Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012 17:23

Εκ βαθέων στην Ενεδροχώρα της Γουηβερίας

Του Θανάση Παντέ
Να ‘μαστε πάλι εδώ φίλτατοι για μια ακόμη φορά μέσα σε λίγες μέρες. Γουηβερία είναι εδώ άλλωστε, δεν είναι παίξε γέλασε, για να παραφράσουμε το στίχο του Εγγονόπουλου περί… Βαλκανίων!
Ενεδροχώρα εν όψει και ας λάβουμε τα μέτρα μας φίλτατοι. Μην περιμένετε όμως περισσότερες πληροφορίες προς το παρόν.

 

 

 

*

Όπως αναμενόταν «χάλασε ο κόσμος» με την παρέμβαση Βαλακόπουλου για τη στάση του Βουδούρη. Μπάμπης εναντίον Οδυσσέα! Ωραία πράγματα στην αρένα της ΔΗΜ.ΑΡ.
Τελικά ο Βουδούρης κατάφερε να τους ανακατέψει όλους ή μόνοι τους ανακατεύτηκαν με τις πρωτοβουλίες του;
Ο ίδιος πάντως δήλωσε ότι μένει στη ΔΗΜ.ΑΡ. τουλάχιστον μέχρι να …φύγει!
Δεν αποκλείεται πάντως τώρα που διαβάζετε αυτά τα σχόλια να έχει τραβήξει προς άλλες πολιτείες, πιο …Συριζέικες!
Μπορεί, είπα, γιατί ο Βουδούρης έχει καταφέρει ως τώρα να είναι όσο απρόβλεπτος χρειάζεται για να ασχολούνται οι άλλοι μαζί του.
Κάτι τέτοια βλέπουν τώρα εκείνοι που τον στήριξαν και το φυσάνε και δεν κρυώνει. Ας πρόσεχαν όμως!
Πάντως ο ίδιος απέδειξε ως βουλευτής ΠΑΣΟΚ στη Μεσσηνία ότι δεν τον αφορούσαν οι πελατειακές πρακτικές του συστήματος, που και στη Μεσσηνία είχε δημιουργήσει το πάλαι ποτέ κραταιό πράσινο κόμμα με το αντίστοιχο γαλάζιο βέβαια…

*

Δεν τα είπε καθόλου καλά ο Καλογιάννης ως αρμόδιος υπουργός για το πότε θα δοθεί στην κυκλοφορία ο δρόμος Παραδείσια-Τσακώνα.
Τα «μπουρδούκλωσε» ως αυθεντικός πολιτικάντης βέβαια, αλλά δεν έπεισε κανέναν. Να δούμε αν σπάσουν λουκέτα τελικά για να ανοίξει ο δρόμος κι’ ας το απέκλεισε ο δήμαρχος Καλαμάτας.
Λες και θα τον ρωτήσουν εκείνοι που θα αποφασίσουν να τα σπάσουν!

*

Το Καλλιτεχνικό Στέκι Καλαμάτας, στο Ιστορικό κέντρο, τα έχει καταφέρει να προκαλεί το αδιαχώρητο στις εκδηλώσεις του, κι’ αυτό δεν είναι προφανώς τυχαίο.
Η πιο πρόσφατη συνάθροιση ήταν στην εισήγηση της ψυχολόγου Χαριέττας Λιακάκη, με θέμα: «Η ψυχοπαθολογία και η σχέση της με την καλλιτεχνική προσωπικότητα».
Ωραία τα είπε η ωραιοτάτη Χαριέττα και οι παρευρισκόμενοι καλλιτέχνες ανησύχησαν αν χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη η καλλιτεχνική τους προσωπικότητα.
Ας ησυχάσουν οι φίλτατοι. Η τέχνη σε όλες τις μορφές της πορεύτηκε χωρίς τη σκιά της ψυχοπαθολογίας, ακόμα κι’ αν την είχε ανάγκη κάποιες φορές.
Και επιτέλους ας σταματήσει πια το «παραμυθάκι» για την «απομόνωση» του καλλιτέχνη. Στην κοινωνική απομόνωση ενδέχεται να ζει και ο οποιοσδήποτε άλλος, χωρίς κατ’ ανάγκη να θεωρείται καλλιτέχνης.
Αλλά σε τελική ανάλυση τι είναι ο καλλιτέχνης; Όταν θεωρείται αξιοπερίεργο ον, τότε σίγουρα χάνει πολύ από τη μοναδικότητά του.
Η συζήτηση πάντως που έγινε μετά την εισήγηση της Χαριέττας είχε πολλαπλό ενδιαφέρον, ανεξάρτητα από το αν συμφώνησε ή διαφώνησε κάποιος με τα όσα εισηγήθηκε εμπεριστατωμένα και δουλεμένα με αυστηρή επιστημονική προσέγγιση.

*

Φεύγοντας από το Καλλιτεχνικό Στέκι, λίγο πιο κάτω στη Μυλόπετρα το μπουζούκι του Γουλούση έδινε τα ρέστα του, συντροφιά με την κιθάρα του Γεωργαλά, ενώ στου Τζίμη γινόταν πανικός με τη σουβλακοκατάσταση, ως συνήθως.

*

Η Μυλόπετρα πρωτοτύπησε και πάλι! Ύστερα από απαίτηση των πελατών της κάνει ένα διάλειμμα στη λειτουργία της για να ξεκουραστούν λίγες μέρες!
Θα επιστρέψει βέβαια ανανεωμένη και ανακαινισμένη γρήγορα και με πολλές εκπλήξεις. Ως τότε καλή ξεκούραση σε όλους!

*

Υγιαίνετε και αισιοδοξείτε φίλτατοι και εις το επανιδείν. Όσο πιο καλά περνάμε τόσο πιο καλοί γινόμαστε.