευθέρωσης στην Πελοπόννησο”...

Η παρουσίαση του Λευκώματος έγινε από τον Τάσο Αντωνίου, μέλος του Γραφείου Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ, ο οποίος, μεταξύ άλλων, μίλησε για “απαράδεκτο συμβιβασμό” της ηγεσίας του ΚΚΕ στη Συμφωνία της Βάρκιζας. Είπε συγκεκριμένα: “Ουσιαστικά η Συμφωνία της Βάρκιζας εκ μέρους του ΚΚΕ ήταν ένας απαράδεκτος συμβιβασμός, με πολύ αρνητικές συνέπειες σε βαρος του λαϊκού κινήματος. Υπήρξε αποτέλεσμα και κορύφωση των συμβιβασμών που οδήγησε η στρατηγική του ΚΚΕ από τον Ιούλιο του 43, με την υπαπαγή του ΕΛΑΣ στο Βρετανικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής αλλά και με το Λίβανο και την Καζέρτα. Το ΚΚΕ, παρά τον ανεξάντλητο ηρωισμό που έδειξε στα χρόνια της κατοχής αλλά και στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια της ταξικής σύγκρουσης του Δεκέμβρη, δεν μπόρεσε, έστω και την ύστατη στιγμή, να διορθώσει τη στρατηγική του, στηριγμένο στα ίδια του συμπεράσματα που έβγαιναν από την κορύφωση της ταξικής αναμέτρησης. Βέβαια μια σειρά από επεξεργασίες και παραινέσεις του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος εκείνη την εποχή δυσχαίρεναν αυτή τη προοπτική, αυτή τη διόρθωση της γραμμής”.


Τάσος Αντωνίου, Γιάννης Τζαβάρας-Τσιπιανίτης, Στέλιος Παπαβραμίδης, Αγγελική Ζαφείρη

Ο Στέλιος Παπαβραμίδης, γραμματέας της Οργάνωσης Βάσης Ιστορικού/Αρχαιολογικού - Φιλολογίας ΑΕΙ Καλαμάτας, μίλησε με θέμα “Μικρά και Μεγάλα ψέματα της αστική προπαγάνδας για την περίοδο 1940-1945”. Τόνισε, μεταξύ άλλων,  ότι και σήμερα από την αστική προπαγάνδα “επαινούνται μόνο όσοι συμφωνούν ότι η Ελλάδα πρέπει να γίνει ακόμα πιο διευρυμένη στρατιωτική πλατφόρμα του ιμπεριαλισμού, βαφτίζοντας τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδας πολιτική ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας. Αντίθετα όσοι την αντιπαλεύουμε βαφτιζόμαστε οπισθοδρομικοί και ενάντια στην εθνική ενότητα που είναι απαραίτητη”. 

Η Αγγελική Ζαφείρη, μέλος της Τομεακής Επιτροπής Μεσσηνίας του ΚΚΕ ανέπτυξε το θέμα “Βασικά συμπεράσματα της πάλης του ΚΚΕ από την Κατοχή μέχρι την Βάρκιζα”. Μεταξύ άλλων σημείωσε ότι “ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό δεν υπάρχει ούτε ενδιάμεση πολιτική εξουσία ούτε ειρηνικό πέρασμα από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό αλλά ούτε φιλολαϊκή διαχείριση του καπιταλισμού. Η πάλη των ταξεων είναι αντικειμενική και αυτή είναι που σε συνθήκες επαναστατικής κατάστασης θα οδηγήσει σε σοσιαλιστική επανάσταση. Αυτό γίνεται μόνο με τη συνειδητή δράση της ιδεολογικής, πολιτικής, εργατικής πρωτοπορίας του Κομμουνιστικού Κόμματος. Η άποψη ότι η συμμετοχή του Κομμουνιστικού Κόμματος σε κυβέρνηση συνεργασίας αποτελεί σκαλοπάτι για να προχωρήσει το κίνημα σε πιο προωθημένους στόχους καταρρίφθηκε δραματικά μετά από το Λίβανο, ειδικά μετά από το Δεκέμβρη του 44. Έχουν ειπωθεί πολλές ερμηνείες σχετικά με τις υποχωρήσεις στις συμφωνίες του Λιβάνου και της Καζέρτα. Μεταξύ των αιτιών έχει γίνει λόγος περί ανικανότητας του κομματικού ηγετικού πυρήνα, έλλειψη πολιτικής διορατικότητας, αρνητικού επηρεασμού της ηγεσίας του κόμματος από συμμαχικές δυνάμεις στο ΕΑΜ και άλλα. Όσο και αν αυτά αποτυπώνουν τη μία ή την άλλη πλευρά σε ένα σύνολο παραγόντων που οδήγησαν σε καθοριστικά λαθεμένες επιλογές δεν προσεγγίζουν την κύρια αιτία, την έλλειψη ανάλογης  προγραμματικής ετοιμότητας και προσανατολισμού από την πλευρά της κομμουνιστικής ηγεσίας αλλά και τη μη απόκτησή της σε συνθήκες μάχης, σε συνδυασμό με την ικανότητα σωστής εκτίμησης του συσχετισμού των δυνάμεων και έγκαιρης προσαρμογής ή και διόρθωσης της γραμμής πάλης. Βέβαια πρέπει να σημειωθεί ότι μια σειρά εξελίξεων στο διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα επέδρασαν αρνητικά στη πολιτική του ΚΚΕ: Στρατηγική της Κομμουνιστικής Διεθνούς και στη συνέχεια αυτοδιάλυσή της, συμμετοχή σε αστικές κυβερνήσεις των Κομμουνιστικών Κομμάτων Γαλλίας, Ιταλίας στη διάρκεια του πολέμου και άλλα. Αυτό δεν αναιρεί τις ευθύνες της τότε Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Είναι διαφορετικό ζήτημα να ηττηθεί η επανάσταση εξαιτίας του διεθνούς συσχετισμού δυνάμεων και τελείως άλλο ζήτημα να μη σχεδιαστεί και πραγματοποιηθεί σε συνθήκες επαναστατικής κατάστασης”. 

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την εξαιρετική απαγγελία αποσπασμάτων του ποιητικού έργου του Γιάννη Ρίτσου “Οι γειτονιές του κόσμου” από μέλη του Πολυχώρου Δημιουργίας της ΚΝΕ “Μικρόβιο - Γιώργος Βουβαλέας”. 

Στ.Μ.