Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017 21:18

Η ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠEIΚAΣΜΑ

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Του Παναγιώτη Λάππα 
Οι λέξεις κόκκαλα δεν έχουν και κόκκαλα τσακίζουν έτσι όπως τις βάζει στα ποιήματά του ο αγρότης Παναγιώτης Λάππας, από το Χανδρινού. Ο βιοπαλαιστής της γης αυτή τη φορά σχολιάζει την «προσφορά» άρτων και θεαμάτων που αποσκοπούν στο να καθίσει ο κόσμος φρόνιμος…

Σε μια θάλασσα γεμάτη,

με κάθε λογής ρεχάτι.

Εορτάζει η εξουσία,

με όλη της την παρρησία.

 

Βρε δημότες ‘γω για σας!,

φιέστες κάνω ο κερατάς.

Και ‘βαλα μες’ το λιμάνι,

βάρκες τίγκα στο λιβάνι.

 

Κάλεσα και ένα σωρό,

όλο τούτο το βουρκολιό.

Να γεμίσει και το μάτι,

του πιο δύσπιστου χωριάτη.

 

Λόγο, ίδιο επαναστάτη,

κάντε εσείς το Χατζηαβάτη.

Σε  ’να έναστρο ουρανό,

κάψαμε και τον οχτρό.

 

Τα λεφτά σας παν’ καλά,

θα μας μάθουν στα κονγκά.

Να αυξηθεί ο τουρισμός,

ε ρε μάσες ο φτωχός.

 

Τι την θες την κριτική,

είναι η ζωή  μικρή.

Και γεμάτη θάματα,

άρτους και θεάματα.